Akal Ustat

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥

ਉਤਾਰ ਖਾਸੇ ਦਸਖਤ ਕਾ ॥

ਪਾਤਿਸਾਹੀ ੧੦ ॥

ਅਕਾਲ ਪੁਰਖ ਕੀ ਰਛਾ ਹਮਨੈ ॥

ਸਰਬ ਲੋਹ ਦੀ ਰਛਿਆ ਹਮਨੈ ॥

ਸਰਬ ਕਾਲ ਜੀ ਦੀ ਰਛਿਆ ਹਮਨੈ ॥

ਸਰਬ ਲੋਹ ਜੀ ਦੀ ਸਦਾ ਰਛਿਆ ਹਮਨੈ ॥

ਆਗੈ ਲਿਖਾਰੀ ਕੇ ਦਸਤਖਤ ॥

ਤ੍ਵ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ ਚਉਪਈ ॥

ਪ੍ਰਣਵੋ ਆਦਿ ਏਕੰਕਾਰਾ ॥

ਜਲ ਥਲ ਮਹੀਅਲ ਕੀਓ ਪਸਾਰਾ ॥

ਆਦਿ ਪੁਰਖ ਅਬਿਗਤ ਅਬਿਨਾਸੀ ॥

ਲੋਕ ਚਤ੍ਰੁ ਦਸ ਜੋਤਿ ਪ੍ਰਕਾਸੀ ॥੧॥

ਹਸਤ ਕੀਟ ਕੇ ਬੀਚ ਸਮਾਨਾ ॥

ਰਾਵ ਰੰਕ ਜਿਹ ਇਕ ਸਰ ਜਾਨਾ ॥

ਅਦ੍ਵੈ ਅਲਖ ਪੁਰਖ ਅਬਿਗਾਮੀ ॥

ਸਭ ਘਟ ਘਟ ਕੇ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ॥੨॥

ਅਲਖ ਰੂਪ, ਅਛੈ ਅਨਭੇਖਾ ॥

ਰਾਗ ਰੰਗ, ਜਿਹ ਰੂਪ ਨ ਰੇਖਾ ॥

ਬਰਨ ਚਿਹਨ ਸਭਹੂੰ ਤੇ ਨਿਆਰਾ ॥

ਆਦਿ ਪੁਰਖ ਅਦ੍ਵੈ ਅਬਿਕਾਰਾ ॥੩॥

ਬਰਨ ਚਿਹਨ ਜਿਹ ਜਾਤ ਨ ਪਾਤਾ ॥

ਸਤ੍ਰ ਮਿਤ੍ਰ ਜਿਹ ਤਾਤ ਨ ਮਾਤਾ ॥

ਸਭ ਤੇ ਦੂਰਿ, ਸਭਨ ਤੇ ਨੇਰਾ ॥

ਜਲ ਥਲ ਮਹੀਅਲ, ਜਾਹਿ ਬਸੇਰਾ ॥੪॥

ਅਨਹਦ ਰੂਪ, ਅਨਾਹਦ ਬਾਨੀ ॥

ਚਰਨ ਸਰਨ ਜਿਹ ਬਸਤ ਭਵਾਨੀ ॥

ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨ, ਅੰਤੁ ਨਹੀ ਪਾਇਓ ॥

ਨੇਤ ਨੇਤ, ਮੁਖਚਾਰ ਬਤਾਇਓ ॥੫॥

ਕੋਟਿ ਇੰਦ੍ਰ, ਉਪਇੰਦ੍ਰ ਬਨਾਏ ॥

ਬ੍ਰਹਮਾ ਰੁਦ੍ਰ, ਉਪਾਇ ਖਪਾਏ ॥

ਲੋਕ ਚਤ੍ਰ ਦਸ, ਖੇਲ ਰਚਾਇਓ ॥

ਬਹੁਰ, ਆਪ ਹੀ ਬੀਚ ਮਿਲਾਇਓ ॥੬॥

ਦਾਨਵ ਦੇਵ ਫਨਿੰਦ ਅਪਾਰਾ ॥

ਗੰਧ੍ਰਬ ਜਛ, ਰਚੈ ਸੁਭ ਚਾਰਾ ॥

ਭੂਤ ਭਵਿਖ ਭਵਾਨ ਕਹਾਨੀ ॥

ਘਟ ਘਟ ਕੇ ਪਟ ਪਟ ਕੀ ਜਾਨੀ ॥੭॥

ਤਾਤ ਮਾਤ ਜਿਹ ਜਾਤ ਨ ਪਾਤਾ ॥

ਏਕ ਰੰਗ ਕਾਹੂ ਨਹੀ ਰਾਤਾ ॥

ਸਰਬ ਜੋਤ ਕੇ ਬੀਚ ਸਮਾਨਾ ॥

ਸਭਹੂੰ ਸਰਬ ਠੌਰ ਪਹਿਚਾਨਾ ॥੮॥

ਕਾਲ ਰਹਤ, ਅਨ ਕਾਲ ਸਰੂਪਾ ॥

ਅਲਖ ਪੁਰਖ ਅਬਗਤ ਅਵਧੂਤਾ ॥

ਜਾਤ ਪਾਤ ਜਿਹ ਚਿਹਨ ਨ ਬਰਨਾ ॥

ਅਬਗਤ ਦੇਵ, ਅਛੈ ਅਨ ਭਰਮਾ ॥੯॥

ਸਭ ਕੋ ਕਾਲ, ਸਭਨ ਕੋ ਕਰਤਾ ॥

ਰੋਗ ਸੋਗ, ਦੋਖਨ ਕੋ ਹਰਤਾ ॥

ਏਕ ਚਿਤ, ਜਿਹ ਇਕ ਛਿਨ ਧਿਆਇਓ ॥

ਕਾਲ ਫਾਸ ਕੇ ਬੀਚ ਨ ਆਇਓ ॥੧੦॥

ਤ੍ਵ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ ਕਬਿਤ ॥

ਕਤਹੂੰ ਸੁਚੇਤ ਹੁਇ ਕੈ ਚੇਤਨਾ ਕੋ ਚਾਰ ਕੀਓ; ਕਤਹੂੰ ਅਚਿੰਤ ਹੁਇ ਕੈ ਸੋਵਤ ਅਚੇਤ ਹੋ ॥

ਕਤਹੂੰ ਭਿਖਾਰੀ ਹੁਇ ਕੈ ਮਾਂਗਤ ਫਿਰਤ ਭੀਖ; ਕਹੂੰ ਮਹਾ ਦਾਨ ਹੁਇ ਕੈ ਮਾਂਗਿਓ ਧਨ ਦੇਤ ਹੋ ॥

ਕਹੂੰ ਮਹਾਂ ਰਾਜਨ ਕੋ ਦੀਜਤ ਅਨੰਤ ਦਾਨ; ਕਹੂੰ ਮਹਾਂ ਰਾਜਨ ਤੇ ਛੀਨ ਛਿਤ ਲੇਤ ਹੋ ॥

ਕਹੂੰ ਬੇਦ ਰੀਤ, ਕਹੂੰ ਤਾ ਸਿਉ ਬਿਪ੍ਰੀਤ; ਕਹੂੰ ਤ੍ਰਿਗੁਨ ਅਤੀਤ, ਕਹੂੰ ਸੁਰਗੁਨ ਸਮੇਤ ਹੋ ॥੧॥੧੧॥

ਕਹੂੰ ਜਛ ਗੰਧ੍ਰਬ, ਉਰਗ ਕਹੂੰ ਬਿਦਿਆਧਰ; ਕਹੂੰ ਭਏ ਕਿੰਨਰ, ਪਿਸਾਚ ਕਹੂੰ ਪ੍ਰੇਤ ਹੋ ॥

ਕਹੂੰ ਹੁਇ ਕੈ ਹਿੰਦੂਆ, ਗਾਇਤ੍ਰੀ ਕੋ ਗੁਪਤ ਜਪਿਓ; ਕਹੂੰ ਹੁਇ ਕੈ ਤੁਰਕਾ, ਪੁਕਾਰੇ ਬਾਂਗ ਦੇਤ ਹੋ ॥

ਕਹੂੰ ਕੋਕ ਕਾਬ ਹੁਇ ਕੈ, ਪੁਰਾਨ ਕੋ ਪੜਤ ਮਤ; ਕਤਹੂੰ ਕੁਰਾਨ ਕੋ ਨਿਦਾਨ ਜਾਨ ਲੇਤ ਹੋ ॥

ਕਹੂੰ ਬੇਦ ਰੀਤ, ਕਹੂੰ ਤਾ ਸਿਉ ਬਿਪ੍ਰੀਤ; ਕਹੂੰ ਤ੍ਰਿਗੁਨ ਅਤੀਤ, ਕਹੂੰ ਸੁਰਗੁਨ ਸਮੇਤ ਹੋ ॥੨॥੧੨॥

ਕਹੂੰ ਦੇਵਤਾਨ ਕੇ ਦਿਵਾਨ ਮੈ ਬਿਰਾਜਮਾਨ; ਕਹੂੰ ਦਾਨਵਾਨ ਕੋ ਗੁਮਾਨ ਮਤ ਦੇਤ ਹੋ ॥

ਕਹੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਰਾਜਾ ਕੋ ਮਿਲਤ ਇੰਦ੍ਰ ਪਦਵੀ ਸੀ; ਕਹੂੰ ਇੰਦ੍ਰ ਪਦਵੀ ਛਿਪਾਇ ਛੀਨ ਲੇਤ ਹੋ ॥

ਕਤਹੂੰ ਬਿਚਾਰ ਅਬਿਚਾਰ ਕੋ ਬਿਚਾਰਤ ਹੋ; ਕਹੂੰ ਨਿਜ ਨਾਰ ਪਰ ਨਾਰ ਕੇ ਨਿਕੇਤ ਹੋ ॥

ਕਹੂੰ ਬੇਦ ਰੀਤ, ਕਹੂੰ ਤਾ ਸਿਉ ਬਿਪ੍ਰੀਤ; ਕਹੂੰ ਤ੍ਰਿਗੁਨ ਅਤੀਤ, ਕਹੂੰ ਸੁਰਗੁਨ ਸਮੇਤ ਹੋ ॥੩॥੧੩॥

ਕਹੂੰ ਸਸਤ੍ਰਧਾਰੀ, ਕਹੂੰ ਬਿਦਿਆ ਕੇ ਬਿਚਾਰੀ; ਕਹੂੰ ਮਾਰਤ ਅਹਾਰੀ, ਕਹੂੰ ਨਾਰ ਕੇ ਨਿਕੇਤ ਹੋ ॥

ਕਹੂੰ ਦੇਵਬਾਨੀ, ਕਹੂੰ ਸਾਰਦਾ ਭਵਾਨੀ; ਕਹੂੰ ਮੰਗਲਾ ਮਿੜਾਨੀ, ਕਹੂੰ ਸਿਆਮ ਕਹੂੰ ਸੇਤ ਹੋ ॥

ਕਹੂੰ ਧਰਮ ਧਾਮੀ, ਕਹੂੰ ਸਰਬ ਠਉਰ ਗਾਮੀ; ਕਹੂੰ ਜਤੀ, ਕਹੂੰ ਕਾਮੀ, ਕਹੂੰ ਦੇਤ, ਕਹੂੰ ਲੇਤ ਹੋ ॥

ਕਹੂੰ ਬੇਦ ਰੀਤ, ਕਹੂੰ ਤਾ ਸਿਉ ਬਿਪ੍ਰੀਤ; ਕਹੂੰ ਤ੍ਰਿਗੁਨ ਅਤੀਤ, ਕਹੂੰ ਸੁਰਗੁਨ ਸਮੇਤ ਹੋ ॥੪॥੧੪॥

ਕਹੂੰ ਜਟਾਧਾਰੀ, ਕਹੂੰ ਕੰਠੀ ਧਰੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ; ਕਹੂੰ ਜੋਗ ਸਾਧੀ, ਕਹੂੰ ਸਾਧਨਾ ਕਰਤ ਹੋ ॥

ਕਹੂੰ ਕਾਨ ਫਾਰੇ, ਕਹੂੰ ਡੰਡੀ ਹੁਇ ਪਧਾਰੇ; ਕਹੂੰ ਫੂਕ ਫੂਕ ਪਾਵਨ ਕਉ, ਪ੍ਰਿਥੀ ਪੈ ਧਰਤ ਹੋ ॥

ਕਤਹੂੰ ਸਿਪਾਹੀ ਹੁਇ ਕੈ, ਸਾਧਤ ਸਿਲਾਹਨ ਕੌ; ਕਹੂੰ ਛਤ੍ਰੀ ਹੁਇ ਕੈ, ਅਰ ਮਾਰਤ ਮਰਤ ਹੋ ॥

ਕਹੂੰ ਭੂਮ ਭਾਰ ਕੌ ਉਤਾਰਤ ਹੋ ਮਹਾਰਾਜ; ਕਹੂੰ ਭਵ ਭੂਤਨ ਕੀ ਭਾਵਨਾ ਭਰਤ ਹੋ ॥੫॥੧੫॥

ਕਹੂੰ ਗੀਤ ਨਾਦ ਕੇ ਨਿਦਾਨ ਕੌ ਬਤਾਵਤ ਹੋ; ਕਹੂੰ ਨ੍ਰਿਤਕਾਰੀ ਚਿਤ੍ਰਕਾਰੀ ਕੇ ਨਿਧਾਨ ਹੋ ॥

ਕਤਹੂੰ ਪਯੂਖ ਹੁਇ ਕੈ, ਪੀਵਤ ਪਿਵਾਵਤ ਹੋ; ਕਤਹੂੰ ਮਯੂਖ ਊਖ, ਕਹੂੰ ਮਦ ਪਾਨ ਹੋ ॥

ਕਹੂੰ ਮਹਾ ਸੂਰ ਹੁਇ ਕੈ, ਮਾਰਤ ਮਵਾਸਨ ਕੌ; ਕਹੂੰ ਮਹਾਦੇਵ, ਦੇਵਤਾਨ ਕੇ ਸਮਾਨ ਹੋ ॥

ਕਹੂੰ ਮਹਾਦੀਨ, ਕਹੂੰ ਦ੍ਰਬ ਕੇ ਅਧੀਨ; ਕਹੂੰ ਬਿਦਿਆ ਮੈ ਪ੍ਰਬੀਨ, ਕਹੂੰ ਭੂਮ, ਕਹੂੰ ਭਾਨ ਹੋ ॥੬॥੧੬॥

ਕਹੂੰ ਅਕਲੰਕ, ਕਹੂੰ ਮਾਰਤ ਮਯੰਕ; ਕਹੂੰ ਪੂਰਨ ਪ੍ਰਜੰਕ, ਕਹੂੰ ਸੁਧਤਾ ਕੀ ਸਾਰ ਹੋ ॥

ਕਹੂੰ ਦੇਵ ਧਰਮ, ਕਹੂੰ ਸਾਧਨਾ ਕੇ ਹਰਮ; ਕਹੂੰ ਕੁਤਸਤ ਕੁਕਰਮ, ਕਹੂੰ ਧਰਮ ਕੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਹੋ ॥

ਕਹੂੰ ਪਉਨ ਅਹਾਰੀ, ਕਹੂੰ ਬਿਦਿਆ ਕੇ ਬਿਚਾਰੀ; ਕਹੂੰ ਜੋਗੀ ਜਤੀ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਨਰ ਕਹੂੰ ਨਾਰ ਹੋ ॥

ਕਹੂੰ ਛਤ੍ਰਧਾਰੀ ਕਹੂੰ ਛਾਲਾ ਧਰੇ ਛੈਲ ਭਾਰੀ ਕਹੂੰ ਛਕਵਾਰੀ ਕਹੂੰ ਛਲ ਕੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਹੋ ॥੭॥੧੭॥

ਕਹੂੰ ਗੀਤ ਕੇ ਗਵਯਾ, ਕਹੂੰ ਬੇਨ ਕੇ ਬਜਯਾ; ਕਹੂੰ ਨ੍ਰਿਤ ਕੇ ਨਚਯਾ, ਕਹੂੰ ਨਰ ਕੋ ਅਕਾਰ ਹੋ ॥

ਕਹੂੰ ਬੇਦ ਬਾਨੀ, ਕਹੂੰ ਕੋਕ ਕੀ ਕਹਾਨੀ; ਕਹੂੰ ਰਾਜਾ, ਕਹੂੰ ਰਾਨੀ, ਕਹੂੰ ਨਾਰ ਕੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਹੋ ॥

ਕਹੂੰ ਬੇਨ ਕੇ ਬਜਯਾ, ਕਹੂੰ ਧੇਨ ਕੇ ਚਰਯਾ; ਕਹੂੰ ਲਾਖਨ ਲਵਯਾ, ਕਹੂੰ ਸੁੰਦਰ ਕੁਮਾਰ ਹੋ ॥

ਸੁਧਤਾ ਕੀ ਸਾਨ ਹੋ, ਕਿ ਸੰਤਨ ਕੇ ਪ੍ਰਾਨ ਹੋ; ਕਿ ਦਾਤਾ ਮਹਾ ਦਾਨ ਹੋ, ਕਿ ਨ੍ਰਿਦੋਖੀ ਨਿਰੰਕਾਰ ਹੋ ॥੮॥੧੮॥

ਨਿਰਜੁਰ ਨਿਰੂਪ ਹੋ, ਕਿ ਸੁੰਦਰ ਸਰੂਪ ਹੋ; ਕਿ ਭੂਪਨ ਕੇ ਭੂਪ ਹੋ, ਕਿ ਦਾਤਾ ਮਹਾ ਦਾਨ ਹੋ ॥

ਪ੍ਰਾਨ ਕੇ ਬਚਯਾ, ਦੂਧ ਪੂਤ ਕੇ ਦਿਵਯਾ; ਰੋਗ ਸੋਗ ਕੇ ਮਿਟਯਾ, ਕਿਧੌ ਮਾਨੀ ਮਹਾ ਮਾਨ ਹੋ ॥

ਬਿਦਿਆ ਕੇ ਬਿਚਾਰ ਹੋ, ਕਿ ਅਦ੍ਵੈ ਅਵਤਾਰ ਹੋ; ਕਿ ਸਿਧਤਾ ਕੀ ਸੂਰਤਿ ਹੋ, ਕਿ ਸੁਧਤਾ ਕੀ ਸਾਨ ਹੋ ॥

ਜੋਬਨ ਕੇ ਜਾਲ ਹੋ, ਕਿ ਕਾਲ ਹੂੰ ਕੇ ਕਾਲ ਹੋ; ਕਿ ਸਤ੍ਰਨ ਕੇ ਸੂਲ ਹੋ, ਕਿ ਮਿਤ੍ਰਨ ਕੇ ਪ੍ਰਾਨ ਹੋ ॥੯॥੧੯॥

ਕਹੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਬਾਦ, ਕਹੂੰ ਬਿਦਿਆ ਕੋ ਬਿਖਾਦ; ਕਹੂੰ ਨਾਦ ਕੋ ਨਨਾਦ, ਕਹੂੰ ਪੂਰਨ ਭਗਤ ਹੋ ॥

ਕਹੂੰ ਬੇਦ ਰੀਤ, ਕਹੂੰ ਬਿਦਿਆ ਕੀ ਪ੍ਰਤੀਤ; ਕਹੂੰ ਨੀਤ ਅਉ ਅਨੀਤ, ਕਹੂੰ ਜੁਆਲਾ ਸੀ ਜਗਤ ਹੋ ॥

ਪੂਰਨ ਪ੍ਰਤਾਪ ਕਹੂੰ, ਇਕਾਤੀ ਕੋ ਜਾਪ ਕਹੂੰ; ਤਾਪ ਕੋ ਅਤਾਪ, ਕਹੂੰ ਜੋਗ ਤੇ ਡਿਗਤ ਹੋ ॥

ਕਹੂੰ ਬਰ ਦੇਤ, ਕਹੂੰ ਛਲ ਸਿਉ ਛਿਨਾਇ ਲੇਤ; ਸਰਬ ਕਾਲ ਸਰਬ ਠਉਰ, ਏਕ ਸੇ ਲਗਤ ਹੋ ॥੧੦॥੨੦॥

ਤ੍ਵ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ ਸਵੱਯੇ ॥

ਸ੍ਰਾਵਗ ਸੁੱਧ ਸਮੂਹ ਸਿਧਾਨ ਕੇ; ਦੇਖਿ ਫਿਰਿਓ ਘਰ ਜੋਗ ਜਤੀ ਕੇ ॥

ਸੂਰ ਸੁਰਾਰਦਨ, ਸੁੱਧ ਸੁਧਾਦਿਕ; ਸੰਤ ਸਮੂਹ ਅਨੇਕ ਮਤੀ ਕੇ ॥

ਸਾਰੇ ਹੀ ਦੇਸ ਕੋ ਦੇਖਿ ਰਹਿਓ; ਮਤ ਕੋਊ ਨ ਦੇਖੀਅਤ ਪ੍ਰਾਨਪਤੀ ਕੇ ॥

ਸ੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਕੀ ਭਾਇ ਕ੍ਰਿਪਾ ਹੂ ਤੇ; ਏਕ ਰਤੀ ਬਿਨੁ, ਏਕ ਰਤੀ ਕੇ ॥੧॥੨੧॥

ਮਾਤੇ ਮਤੰਗ, ਜਰੇ ਜਰ ਸੰਗ; ਅਨੂਪ ਉਤੰਗ ਸੁਰੰਗ ਸਵਾਰੇ ॥

ਕੋਟ ਤੁਰੰਗ, ਕੁਰੰਗ ਸੇ ਕੂਦਤ; ਪਉਨ ਕੇ ਗਉਨ ਕੋ ਜਾਤ ਨਿਵਾਰੇ ॥

ਭਾਰੀ ਭੁਜਾਨ ਕੇ ਭੂਪ, ਭਲੀ ਬਿਧਿ; ਨਿਆਵਤ ਸੀਸ, ਨ ਜਾਤ ਬਿਚਾਰੇ ॥

ਏਤੇ ਭਏ, ਤੁ ਕਹਾ ਭਏ ਭੂਪਤਿ, ਅੰਤ ਕੋ, ਨਾਂਗੇ ਹੀ ਪਾਂਇ ਪਧਾਰੇ ॥੨॥੨੨॥

ਜੀਤ ਫਿਰੈ ਸਭ ਦੇਸ ਦਿਸਾਨ ਕੋ; ਬਾਜਤ ਢੋਲ, ਮ੍ਰਿਦੰਗ, ਨਗਾਰੇ ॥

ਗੁੰਜਤ ਗੂੜ ਗਜਾਨ ਕੇ ਸੁੰਦਰ ਹਿੰਸਤ ਹੈਂ ਹਯਰਾਜ ਹਜਾਰੇ ॥

ਭੂਤ ਭਵਿੱਖ ਭਵਾਨ ਕੇ ਭੂਪਤ; ਕਉਨੁ ਗਨੈ, ਨਹੀਂ ਜਾਤ ਬਿਚਾਰੇ ॥

ਸ੍ਰੀ ਪਤਿ ਸ੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਭਜੇ ਬਿਨੁ; ਅੰਤ ਕਉ, ਅੰਤ ਕੇ ਧਾਮ ਸਿਧਾਰੇ ॥੩॥੨੩॥

ਤੀਰਥ ਨਾਨ ਦਇਆ ਦਮ ਦਾਨ ਸੁ ਸੰਜਮ ਨੇਮ ਅਨੇਕ ਬਿਸੇਖੈ ॥

ਬੇਦ ਪੁਰਾਨ, ਕਤੇਬ ਕੁਰਾਨ; ਜਮੀਨ ਜਮਾਨ ਸਬਾਨ ਕੇ ਪੇਖੈ ॥

ਪਉਨ ਅਹਾਰ, ਜਤੀ ਜਤ ਧਾਰ; ਸਬੈ ਸੁ ਬਿਚਾਰ ਹਜਾਰ ਕ ਦੇਖੈ ॥

ਸ੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਭਜੇ ਬਿਨੁ ਭੂਪਤਿ; ਏਕ ਰਤੀ ਬਿਨੁ, ਏਕ ਨ ਲੇਖੈ ॥੪॥੨੪॥

ਸੁੱਧ ਸਿਪਾਹ, ਦੁਰੰਤ ਦੁਬਾਹ; ਸੁ ਸਾਜ ਸਨਾਹ, ਦੁਰਜਾਨ ਦਲੈਂਗੇ ॥

ਭਾਰੀ ਗੁਮਾਨ ਭਰੇ ਮਨ ਮੈਂ; ਕਰ ਪਰਬਤ ਪੰਖ, ਹਲੇ ਨ ਹਲੈਂਗੇ ॥

ਤੋਰਿ ਅਰੀਨ, ਮਰੋਰਿ ਮਵਾਸਨ; ਮਾਤੇ ਮਤੰਗਨਿ ਮਾਨ ਮਲੈਂਗੇ ॥

ਸ੍ਰੀ ਪਤਿ ਸ੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਪਾ ਬਿਨੁ; ਤਿਆਗਿ ਜਹਾਨ, ਨਿਦਾਨ ਚਲੈਂਗੇ ॥੫॥੨੫॥

ਬੀਰ ਅਪਾਰ, ਬਡੇ ਬਰਿਆਰ; ਅਬਿਚਾਰਹਿ, ਸਾਰ ਕੀ ਧਾਰ ਭਛੱਯਾ ॥

ਤੋਰਤ ਦੇਸ, ਮਲਿੰਦ ਮਵਾਸਨ; ਮਾਤੇ ਗਜਾਨ ਕੇ ਮਾਨ, ਮਲੱਯਾ ॥

ਗਾੜ੍ਹੇ ਗੜ੍ਹਾਨ ਕੋ ਤੋੜਨਹਾਰ; ਸੁ ਬਾਤਨ ਹੀਂ, ਚਕ ਚਾਰ ਲਵੱਯਾ ॥

ਸਾਹਿਬੁ ਸ੍ਰੀ ਸਭ ਕੋ ਸਿਰ ਨਾਇਕ; ਜਾਚਕ ਅਨੇਕ, ਸੁ ਏਕ ਦਿਵੱਯਾ ॥੬॥੨੬॥

ਦਾਨਵ, ਦੇਵ, ਫਨਿੰਦ, ਨਿਸਾਚਰ; ਭੂਤ, ਭਵਿਖ, ਭਵਾਨ ਜਪੈਂਗੇ ॥

ਜੀਵ ਜਿਤੇ ਜਲ ਮੈ, ਥਲ ਮੈ; ਪਲ ਹੀ ਪਲ ਮੈ, ਸਭ ਥਾਪ ਥਪੈਂਗੇ ॥

ਪੁੰਨ ਪ੍ਰਤਾਪਨ ਬਾਢ ਜੈਤ ਧੁਨ; ਪਾਪਨ ਕੇ, ਬਹੁ ਪੁੰਜ ਖਪੈਂਗੇ ॥

ਸਾਧ ਸਮੂਹ ਪ੍ਰਸੰਨ ਫਿਰੈਂ ਜਗ; ਸਤ੍ਰ ਸਭੈ ਅਵਲੋਕ ਚਪੈਂਗੇ ॥੭॥੨੭॥

ਮਾਨਵ, ਇੰਦ੍ਰ, ਗਜਿੰਦ੍ਰ, ਨਰਾਧਪ; ਜੌਨ ਤ੍ਰਿਲੋਕ ਕੋ ਰਾਜ ਕਰੈਂਗੇ ॥

ਕੋਟਿ ਇਸਨਾਨ ਗਜਾਦਿਕ ਦਾਨ; ਅਨੇਕ ਸੁਅੰਬਰ ਸਾਜਿ, ਬਰੈਂਗੇ ॥

ਬ੍ਰਹਮ, ਮਹੇਸਰ, ਬਿਸਨ, ਸਚੀਪਤਿ; ਅੰਤ ਫਸੇ, ਜਮ ਫਾਸ ਪਰੈਂਗੇ ॥

ਜੇ ਨਰ, ਸ੍ਰੀ ਪਤਿ ਕੇ ਪ੍ਰਸ ਹੈਂ ਪਗ; ਤੇ ਨਰ, ਫੇਰ ਨ ਦੇਹ ਧਰੈਂਗੇ ॥੮॥੨੮॥

ਕਹਾ ਭਯੋ ਜੋ ਦੋਊ ਲੋਚਨ ਮੂੰਦ ਕੈ ਬੈਠਿ ਰਹਿਓ ਬਕ ਧਿਆਨ ਲਗਾਇਓ ॥

ਨ੍ਹਾਤ ਫਿਰਿਓ ਲੀਏ ਸਾਤ ਸਮੁਦ੍ਰਨਿ ਲੋਕ ਗਯੋ ਪਰਲੋਕ ਗਵਾਇਓ ॥

ਬਾਸ ਕੀਓ ਬਿਖਿਆਨ ਸੋਂ ਬੈਠ ਕੈ; ਐਸੇ ਹੀ ਐਸੇ ਸੁ ਬੈਸ ਬਿਤਾਇਓ ॥

ਸਾਚੁ ਕਹੋਂ, ਸੁਨ ਲੇਹੁ ਸਭੈ; ਜਿਨ ਪ੍ਰੇਮ ਕੀਓ, ਤਿਨ ਹੀ ਪ੍ਰਭੁ ਪਾਇਓ ॥੯॥੨੯॥

ਕਾਹੂ ਲੈ ਪਾਹਨ ਪੂਜ ਧਰਯੋ ਸਿਰ; ਕਾਹੂ ਲੈ ਲਿੰਗ ਗਰੇ ਲਟਕਾਇਓ ॥

ਕਾਹੂ ਲਖਿਓ ਹਰਿ ਅਵਾਚੀ ਦਿਸਾ ਮਹਿ; ਕਾਹੂ, ਪਛਾਹ ਕੋ ਸੀਸੁ ਨਿਵਾਇਓ ॥

ਕੋਊ, ਬੁਤਾਨ ਕੋ ਪੂਜਤ ਹੈ ਪਸੁ; ਕੋਊ, ਮ੍ਰਿਤਾਨ ਕੋ ਪੂਜਨ ਧਾਇਓ ॥

ਕੂਰ ਕ੍ਰਿਆ ਉਰਝਿਓ ਸਭ ਹੀ ਜਗ; ਸ੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਕੋ ਭੇਦੁ ਨ ਪਾਇਓ ॥੧੦॥੩੦॥

ਤ੍ਵ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ ਤੋਮਰ ਛੰਦ ॥

ਹਰਿ, ਜਨਮ ਮਰਨ ਬਿਹੀਨ ॥

ਦਸ ਚਾਰ ਚਾਰ, ਪ੍ਰਬੀਨ ॥

ਅਕਲੰਕ ਰੂਪ ਅਪਾਰ ॥

ਅਨਛਿਜ ਤੇਜ ਉਦਾਰ ॥੧॥੩੧॥

ਅਨਭਿਜ ਰੂਪ ਦੁਰੰਤ ॥

ਸਭ ਜਗਤ ਭਗਤ ਮਹੰਤ ॥

ਜਸ ਤਿਲਕ ਭੂਭ੍ਰਿਤ ਭਾਨ ॥

ਦਸ ਚਾਰ ਚਾਰ ਨਿਧਾਨ ॥੨॥੩੨॥

ਅਕਲੰਕ ਰੂਪ ਅਪਾਰ ॥

ਸਭ ਲੋਕ ਸੋਕ ਬਿਦਾਰ ॥

ਕਲ ਕਾਲ ਕਰਮ ਬਿਹੀਨ ॥

ਸਭ ਕਰਮ ਧਰਮ ਪ੍ਰਬੀਨ ॥੩॥੩੩॥

ਅਨਖੰਡ ਅਤੁਲ ਪ੍ਰਤਾਪ ॥

ਸਭ ਥਾਪਿਓ ਜਿਹ ਥਾਪ ॥

ਅਨਖੇਦ ਭੇਦ ਅਛੇਦ ॥

ਮੁਖਚਾਰ ਗਾਵਤ ਬੇਦ ॥੪॥੩੪॥

ਜਿਹ ਨੇਤ ਨਿਗਮ ਕਹੰਤ ॥

ਮੁਖਚਾਰ ਬਕਤ ਬਿਅੰਤ ॥

ਅਨਭਿਜ ਅਤੁਲ ਪ੍ਰਤਾਪ ॥

ਅਨਖੰਡ ਅਮਿਤ ਅਥਾਪ ॥੫॥੩੫॥

ਜਿਹ ਕੀਨ ਜਗਤ ਪਸਾਰ ॥

ਰਚਿਓ ਬਿਚਾਰ ਬਿਚਾਰ ॥

ਅਨੰਤ ਰੂਪ ਅਖੰਡ ॥

ਅਤੁਲ ਪ੍ਰਤਾਪ ਪ੍ਰਚੰਡ ॥੬॥੩੬॥

ਜਿਹ ਅੰਡ ਤੇ ਬ੍ਰਹਮੰਡ ॥

ਕੀਨੇ ਸੁ ਚੌਦਹ ਖੰਡ ॥

ਸਭ ਕੀਨ ਜਗਤ ਪਸਾਰ ॥

ਅਬਿਯਕਤ ਰੂਪ ਉਦਾਰ ॥੭॥੩੭॥

ਜਿਹ ਕੋਟਿ ਇੰਦ੍ਰ ਨ੍ਰਿਪਾਰ ॥

ਕਈ ਬ੍ਰਹਮ ਬਿਸਨ ਬਿਚਾਰ ॥

ਕਈ ਰਾਮ ਕ੍ਰਿਸਨ ਰਸੂਲ ॥

ਬਿਨੁ ਭਗਤ ਕੋ ਨ ਕਬੂਲ ॥੮॥੩੮॥

ਕਈ ਸਿੰਧ ਬਿੰਧ ਨਗਿੰਦ੍ਰ ॥

ਕਈ ਮਛ ਕਛ ਫਨਿੰਦ੍ਰ ॥

ਕਈ ਦੇਵ ਆਦਿ ਕੁਮਾਰ ॥

ਕਈ ਕ੍ਰਿਸਨ ਬਿਸਨ ਅਵਤਾਰ ॥੯॥੩੯॥

ਕਈ ਇੰਦ੍ਰ ਬਾਰ ਬੁਹਾਰ ॥

ਕਈ ਬੇਦ ਅਉ ਮੁਖਚਾਰ ॥

ਕਈ ਰੁਦ੍ਰ ਛੁਦ੍ਰ ਸਰੂਪ ॥

ਕਈ ਰਾਮ ਕ੍ਰਿਸਨ ਅਨੂਪ ॥੧੦॥੪੦॥

ਕਈ ਕੋਕ ਕਾਬ ਭਣੰਤ ॥

ਕਈ ਬੇਦ ਭੇਦ ਕਹੰਤ ॥

ਕਈ ਸਾਸਤ੍ਰ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਬਖਾਨ ॥

ਕਹੂੰ ਕਥਤ ਹੀ ਸੁ ਪੁਰਾਨ ॥੧੧॥੪੧॥

ਕਈ ਅਗਨ ਹੋਤ੍ਰ ਕਰੰਤ ॥

ਕਈ ਉਰਧ ਤਾਪ ਦੁਰੰਤ ॥

ਕਈ ਉਰਧ ਬਾਹੁ ਸੰਨਿਆਸ ॥

ਕਹੂੰ ਜੋਗ ਭੇਸ ਉਦਾਸ ॥੧੨॥੪੨॥

ਕਹੂੰ ਨਿਵਲੀ ਕਰਮ ਕਰੰਤ ॥

ਕਹੂੰ ਪਉਨ ਅਹਾਰ ਦੁਰੰਤ ॥

ਕਹੂੰ ਤੀਰਥ ਦਾਨ ਅਪਾਰ ॥

ਕਹੂੰ ਜਗ ਕਰਮ ਉਦਾਰ ॥੧੩॥੪੩॥

ਕਹੂੰ ਅਗਨ ਹੋਤ੍ਰ ਅਨੂਪ ॥

ਕਹੂੰ ਨਿਆਇ ਰਾਜ ਬਿਭੂਤ ॥

ਕਹੂੰ ਸਾਸਤ੍ਰ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਰੀਤ ॥

ਕਹੂੰ ਬੇਦ ਸਿਉ ਬਿਪ੍ਰੀਤ ॥੧੪॥੪੪॥

ਕਈ ਦੇਸ ਦੇਸ ਫਿਰੰਤ ॥

ਕਈ ਏਕ ਠੌਰ ਇਸਥੰਤ ॥

ਕਹੂੰ ਕਰਤ ਜਲ ਮਹਿ ਜਾਪ ॥

ਕਹੂੰ ਸਹਤ ਤਨ ਪਰ ਤਾਪ ॥੧੫॥੪੫॥

ਕਹੂੰ ਬਾਸ ਬਨਹਿ ਕਰੰਤ ॥

ਕਹੂੰ ਤਾਪ ਤਨਹਿ ਸਹੰਤ ॥

ਕਹੂੰ ਗ੍ਰਿਹਸਤ ਧਰਮ ਅਪਾਰ ॥

ਕਹੂੰ ਰਾਜ ਰੀਤ ਉਦਾਰ ॥੧੬॥੪੬॥

ਕਹੂੰ ਰੋਗ ਰਹਤ ਅਭਰਮ ॥

ਕਹੂੰ ਕਰਮ ਕਰਤ ਅਕਰਮ ॥

ਕਹੂੰ ਸੇਖ ਬ੍ਰਹਮ ਸਰੂਪ ॥

ਕਹੂੰ ਨੀਤ ਰਾਜ ਅਨੂਪ ॥੧੭॥੪੭॥

ਕਹੂੰ ਰੋਗ ਸੋਗ ਬਿਹੀਨ ॥

ਕਹੂੰ ਏਕ ਭਗਤ ਅਧੀਨ ॥

ਕਹੂੰ ਰੰਕ ਰਾਜ ਕੁਮਾਰ ॥

ਕਹੂੰ ਬੇਦ ਬਿਆਸ ਅਵਤਾਰ ॥੧੮॥੪੮॥

ਕਈ ਬ੍ਰਹਮ ਬੇਦ ਰਟੰਤ ॥

ਕਈ ਸੇਖ ਨਾਮ ਉਚਰੰਤ ॥

ਬੈਰਾਗ ਕਹੂੰ ਸੰਨਿਆਸ ॥

ਕਹੂੰ ਫਿਰਤ ਰੂਪ ਉਦਾਸ ॥੧੯॥੪੯॥

ਸਭ ਕਰਮ ਫੋਕਟ ਜਾਨ ॥

ਸਭ ਧਰਮ ਨਿਹਫਲ ਮਾਨ ॥

ਬਿਨ ਏਕ ਨਾਮ ਅਧਾਰ ॥

ਸਭ ਕਰਮ ਭਰਮ ਬਿਚਾਰ ॥੨੦॥੫੦॥

ਤ੍ਵ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ ਲਘੁ ਨਿਰਾਜ ਛੰਦ ॥

ਜਲੇ ਹਰੀ ॥

ਥਲੇ ਹਰੀ ॥

ਉਰੇ ਹਰੀ ॥

ਬਨੇ ਹਰੀ ॥੧॥੫੧॥

ਗਿਰੇ ਹਰੀ ॥

ਗੁਫੇ ਹਰੀ ॥

ਛਿਤੇ ਹਰੀ ॥

ਨਭੇ ਹਰੀ ॥੨॥੫੨॥

ਈਹਾਂ ਹਰੀ ॥

ਊਹਾਂ ਹਰੀ ॥

ਜਿਮੀ ਹਰੀ ॥

ਜਮਾ ਹਰੀ ॥੩॥੫੩॥

ਅਲੇਖ ਹਰੀ ॥

ਅਭੇਖ ਹਰੀ ॥

ਅਦੋਖ ਹਰੀ ॥

ਅਦ੍ਵੈਖ ਹਰੀ ॥੪॥੫੪॥

ਅਕਾਲ ਹਰੀ ॥

ਅਪਾਲ ਹਰੀ ॥

ਅਛੇਦ ਹਰੀ ॥

ਅਭੇਦ ਹਰੀ ॥੫॥੫੫॥

ਅਜੰਤ੍ਰ ਹਰੀ ॥

ਅਮੰਤ੍ਰ ਹਰੀ ॥

ਸੁ ਤੇਜ ਹਰੀ ॥

ਅਤੰਤ੍ਰ ਹਰੀ ॥੬॥੫੬॥

ਅਜਾਤ ਹਰੀ ॥

ਅਪਾਤ ਹਰੀ ॥

ਅਮਿਤ੍ਰ ਹਰੀ ॥

ਅਮਾਤ ਹਰੀ ॥੭॥੫੭॥

ਅਰੋਗ ਹਰੀ ॥

ਅਸੋਗ ਹਰੀ ॥

ਅਭਰਮ ਹਰੀ ॥

ਅਕਰਮ ਹਰੀ ॥੮॥੫੮॥

ਅਜੈ ਹਰੀ ॥

ਅਭੈ ਹਰੀ ॥

ਅਭੇਦ ਹਰੀ ॥

ਅਛੇਦ ਹਰੀ ॥੯॥੫੯॥

ਅਖੰਡ ਹਰੀ ॥

ਅਭੰਡ ਹਰੀ ॥

ਅਡੰਡ ਹਰੀ ॥

ਪ੍ਰਚੰਡ ਹਰੀ ॥੧੦॥੬੦॥

ਅਤੇਵ ਹਰੀ ॥

ਅਭੇਵ ਹਰੀ ॥

ਅਜੇਵ ਹਰੀ ॥

ਅਛੇਵ ਹਰੀ ॥੧੧॥੬੧॥

ਭਜੋ ਹਰੀ ॥

ਥਪੋ ਹਰੀ ॥

ਤਪੋ ਹਰੀ ॥

ਜਪੋ ਹਰੀ ॥੧੨॥੬੨॥

ਜਲਸ ਤੁਹੀਂ ॥

ਥਲਸ ਤੁਹੀਂ ॥

ਨਦਿਸ ਤੁਹੀਂ ॥

ਨਦਸ ਤੁਹੀਂ ॥੧੩॥੬੩॥

ਬ੍ਰਿਛਸ ਤੁਹੀਂ ॥

ਪਤਸ ਤੁਹੀਂ ॥

ਛਿਤਸ ਤੁਹੀਂ ॥

ਉਰਧਸ ਤੁਹੀਂ ॥੧੪॥੬੪॥

ਭਜਸ ਤੁਅੰ ॥

ਭਜਸ ਤੁਅੰ ॥

ਰਟਸ ਤੁਅੰ ॥

ਠਟਸ ਤੁਅੰ ॥੧੫॥੬੫॥

ਜਿਮੀ ਤੁਹੀਂ ॥

ਜਮਾ ਤੁਹੀਂ ॥

ਮਕੀ ਤੁਹੀਂ ॥

ਮਕਾ ਤੁਹੀਂ ॥੧੬॥੬੬॥

ਅਭੂ ਤੁਹੀਂ ॥

ਅਭੈ ਤੁਹੀਂ ॥

ਅਛੂ ਤੁਹੀਂ ॥

ਅਛੈ ਤੁਹੀਂ ॥੧੭॥੬੭॥

ਜਤਸ ਤੁਹੀਂ ॥

ਬ੍ਰਤਸ ਤੁਹੀਂ ॥

ਗਤਸ ਤੁਹੀਂ ॥

ਮਤਸ ਤੁਹੀਂ ॥੧੮॥੬੮॥

ਤੁਹੀਂ ਤੁਹੀਂ ॥

ਤੁਹੀਂ ਤੁਹੀਂ ॥

ਤੁਹੀਂ ਤੁਹੀਂ ॥

ਤੁਹੀਂ ਤੁਹੀਂ ॥੧੯॥੬੯॥

ਤੁਹੀਂ ਤੁਹੀਂ ॥

ਤੁਹੀਂ ਤੁਹੀਂ ॥

ਤੁਹੀਂ ਤੁਹੀਂ ॥

ਤੁਹੀਂ ਤੁਹੀਂ ॥੨੦॥੭੦॥

ਤ੍ਵ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ ਕਬਿਤ ॥

ਖੂਕ ਮਲਹਾਰੀ, ਗਜ ਗਦਹਾ ਬਿਭੂਤਧਾਰੀ; ਗਿਦੂਆ ਮਸਾਨ ਬਾਸ ਕਰਿਓ ਈ ਕਰਤ ਹੈਂ ॥

ਘੁਘੂ ਮਟ ਬਾਸੀ, ਲਗੇ ਡੋਲਤ ਉਦਾਸੀ ਮ੍ਰਿਗ; ਤਰਵਰ ਸਦੀਵ ਮੋਨ ਸਾਧੇ ਈ ਮਰਤ ਹੈਂ ॥

ਬਿੰਦ ਕੇ ਸਧਯਾ, ਤਾਹਿ ਹੀਜ ਕੀ ਬਡਯਾ ਦੇਤ; ਬੰਦਰਾ ਸਦੀਵ, ਪਾਇ ਨਾਗੇ ਹੀ ਫਿਰਤ ਹੈਂ ॥

ਅੰਗਨਾ ਅਧੀਨ, ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਮੈ ਪ੍ਰਬੀਨ; ਏਕ ਗਿਆਨ ਕੇ ਬਿਹੀਨ, ਛੀਨ ਕੈਸੇ ਕੈ ਤਰਤ ਹੈਂ ॥੧॥੭੧॥

ਭੂਤ ਬਨਚਾਰੀ, ਛਿਤ ਛਉਨਾ ਸਭੈ ਦੂਧਾਧਾਰੀ; ਪਉਨ ਕੇ ਅਹਾਰੀ, ਸੁ ਭੁਜੰਗ ਜਾਨੀਅਤੁ ਹੈਂ ॥

ਤ੍ਰਿਣ ਕੇ ਭਛਯਾ, ਧਨ ਲੋਭ ਕੇ ਤਜਯਾ; ਤੇ ਤੋ ਗਊਅਨ ਕੇ ਜਯਾ, ਬ੍ਰਿਖਭਯਾ ਮਾਨੀਅਤੁ ਹੈਂ ॥

ਨਭ ਕੇ ਉਡਯਾ, ਤਾਹਿ ਪੰਛੀ ਕੀ ਬਡਯਾ ਦੇਤ; ਬਗੁਲਾ, ਬਿੜਾਲ, ਬ੍ਰਿਕ ਧਿਆਨੀ ਠਾਨੀਅਤੁ ਹੈਂ ॥

ਜੇਤੇ ਬਡੇ ਗਿਆਨੀ, ਤਿਨੋ ਜਾਨੀ ਪੈ ਬਖਾਨੀ ਨਾਹਿ; ਐਸੇ ਨ ਪ੍ਰਪੰਚ, ਮਨ ਭੂਲ ਆਨੀਅਤੁ ਹੈਂ ॥੨॥੭੨॥

ਭੂਮ ਕੇ ਬਸਯਾ, ਤਾਹਿ ਭੂਚਰੀ ਕੇ ਜਯਾ ਕਹੈ; ਨਭ ਕੇ ਉਡਯਾ, ਸੋ ਚਿਰਯਾ ਕੈ ਬਖਾਨੀਐ ॥

ਫਲ ਕੇ ਭਛਯਾ, ਤਾਹਿ ਬਾਂਦਰੀ ਕੇ ਜਯਾ ਕਹੈ; ਆਦਿਸ ਫਿਰਯਾ, ਤੇ ਤੋ ਭੂਤ ਕੈ ਪਛਾਨੀਐ ॥

ਜਲ ਕੇ ਤਰਯਾ ਕੋ, ਗੰਗੇਰੀ ਸੀ ਕਹਤ ਜਗ; ਆਗ ਕੇ ਭਛਯਾ, ਸੁ ਚਕੋਰ ਸਮ ਮਾਨੀਐ ॥

ਸੂਰਜ ਸਿਵਯਾ, ਤਾਹਿ ਕੌਲ ਕੀ ਬਡਾਈ ਦੇਤ; ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਸਿਵਯਾ ਕੌ, ਕਵੀ ਕੈ ਪਹਿਚਾਨੀਐ ॥੩॥੭੩॥

ਨਾਰਾਇਣ ਕਛ ਮਛ ਤਿੰਦੂਆ ਕਹਤ ਸਭ; ਕਉਲ ਨਾਭ ਕਉਲ ਜਿਹ ਤਾਲ ਮੈਂ ਰਹਤੁ ਹੈਂ ॥

ਗੋਪੀ ਨਾਥ ਗੂਜਰ ਗੁਪਾਲ ਸਭੈ ਧੇਨਚਾਰੀ; ਰਿਖੀਕੇਸ ਨਾਮ ਕੈ ਮਹੰਤ ਲਹੀਅਤੁ ਹੈਂ ॥

ਮਾਧਵ ਭਵਰ, ਔ ਅਟੇਰੂ ਕੋ ਕਨ੍ਹਯਾ ਨਾਮ; ਕੰਸ ਕੋ ਬਧਯਾ, ਜਮਦੂਤ ਕਹੀਅਤੁ ਹੈਂ ॥

ਮੂੜ੍ਹ ਰੂੜ੍ਹ ਪੀਟਤ, ਨ ਗੂੜ੍ਹਤਾ ਕੋ ਭੇਦ ਪਾਵੈ; ਪੂਜਤ ਨ ਤਾਹਿ, ਜਾ ਕੇ ਰਾਖੇ ਰਹੀਅਤੁ ਹੈਂ ॥੪॥੭੪॥

ਬਿਸ੍ਵਪਾਲ, ਜਗਤ ਕਾਲ, ਦੀਨ ਦਿਆਲ, ਬੈਰੀ ਸਾਲ; ਸਦਾ ਪ੍ਰਤਪਾਲ, ਜਮ ਜਾਲ ਤੇ ਰਹਤ ਹੈਂ ॥

ਜੋਗੀ ਜਟਾਧਾਰੀ, ਸਤੀ ਸਾਚੇ ਬਡੇ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ; ਧਿਆਨ ਕਾਜ ਭੂਖ ਪਿਆਸ, ਦੇਹ ਪੈ ਸਹਤ ਹੈਂ ॥

ਨਿਉਲੀ ਕਰਮ ਜਲ ਹੋਮ, ਪਾਵਕ ਪਵਨ ਹੋਮ; ਅਧੋ ਮੁਖ, ਏਕ ਪਾਇ ਠਾਢੇ ਨ ਬਹਤ ਹੈਂ ॥

ਮਾਨਵ, ਫਨਿੰਦ, ਦੇਵ, ਦਾਨਵ ਨ ਪਾਵੈ ਭੇਦ; ਬੇਦ ਔ ਕਤੇਬ, ਨੇਤ ਨੇਤ ਕੈ ਕਹਤ ਹੈਂ ॥੫॥੭੫॥

ਨਾਚਤ ਫਿਰਤ ਮੋਰ, ਬਾਦਰ ਕਰਤ ਘੋਰ; ਦਾਮਨੀ ਅਨੇਕ ਭਾਉ, ਕਰਿਓ ਈ ਕਰਤ ਹੈ ॥

ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਤੇ ਸੀਤਲ ਨ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਤਪਤ ਤੇਜ; ਇੰਦ੍ਰ ਸੋ ਨ ਰਾਜਾ, ਭਵ ਭੂਮ ਕੋ ਭਰਤ ਹੈ ॥

ਸਿਵ ਸੇ ਤਪਸੀ, ਆਦਿ ਬ੍ਰਹਮਾ ਸੇ ਨ ਬੇਦਚਾਰੀ; ਸਨਤ ਕੁਮਾਰ ਸੀ, ਤਪਸਿਆ ਨ ਅਨਤ ਹੈ ॥

ਗਿਆਨ ਕੇ ਬਿਹੀਨ, ਕਾਲ ਫਾਸ ਕੇ ਅਧੀਨ ਸਦਾ; ਜੁਗਨ ਕੀ ਚਉਕਰੀ, ਫਿਰਾਏ ਈ ਫਿਰਤ ਹੈ ॥੬॥੭੬॥

ਏਕ ਸਿਵ ਭਏ, ਏਕ ਗਏ, ਏਕ ਫੇਰ ਭਏ; ਰਾਮਚੰਦ੍ਰ ਕ੍ਰਿਸਨ ਕੇ ਅਵਤਾਰ ਭੀ ਅਨੇਕ ਹੈਂ ॥

ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਰੁ ਬਿਸਨ ਕੇਤੇ, ਬੇਦ ਔ ਪੁਰਾਨ ਕੇਤੇ; ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਸਮੂਹਨ ਕੈ, ਹੁਇ ਹੁਇ ਬਿਤਏ ਹੈਂ ॥

ਮੋਨਦੀ ਮਦਾਰ ਕੇਤੇ, ਅਸੁਨੀ ਕੁਮਾਰ ਕੇਤੇ; ਅੰਸਾ ਅਵਤਾਰ ਕੇਤੇ, ਕਾਲ ਬਸ ਭਏ ਹੈਂ ॥

ਪੀਰ ਔ ਪਿਕਾਂਬਰ ਕੇਤੇ, ਗਨੇ ਨ ਪਰਤ ਏਤੇ; ਭੂਮ ਹੀ ਤੇ ਹੁਇ ਕੈ, ਫੇਰਿ ਭੂਮਿ ਹੀ ਮਿਲਏ ਹੈਂ ॥੭॥੭੭॥

ਜੋਗੀ ਜਤੀ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਬਡੇ ਬਡੇ ਛਤ੍ਰਧਾਰੀ; ਛਤ੍ਰ ਹੀ ਕੀ ਛਾਇਆ, ਕਈ ਕੋਸ ਲੌ ਚਲਤ ਹੈਂ ॥

ਬਡੇ ਬਡੇ ਰਾਜਨ ਕੇ, ਦਾਬਿਤ ਫਿਰਤਿ ਦੇਸ; ਬਡੇ ਬਡੇ ਰਾਜਨ ਕੇ, ਦ੍ਰਪ ਕੋ ਦਲਤ ਹੈਂ ॥

ਮਾਨ ਸੇ ਮਹੀਪ, ਔ ਦਿਲੀਪ ਕੈਸੇ ਛਤ੍ਰਧਾਰੀ; ਬਡੋ ਅਭਿਮਾਨ, ਭੁਜ ਦੰਡ ਕੋ ਕਰਤ ਹੈਂ ॥

ਦਾਰਾ ਸੇ ਦਿਲੀਸਰ, ਦ੍ਰੁਜੋਧਨ ਸੇ ਮਾਨਧਾਰੀ; ਭੋਗ ਭੋਗ ਭੂਮਿ, ਅੰਤ ਭੂਮਿ ਮੈ ਮਿਲਤ ਹੈਂ ॥੮॥੭੮॥

ਸਿਜਦੇ ਕਰੇ ਅਨੇਕ, ਤੋਪਚੀ ਕਪਟ ਭੇਸ; ਪੋਸਤੀ ਅਨੇਕ ਦਾ ਨਿਵਾਵਤ ਹੈ ਸੀਸ ਕੌ ॥

ਕਹਾ ਭਇਓ ਮਲ, ਜੌ ਪੈ ਕਾਢਤ ਅਨੇਕ ਡੰਡ; ਸੋ ਤੌ ਨ ਡੰਡੌਤ ਅਸਟਾਂਗ ਅਥਤੀਸ ਕੌ ॥

ਕਹਾ ਭਇਓ ਰੋਗੀ ਜੌ ਪੈ ਡਾਰਿਓ ਰਹਿਓ ਉਰਧ ਮੁਖ ਮਨ ਤੇ ਨ ਮੂੰਡ ਨਿਹਰਾਇਓ ਆਦਿ ਈਸ ਕੌ ॥

ਕਾਮਨਾ ਅਧੀਨ, ਸਦਾ ਦਾਮਨਾ ਪ੍ਰਬੀਨ; ਏਕ ਭਾਵਨਾ ਬਿਹੀਨ, ਕੈਸੇ ਪਾਵੈ ਜਗਦੀਸ ਕੌ ॥੯॥੭੯॥

ਸੀਸ ਪਟਕਤ, ਜਾ ਕੇ ਕਾਨ ਮੈ ਖਜੂਰਾ ਧਸੈ; ਮੂੰਡ ਛਟਕਤ, ਮਿਤ੍ਰ ਪੁਤ੍ਰ ਹੂੰ ਕੇ ਸੋਕ ਸੌ ॥

ਆਕ ਕੋ ਚਰਯਾ, ਫਲ ਫੂਲ ਕੋ ਭਛਯਾ; ਸਦਾ ਬਨ ਕੌ ਭ੍ਰਮਯਾ, ਔਰ ਦੂਸਰੋ ਨ ਬੋਕ ਸੌ ॥

ਕਹਾ ਭਯੋ ਭੇਡ, ਜੋ ਘਸਤ ਸੀਸ ਬ੍ਰਿਛਨ ਸੋਂ; ਮਾਟੀ ਕੇ ਭਛਯਾ, ਬੋਲ ਪੂਛ ਲੀਜੈ ਜੋਕ ਸੌ ॥

ਕਾਮਨਾ ਅਧੀਨ, ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਮੈਂ ਪ੍ਰਬੀਨ; ਏਕ ਭਾਵਨਾ ਬਿਹੀਨ, ਕੈਸੇ ਭੇਟੈ ਪਰਲੋਕ ਸੌ ॥੧੦॥੮੦॥

ਨਾਚਿਓ ਈ ਕਰਤ ਮੋਰ, ਦਾਦਰ ਕਰਤ ਸੋਰ; ਸਦਾ ਘਨਘੋਰ, ਘਨ ਕਰਿਓ ਈ ਕਰਤ ਹੈਂ ॥

ਏਕ ਪਾਇ ਠਾਢੇ ਸਦਾ, ਬਨ ਮੈ ਰਹਤ ਬ੍ਰਿਛ; ਫੂਕ ਫੂਕ ਪਾਵ, ਭੂਮ ਸ੍ਰਾਵਗ ਧਰਤ ਹੈਂ ॥

ਪਾਹਨ ਅਨੇਕ ਜੁਗ, ਏਕ ਠਉਰ ਬਾਸੁ ਕਰੈ; ਕਾਗ ਅਉਰ ਚੀਲ, ਦੇਸ ਦੇਸ ਬਿਚਰਤ ਹੈਂ ॥

ਗਿਆਨ ਕੇ ਬਿਹੀਨ, ਮਹਾ ਦਾਨ ਮੈ ਨ ਹੂਜੈ ਲੀਨ; ਭਾਵਨਾ ਯਕੀਨ, ਦੀਨ ਕੈਸੇ ਕੈ ਤਰਤ ਹੈਂ ॥੧੧॥੮੧॥

ਜੈਸੇ ਏਕ ਸ੍ਵਾਂਗੀ, ਕਹੂੰ ਜੋਗੀਆ ਬੈਰਾਗੀ ਬਨੈ; ਕਬਹੂੰ ਸਨਿਆਸ ਭੇਸ ਬਨ ਕੈ ਦਿਖਾਵਈ ॥

ਕਹੂੰ ਪਉਨਹਾਰੀ, ਕਹੂੰ ਬੈਠੇ ਲਾਇ ਤਾਰੀ; ਕਹੂੰ ਲੋਭ ਕੀ ਖੁਮਾਰੀ ਸੌਂ, ਅਨੇਕ ਗੁਨ ਗਾਵਈ ॥

ਕਹੂੰ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਕਹੂੰ ਹਾਥ ਪੈ ਲਗਾਵੈ ਬਾਰੀ; ਕਹੂੰ ਡੰਡ ਧਾਰੀ ਹੁਇ ਕੈ, ਲੋਗਨ ਭ੍ਰਮਾਵਈ ॥

ਕਾਮਨਾ ਅਧੀਨ ਪਰਿਓ, ਨਾਚਤ ਹੈ ਨਾਚਨ ਸੋਂ; ਗਿਆਨ ਕੇ ਬਿਹੀਨ, ਕੈਸੇ ਬ੍ਰਹਮ ਲੋਕ ਪਾਵਈ ॥੧੨॥੮੨॥

ਪੰਚ ਬਾਰ ਗੀਦਰ ਪੁਕਾਰੇ, ਪਰੇ ਸੀਤਕਾਲ; ਕੁੰਚਰ ਔ ਗਦਹਾ ਅਨੇਕਦਾ ਪ੍ਰਕਾਰ ਹੀਂ ॥

ਕਹਾ ਭਯੋ, ਜੋ ਪੈ ਕਲਵਤ੍ਰ ਲੀਓ ਕਾਂਸੀ ਬੀਚ; ਚੀਰ ਚੀਰ ਚੋਰਟਾ, ਕੁਠਾਰਨ ਸੋਂ ਮਾਰ ਹੀਂ ॥

ਕਹਾ ਭਯੋ, ਫਾਂਸੀ ਡਾਰਿ ਬੂਡਿਓ ਜੜ ਗੰਗ ਧਾਰ; ਡਾਰਿ ਡਾਰਿ ਫਾਂਸ, ਠਗ ਮਾਰਿ ਮਾਰਿ ਡਾਰ ਹੀਂ ॥

ਡੂਬੇ ਨਰਕ ਧਾਰ ਮੂੜ੍ਹ, ਗਿਆਨ ਕੇ ਬਿਨਾ ਬਿਚਾਰ; ਭਾਵਨਾ ਬਿਹੀਨ, ਕੈਸੇ ਗਿਆਨ ਕੋ ਬਿਚਾਰ ਹੀਂ ॥੧੩॥੮੩॥

ਤਾਪ ਕੇ ਸਹੇ ਤੇ, ਜੋ ਪੈ ਪਾਈਐ ਅਤਾਪ ਨਾਥ; ਤਾਪਨਾ ਅਨੇਕ ਤਨ ਘਾਇਲ ਸਹਤ ਹੈਂ ॥

ਜਾਪ ਕੇ ਕੀਏ ਤੇ, ਜੋ ਪੈ ਪਾਯਤ ਅਜਾਪ ਦੇਵ; ਪੂਦਨਾ ਸਦੀਵ ਤੁਹੀਂ ਤੁਹੀਂ ਉਚਰਤ ਹੈਂ ॥

ਨਭ ਕੇ ਉਡੇ ਤੇ, ਜੋ ਪੈ ਨਾਰਾਇਣ ਪਾਈਯਤ; ਅਨਲ ਅਕਾਸ ਪੰਛੀ, ਡੋਲਬੋ ਕਰਤ ਹੈਂ ॥

ਆਗ ਮੈ ਜਰੇ ਤੇ ਗਤਿ, ਰਾਂਡ ਕੀ ਪਰਤ ਕਰ; ਪਤਾਲ ਕੇ ਬਾਸੀ, ਕਿਉ ਭੁਜੰਗ ਨ ਤਰਤ ਹੈਂ ॥੧੪॥੮੪॥

ਕੋਊ ਭਇਓ ਮੁੰਡੀਆ, ਸੰਨਿਆਸੀ ਕੋਊ ਜੋਗੀ ਭਇਓ; ਕੋਊ ਬ੍ਰਹਮਚਾਰੀ, ਕੋਊ ਜਤੀ ਅਨੁਮਾਨਬੋ ॥

ਹਿੰਦੂ ਤੁਰਕ ਕੋਊ, ਰਾਫਜੀ ਇਮਾਮ ਸਾਫੀ; ਮਾਨਸ ਕੀ ਜਾਤ, ਸਬੈ ਏਕੈ ਪਹਿਚਾਨਬੋ ॥

ਕਰਤਾ ਕਰੀਮ ਸੋਈ, ਰਾਜਕ ਰਹੀਮ ਓਈ; ਦੂਸਰੋ ਨ ਭੇਦ ਕੋਈ, ਭੂਲ ਭ੍ਰਮ ਮਾਨਬੋ ॥

ਏਕ ਹੀ ਕੀ ਸੇਵ, ਸਭ ਹੀ ਕੋ ਗੁਰਦੇਵ ਏਕ; ਏਕ ਹੀ ਸਰੂਪ, ਸਬੈ ਏਕੈ ਜੋਤ ਜਾਨਬੋ ॥੧੫॥੮੫॥

ਦੇਹਰਾ ਮਸੀਤ ਸੋਈ, ਪੂਜਾ ਔ ਨਿਵਾਜ ਓਈ; ਮਾਨਸ ਸਬੈ ਏਕ ਪੈ, ਅਨੇਕ ਕੋ ਭ੍ਰਮਾਉ ਹੈ ॥

ਦੇਵਤਾ, ਅਦੇਵ, ਜਛ, ਗੰਧ੍ਰਬ, ਤੁਰਕ, ਹਿੰਦੂ; ਨਿਆਰੇ ਨਿਆਰੇ ਦੇਸਨ ਕੇ ਭੇਸ ਕੋ ਪ੍ਰਭਾਉ ਹੈ ॥

ਏਕੈ ਨੈਨ, ਏਕੈ ਕਾਨ, ਏਕੈ ਦੇਹ, ਏਕੈ ਬਾਨ; ਖਾਕ ਬਾਦ ਆਤਸ, ਔ ਆਬ ਕੋ ਰਲਾਉ ਹੈ ॥

ਅਲਹ ਅਭੇਖ ਸੋਈ, ਪੁਰਾਨ ਔ ਕੁਰਾਨ ਓਈ; ਏਕ ਹੀ ਸਰੂਪ ਸਭੈ, ਏਕ ਹੀ ਬਨਾਉ ਹੈ ॥੧੬॥੮੬॥

ਜੈਸੇ ਏਕ ਆਗ ਤੇ, ਕਨੂਕਾ ਕੋਟ ਆਗ ਉਠੇ; ਨਿਆਰੇ ਨਿਆਰੇ ਹੁਇ ਕੈ, ਫੇਰਿ ਆਗ ਮੈ ਮਿਲਾਹਿਂਗੇ ॥

ਜੈਸੇ ਏਕ ਧੂਰ ਤੇ, ਅਨੇਕ ਧੂਰ ਪੂਰਤ ਹੈ; ਧੂਰ ਕੇ ਕਨੂਕਾ, ਫੇਰ ਧੂਰ ਹੀ ਸਮਾਹਿਂਗੇ ॥

ਜੈਸੇ ਏਕ ਨਦ ਤੇ, ਤਰੰਗ ਕੋਟ ਉਪਜਤ ਹੈਂ; ਪਾਨ ਕੇ ਤਰੰਗ ਸਬੈ, ਪਾਨ ਹੀ ਕਹਾਹਿਂਗੇ ॥

ਤੈਸੇ ਬਿਸ੍ਵ ਰੂਪ ਤੇ, ਅਭੂਤ ਭੂਤ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁਇ; ਤਾਹੀ ਤੇ ਉਪਜ, ਸਬੈ ਤਾਹੀ ਮੈ ਸਮਾਹਿਂਗੇ ॥੧੭॥੮੭॥

ਕੇਤੇ ਕਛ ਮਛ, ਕੇਤੇ ਉਨ ਕਉ ਕਰਤ ਭਛ; ਕੇਤੇ ਅਛ ਵਛ, ਹੁਇ ਸਪਛ ਉਡ ਜਾਹਿਂਗੇ ॥

ਕੇਤੇ ਨਭ ਬੀਚ, ਅਛ ਪਛ ਕਉ ਕਰੈਂਗੇ ਭਛ; ਕੇਤਕ ਪ੍ਰਤਛ ਹੁਇ, ਪਚਾਇ ਖਾਇ ਜਾਹਿਂਗੇ ॥

ਜਲ ਕਹਾ, ਥਲ ਕਹਾ, ਗਗਨ ਕੇ ਗਉਨ ਕਹਾ; ਕਾਲ ਕੇ ਬਨਾਇ, ਸਬੈ ਕਾਲ ਹੀ ਚਬਾਹਿਂਗੇ ॥

ਤੇਜ ਜਿਉ ਅਤੇਜ ਮੈ, ਅਤੇਜ ਜੈਸੇ ਤੇਜ ਲੀਨ; ਤਾਹੀ ਤੇ ਉਪਜ, ਸਬੈ ਤਾਹੀ ਮੈ ਸਮਾਹਿਂਗੇ ॥੧੮॥੮੮॥

ਕੂਕਤ ਫਿਰਤ ਕੇਤੇ, ਰੋਵਤ ਮਰਤ ਕੇਤੇ; ਜਲ ਮੈਂ ਡੁਬਤ ਕੇਤੇ, ਆਗ ਮੈਂ ਜਰਤ ਹੈਂ ॥

ਕੇਤੇ ਗੰਗ ਬਾਸੀ, ਕੇਤੇ ਮਦੀਨਾ ਮਕਾ ਨਿਵਾਸੀ; ਕੇਤਕ ਉਦਾਸੀ ਕੇ, ਭ੍ਰਮਾਏ ਈ ਫਿਰਤ ਹੈਂ ॥

ਕਰਵਤ ਸਹਤ ਕੇਤੇ, ਭੂਮਿ ਮੈ ਗਡਤ ਕੇਤੇ; ਸੂਆ ਪੈ ਚੜ੍ਹਤ ਕੇਤੇ, ਦੂਖ ਕਉ ਭਰਤ ਹੈਂ ॥

ਗੈਨ ਮੈਂ ਉਡਤ ਕੇਤੇ, ਜਲ ਮੈਂ ਰਹਤ ਕੇਤੇ; ਗਿਆਨ ਕੇ ਬਿਹੀਨ, ਜਕ ਜਾਰੇ ਈ ਮਰਤ ਹੈਂ ॥੧੯॥੮੯॥

ਸੋਧ ਹਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਬਿਰੋਧ ਹਾਰੇ ਦਾਨੋ ਬਡੇ; ਬੋਧ ਹਾਰੇ ਬੋਧਕ, ਪ੍ਰਬੋਧ ਹਾਰੇ ਜਾਪਸੀ ॥

ਘਸ ਹਾਰੇ ਚੰਦਨ, ਲਗਾਇ ਹਾਰੇ ਚੋਆ ਚਾਰੁ; ਪੂਜ ਹਾਰੇ ਪਾਹਨ, ਚਢਾਇ ਹਾਰੇ ਲਾਪਸੀ ॥

ਗਾਹ ਹਾਰੇ ਗੋਰਨ, ਮਨਾਇ ਹਾਰੇ ਮੜ੍ਹੀ ਮਟ; ਲੀਪ ਹਾਰੇ ਭੀਤਨ, ਲਗਾਇ ਹਾਰੇ ਛਾਪਸੀ ॥

ਗਾਇ ਹਾਰੇ ਗੰਧ੍ਰਬ, ਬਜਾਏ ਹਾਰੇ ਕਿੰਨਰ ਸਭ; ਪਚ ਹਾਰੇ ਪੰਡਤ, ਤਪੰਤ ਹਾਰੇ ਤਾਪਸੀ ॥੨੦॥੯੦॥

ਤ੍ਵ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ ਭੁਜੰਗ ਪ੍ਰਯਾਤ ਛੰਦ ॥

ਨ ਰਾਗੰ ਨ ਰੰਗੰ, ਨ ਰੂਪੰ ਨ ਰੇਖੰ ॥

ਨ ਮੋਹੰ ਨ ਕ੍ਰੋਹੰ, ਨ ਦ੍ਰੋਹੰ ਨ ਦ੍ਵੈਖੰ ॥

ਨ ਕਰਮੰ ਨ ਭਰਮੰ, ਨ ਜਨਮੰ ਨ ਜਾਤੰ ॥

ਨ ਮਿਤ੍ਰੰ ਨ ਸਤ੍ਰੰ, ਨ ਪਿਤ੍ਰੰ ਨ ਮਾਤੰ ॥੧॥੯੧॥

ਨ ਨੇਹੰ ਨ ਗੇਹੰ, ਨ ਕਾਮੰ ਨ ਧਾਮੰ ॥

ਨ ਪੁਤ੍ਰੰ ਨ ਮਿਤ੍ਰੰ, ਨ ਸਤ੍ਰੰ ਨ ਭਾਮੰ ॥

ਅਲੇਖੰ ਅਭੇਖੰ, ਅਜੋਨੀ ਸਰੂਪੰ ॥

ਸਦਾ ਸਿਧ ਦਾ, ਬੁਧਿ ਦਾ ਬ੍ਰਿਧ ਰੂਪੰ ॥੨॥੯੨॥

ਨਹੀਂ ਜਾਨ ਜਾਈ, ਕਛੂ ਰੂਪ ਰੇਖੰ ॥

ਕਹਾ ਬਾਸੁ ਤਾ ਕੋ, ਫਿਰੈ ਕਉਨ ਭੇਖੰ ॥

ਕਹਾ ਨਾਮ ਤਾ ਕੈ, ਕਹਾ ਕੈ ਕਹਾਵੈ ॥

ਕਹਾ ਕੈ ਬਖਾਨੋ, ਕਹੇ ਮੋ ਨ ਆਵੈ ॥੩॥੯੩॥

ਨ ਰੋਗੰ ਨ ਸੋਗੰ, ਨ ਮੋਹੰ ਨ ਮਾਤੰ ॥

ਨ ਕਰਮੰ ਨ ਭਰਮੰ, ਨ ਜਨਮੰ ਨ ਜਾਤੰ ॥

ਅਦ੍ਵੈਖੰ ਅਭੇਖੰ, ਅਜੋਨੀ ਸਰੂਪੇ ॥

ਨਮੋ ਏਕ ਰੂਪੇ, ਨਮੋ ਏਕ ਰੂਪੇ ॥੪॥੯੪॥

ਪਰੇਅੰ ਪਰਾ, ਪਰਮ ਪ੍ਰਗਿਆ ਪ੍ਰਕਾਸੀ ॥

ਅਛੇਦੰ ਅਛੈ, ਆਦਿ ਅਦ੍ਵੈ ਅਬਿਨਾਸੀ ॥

ਨ ਜਾਤੰ ਨ ਪਾਤੰ, ਨ ਰੂਪੰ ਨ ਰੰਗੇ ॥

ਨਮੋ ਆਦਿ ਅਭੰਗੇ, ਨਮੋ ਆਦਿ ਅਭੰਗੇ ॥੫॥੯੫॥

ਕਿਤੇ ਕ੍ਰਿਸਨ ਸੇ ਕੀਟ, ਕੋਟੈ ਉਪਾਏ ॥

ਉਸਾਰੇ ਗੜ੍ਹੇ, ਫੇਰ ਮੇਟੇ ਬਨਾਏ ॥

ਅਗਾਧੇ ਅਭੈ, ਆਦਿ ਅਦ੍ਵੈ ਅਬਿਨਾਸੀ ॥

ਪਰੇਅੰ ਪਰਾ, ਪਰਮ ਪੂਰਨ ਪ੍ਰਕਾਸੀ ॥੬॥੯੬॥

ਨ ਆਧੰ ਨ ਬਿਆਧੰ, ਅਗਾਧੰ ਸਰੂਪੇ ॥

ਅਖੰਡਿਤ ਪ੍ਰਤਾਪ, ਆਦਿ ਅਛੈ ਬਿਭੂਤੇ ॥

ਨ ਜਨਮੰ ਨ ਮਰਨੰ, ਨ ਬਰਨੰ ਨ ਬਿਆਧੇ ॥

ਅਖੰਡੇ ਪ੍ਰਚੰਡੇ, ਅਦੰਡੇ ਅਸਾਧੇ ॥੭॥੯੭॥

ਨ ਨੇਹੰ ਨ ਗੇਹੰ, ਸਨੇਹੰ ਸਨਾਥੇ ॥

ਉਦੰਡੇ ਅਮੰਡੇ, ਪ੍ਰਚੰਡੇ ਪ੍ਰਮਾਥੇ ॥

ਨ ਜਾਤੇ ਨ ਪਾਤੇ, ਨ ਸਤ੍ਰੇ ਨ ਮਿਤ੍ਰੇ ॥

ਸੁ ਭੂਤੇ ਭਵਿਖੇ, ਭਵਾਨੇ ਅਚਿਤ੍ਰੇ ॥੮॥੯੮॥

ਨ ਰਾਯੰ ਨ ਰੰਕੰ, ਨ ਰੂਪੰ ਨ ਰੇਖੰ ॥

ਨ ਲੋਭੰ ਨ ਚੋਭੰ, ਅਭੂਤੰ ਅਭੇਖੰ ॥

ਨ ਸਤ੍ਰੰ ਨ ਮਿਤ੍ਰੰ, ਨ ਨੇਹੰ ਨ ਗੇਹੰ ॥

ਸਦੈਵੰ ਸਦਾ, ਸਰਬ ਸਰਬਤ੍ਰ ਸਨੇਹੰ ॥੯॥੯੯॥

ਨ ਕਾਮੰ ਨ ਕ੍ਰੋਧੰ, ਨ ਲੋਭੰ ਨ ਮੋਹੰ ॥

ਅਜੋਨੀ ਅਛੈ, ਆਦਿ ਅਦ੍ਵੈ ਅਜੋਹੰ ॥

ਨ ਜਨਮੰ ਨ ਮਰਨੰ, ਨ ਬਰਨੰ ਨ ਬਿਆਧੰ ॥

ਨ ਰੋਗੰ ਨ ਸੋਗੰ, ਅਭੈ ਨਿਰਬਿਖਾਧੰ ॥੧੦॥੧੦੦॥

ਅਛੇਦੰ ਅਭੇਦੰ, ਅਕਰਮੰ ਅਕਾਲੰ ॥

ਅਖੰਡੰ ਅਭੰਡੰ, ਪ੍ਰਚੰਡੰ ਅਪਾਲੰ ॥

ਨ ਤਾਤੰ ਨ ਮਾਤੰ, ਨ ਜਾਤੰ ਨ ਭਾਇਅੰ ॥

ਨ ਨੇਹੰ ਨ ਗੇਹੰ, ਨ ਕਰਮੰ ਨ ਕਾਇਅੰ ॥੧੧॥੧੦੧॥

ਨ ਰੂਪੰ ਨ ਭੂਪੰ, ਨ ਕਾਯੰ ਨ ਕਰਮੰ ॥

ਨ ਤ੍ਰਾਸੰ ਨ ਪ੍ਰਾਸੰ, ਨ ਭੇਦੰ ਨ ਭਰਮੰ ॥

ਸਦੈਵੰ ਸਦਾ, ਸਿਧ ਬ੍ਰਿਧੰ ਸਰੂਪੇ ॥

ਨਮੋ ਏਕ ਰੂਪੇ, ਨਮੋ ਏਕ ਰੂਪੇ ॥੧੨॥੧੦੨॥

ਨਿਰੁਕਤੰ ਪ੍ਰਭਾ, ਆਦਿ ਅਨੁਕਤੰ ਪ੍ਰਤਾਪੇ ॥

ਅਜੁਗਤੰ ਅਛੈ, ਆਦਿ ਅਵਿਕਤੰ ਅਥਾਪੇ ॥

ਬਿਭੁਗਤੰ ਅਛੈ, ਆਦਿ ਅਛੈ ਸਰੂਪੇ ॥

ਨਮੋ ਏਕ ਰੂਪੇ, ਨਮੋ ਏਕ ਰੂਪੇ ॥੧੩॥੧੦੩॥

ਨ ਨੇਹੰ ਨ ਗੇਹੰ, ਨ ਸੋਕੰ ਨ ਸਾਕੰ ॥

ਪਰੇਅੰ ਪਵਿਤ੍ਰੰ, ਪੁਨੀਤੰ ਅਤਾਕੰ ॥

ਨ ਜਾਤੰ ਨ ਪਾਤੰ, ਨ ਮਿਤ੍ਰੰ ਨ ਮੰਤ੍ਰੇ ॥

ਨਮੋ ਏਕ ਤੰਤ੍ਰੇ, ਨਮੋ ਏਕ ਤੰਤ੍ਰੇ ॥੧੪॥੧੦੪॥

ਨ ਧਰਮੰ ਨ ਭਰਮੰ, ਨ ਸਰਮੰ ਨ ਸਾਕੇ ॥

ਨ ਬਰਮੰ ਨ ਚਰਮੰ, ਨ ਕਰਮੰ ਨ ਬਾਕੇ ॥

ਨ ਸਤ੍ਰੰ ਨ ਮਿਤ੍ਰੰ, ਨ ਪੁਤ੍ਰੰ ਸਰੂਪੇ ॥

ਨਮੋ ਆਦਿ ਰੂਪੇ, ਨਮੋ ਆਦਿ ਰੂਪੇ ॥੧੫॥੧੦੫॥

ਕਹੂੰ ਕੰਜ ਕੇ ਮੰਜ, ਕੇ ਭਰਮ ਭੂਲੇ ॥

ਕਹੂੰ ਰੰਕ ਕੇ ਰਾਜ, ਕੇ ਧਰਮ ਅਲੂਲੇ ॥

ਕਹੂੰ ਦੇਸ ਕੇ ਭੇਸ, ਕੇ ਧਰਮ ਧਾਮੇ ॥

ਕਹੂੰ ਰਾਜ ਕੇ ਸਾਜ, ਕੇ ਬਾਜ ਤਾਮੇ ॥੧੬॥੧੦੬॥

ਕਹੂੰ ਅਛ੍ਰ ਕੇ ਪਛ੍ਰ, ਕੇ ਸਿਧ ਸਾਧੇ ॥

ਕਹੂੰ ਸਿਧ ਕੇ ਬੁਧਿ, ਕੇ ਬ੍ਰਿਧ ਲਾਧੇ ॥

ਕਹੂੰ ਅੰਗ ਕੇ ਰੰਗ, ਕੇ ਸੰਗਿ ਦੇਖੇ ॥

ਕਹੂੰ ਜੰਗ ਕੇ ਰੰਗ, ਕੇ ਰੰਗ ਪੇਖੇ ॥੧੭॥੧੦੭॥

ਕਹੂੰ ਧਰਮ ਕੇ ਕਰਮ, ਕੇ ਹਰਮ ਜਾਨੇ ॥

ਕਹੂੰ ਧਰਮ ਕੇ ਕਰਮ, ਕੇ ਭਰਮ ਮਾਨੇ ॥

ਕਹੂੰ ਚਾਰ ਚੇਸਟਾ, ਕਹੂੰ ਚਿਤ੍ਰ ਰੂਪੰ ॥

ਕਹੂੰ ਪਰਮ ਪ੍ਰਗਯਾ, ਕਹੂੰ ਸਰਬ ਭੂਪੰ ॥੧੮॥੧੦੮॥

ਕਹੂੰ ਨੇਹ ਗ੍ਰੇਹੰ, ਕਹੂੰ ਦੇਹ ਦੋਖੰ ॥

ਕਹੂੰ ਔਖਧੀ, ਰੋਗ ਕੇ ਸੋਕ ਸੋਖੰ ॥

ਕਹੂੰ ਦੇਵ ਬਿਦ︀ਯਾ ਕਹੂੰ ਦੈਤ ਬਾਨੀ ॥

ਕਹੂੰ ਜਛ ਗੰਧਰਬ, ਕਿੰਨਰ ਕਹਾਨੀ ॥੧੯॥੧੦੯॥

ਕਹੂੰ ਰਾਜਸੀ, ਸਾਤਕੀ ਤਾਮਸੀ ਹੋ ॥

ਕਹੂੰ ਜੋਗ ਬਿਦ︀ਯਾ ਧਰੇ ਤਾਪਸੀ ਹੋ ॥

ਕਹੂੰ ਰੋਗ ਰਹਿਤਾ, ਕਹੂੰ ਜੋਗ ਜੁਗਤੰ ॥

ਕਹੂੰ ਭੂਮਿ ਕੀ ਭੁਗਤ ਮੈ, ਭਰਮ ਭੁਗਤੰ ॥੨੦॥੧੧੦॥

ਕਹੂੰ ਦੇਵ ਕੰਨਿਆ, ਕਹੂੰ ਦਾਨਵੀ ਹੋ ॥

ਕਹੂੰ ਜਛ ਬਿਦ︀ਯਾ, ਧਰੇ ਮਾਨਵੀ ਹੋ ॥

ਕਹੂੰ ਰਾਜਸੀ ਹੋ, ਕਹੂੰ ਰਾਜ ਕੰਨਿਆ ॥

ਕਹੂੰ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਕੀ ਪ੍ਰਿਸਟ ਕੀ, ਰਿਸਟ ਪੰਨਿਆ ॥੨੧॥੧੧੧॥

ਕਹੂੰ ਬੇਦ ਬਿਦਿਆ ਕਹੂੰ ਬਿਓਮ ਬਾਨੀ ॥

ਕਹੂੰ ਕੋਕ ਕੀ, ਕਾਬਿ ਕਥੈ ਕਹਾਨੀ ॥

ਕਹੂੰ ਅਦ੍ਰ ਸਾਰੰ, ਕਹੂੰ ਭਦ੍ਰ ਰੂਪੰ ॥

ਕਹੂੰ ਮਦ੍ਰ ਬਾਨੀ, ਕਹੂੰ ਛਿਦ੍ਰ ਸਰੂਪੰ ॥੨੨॥੧੧੨॥

ਕਹੂੰ ਬੇਦ ਬਿਦਿਆ, ਕਹੂੰ ਕਾਬ ਰੂਪੰ ॥

ਕਹੂੰ ਚੇਸਟਾ ਚਾਰਿ, ਚਿਤ੍ਰੰ ਸਰੂਪੰ ॥

ਕਹੂੰ, ਪਰਮ ਪੁਰਾਨ ਕੋ ਪਾਰ ਪਾਵੈ ॥

ਕਹੂੰ, ਬੈਠ ਕੁਰਾਨ ਕੇ ਗੀਤ ਗਾਵੈ ॥੨੩॥੧੧੩॥

ਕਹੂੰ ਸੁਧ ਸੇਖੰ, ਕਹੂੰ ਬ੍ਰਹਮ ਧਰਮੰ ॥

ਕਹੂੰ ਬ੍ਰਿਧ ਅਵਸਥਾ, ਕਹੂੰ ਬਾਲ ਕਰਮੰ ॥

ਕਹੂੰ ਜੁਆ ਸਰੂਪੰ, ਜਰਾ ਰਹਤ ਦੇਹੰ ॥

ਕਹੂੰ ਨੇਹ ਦੇਹੰ, ਕਹੂੰ ਤਿਆਗ ਗ੍ਰੇਹੰ ॥੨੪॥੧੧੪॥

ਕਹੂੰ ਜੋਗ ਭੋਗੰ, ਕਹੂੰ ਰੋਗ ਰਾਗੰ ॥

ਕਹੂੰ ਰੋਗ ਰਹਿਤਾ, ਕਹੂੰ ਭੋਗ ਤਿਆਗੰ ॥

ਕਹੂੰ ਰਾਜ ਸਾਜੰ, ਕਹੂੰ ਰਾਜ ਰੀਤੰ ॥

ਕਹੂੰ ਪੂਰਨ ਪ੍ਰਗਿਆ, ਕਹੂੰ ਪਰਮ ਪ੍ਰੀਤੰ ॥੨੫॥੧੧੫॥

ਕਹੂੰ, ਆਰਬੀ ਤੋਰਕੀ ਪਾਰਸੀ ਹੋ ॥

ਕਹੂੰ, ਪਹਿਲਵੀ ਪਸਤਵੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਹੋ ॥

ਕਹੂੰ ਦੇਸ ਭਾਖ︀ਯਾ, ਕਹੂੰ ਦੇਵ ਬਾਨੀ ॥

ਕਹੂੰ ਰਾਜ ਬਿਦਿਆ, ਕਹੂੰ ਰਾਜਧਾਨੀ ॥੨੬॥੧੧੬॥

ਕਹੂੰ ਮੰਤ੍ਰ ਬਿਦਿਆ, ਕਹੂੰ ਤੰਤ੍ਰ ਸਾਰੰ ॥

ਕਹੂੰ ਜੰਤ੍ਰ ਰੀਤੰ, ਕਹੂੰ ਸਸਤ੍ਰ ਧਾਰੰ ॥

ਕਹੂੰ ਹੋਮ ਪੂਜਾ, ਕਹੂੰ ਦੇਵ ਅਰਚਾ ॥

ਕਹੂੰ ਪਿੰਗੁਲਾ, ਚਾਰਣੀ ਗੀਤ ਚਰਚਾ ॥੨੭॥੧੧੭॥

ਕਹੂੰ ਬੀਨ ਬਿਦਿਆ ਕਹੂੰ ਗਾਨ ਗੀਤੰ ॥

ਕਹੂੰ ਮਲੇਛ ਭਾਖਿਆ, ਕਹੂੰ ਬੇਦ ਰੀਤੰ ॥

ਕਹੂੰ ਨ੍ਰਿਤ ਬਿਦਿਆ, ਕਹੂੰ ਨਾਗ ਬਾਨੀ ॥

ਕਹੂੰ ਗਾਰੜੂ, ਗੂੜ੍ਹ ਕਥੈਂ ਕਹਾਨੀ ॥੨੮॥੧੧੮॥

ਕਹੂੰ, ਅਛਰਾ ਪਛਰਾ ਮਛਰਾ ਹੋ ॥

ਕਹੂੰ ਬੀਰ ਬਿਦਿਆ, ਅਭੂਤੰ ਪ੍ਰਭਾ ਹੋ ॥

ਕਹੂੰ ਛੈਲ ਛਾਲਾ, ਧਰੇ ਛਤ੍ਰਧਾਰੀ ॥

ਕਹੂੰ ਰਾਜ ਸਾਜੰ, ਧਿਰਾਜਾਧਿਕਾਰੀ ॥੨੯॥੧੧੯॥

ਨਮੋ ਨਾਥ ਪੂਰੇ, ਸਦਾ ਸਿਧ ਦਾਤਾ ॥

ਅਛੇਦੀ ਅਛੈ, ਆਦਿ ਅਦ੍ਵੈ ਬਿਧਾਤਾ ॥

ਨ ਤ੍ਰਸਤੰ ਨ ਗ੍ਰਸਤੰ, ਸਮਸਤੰ ਸਰੂਪੇ ॥

ਨਮਸਤੰ ਨਮਸਤੰ, ਤੁਅਸਤੰ ਅਭੂਤੇ ॥੩੦॥੧੨੦॥

ਤ੍ਵ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ ਪਾਧੜੀ ਛੰਦ ॥

ਅਬ︀ਯਕਤ ਤੇਜ ਅਨਭਉ ਪ੍ਰਕਾਸ ॥

ਅਛੈ ਸਰੂਪ, ਅਦ੍ਵੈ ਅਨਾਸ ॥

ਅਨਤੁਟ ਤੇਜ, ਅਨਖੁਟ ਭੰਡਾਰ ॥

ਦਾਤਾ ਦੁਰੰਤ, ਸਰਬੰ ਪ੍ਰਕਾਰ ॥੧॥੧੨੧॥

ਅਨਭੂਤ ਤੇਜ, ਅਨਛਿਜ ਗਾਤ ॥

ਕਰਤਾ ਸਦੀਵ, ਹਰਤਾ ਸਨਾਤ ॥

ਆਸਨ ਅਡੋਲ, ਅਨਭੂਤ ਕਰਮ ॥

ਦਾਤਾ ਦਇਆਲ, ਅਨਭੂਤ ਧਰਮ ॥੨॥੧੨੨॥

ਜਿਹ ਸਤ੍ਰ ਮਿਤ੍ਰ, ਨਹਿ ਜਨਮ ਜਾਤ ॥

ਜਿਹ ਪੁਤ੍ਰ ਭ੍ਰਾਤ, ਨਹੀਂ ਮਿਤ੍ਰ ਮਾਤ ॥

ਜਿਹ ਕਰਮ ਭਰਮ, ਨਹੀਂ ਧਰਮ ਧਿਆਨ ॥

ਜਿਹ ਨੇਹ ਗੇਹ, ਨਹੀਂ ਬਿਓਤ ਬਾਨ ॥੩॥੧੨੩॥

ਜਿਹ ਜਾਤ ਪਾਤਿ, ਨਹੀਂ ਸਤ੍ਰ ਮਿਤ੍ਰ ॥

ਜਿਹ ਨੇਹ ਗੇਹ, ਨਹੀਂ ਚਿਹਨ ਚਿਤ੍ਰ ॥

ਜਿਹ ਰੰਗ ਰੂਪ, ਨਹੀਂ ਰਾਗ ਰੇਖ ॥

ਜਿਹ ਜਨਮ ਜਾਤ, ਨਹੀਂ ਭਰਮ ਭੇਖ ॥੪॥੧੨੪॥

ਜਿਹ ਕਰਮ ਭਰਮ, ਨਹੀ ਜਾਤ ਪਾਤ ॥

ਨਹੀ ਨੇਹ ਗੇਹ, ਨਹੀ ਪਿਤ੍ਰ ਮਾਤ ॥

ਜਿਹ ਨਾਮ ਥਾਮ, ਨਹੀ ਬਰਗ ਬਿਆਧ ॥

ਜਿਹ ਰੋਗ ਸੋਗ, ਨਹੀ ਸਤ੍ਰ ਸਾਧ ॥੫॥੧੨੫॥

ਜਿਹ ਤ੍ਰਾਸ ਵਾਸ, ਨਹੀ ਦੇਹ ਨਾਸ ॥

ਜਿਹ ਆਦਿ ਅੰਤ, ਨਹੀ ਰੂਪ ਰਾਸ ॥

ਜਿਹ ਰੋਗ ਸੋਗ, ਨਹੀ ਜੋਗ ਜੁਗਤਿ ॥

ਜਿਹ ਤ੍ਰਾਸ ਆਸ, ਨਹੀ ਭੂਮਿ ਭੁਗਤਿ ॥੬॥੧੨੬॥

ਜਿਹ ਕਾਲ ਬਿਆਲ, ਕਟਿਓ ਨ ਅੰਗ ॥

ਅਛੈ ਸਰੂਪ, ਅਖੈ ਅਭੰਗ ॥

ਜਿਹ ਨੇਤ ਨੇਤ, ਉਚਰੰਤ ਬੇਦ ॥

ਜਿਹ ਅਲਖ ਰੂਪ, ਕਥਤ ਕਤੇਬ ॥੭॥੧੨੭॥

ਜਿਹ ਅਲਖ ਰੂਪ, ਆਸਨ ਅਡੋਲ ॥

ਜਿਹ ਅਮਿਤ ਤੇਜ, ਅਛੈ ਅਤੋਲ ॥

ਜਿਹ ਧਿਆਨ ਕਾਜ, ਮੁਨਿ ਜਨ ਅਨੰਤ ॥

ਕਈ ਕਲਪ, ਜੋਗ ਸਾਧਤ ਦੁਰੰਤ ॥੮॥੧੨੮॥

ਤਨ ਸੀਤ ਘਾਮ, ਬਰਖਾ ਸਹੰਤ ॥

ਕਈ ਕਲਪ, ਏਕ ਆਸਨ ਬਿਤੰਤ ॥

ਕਈ ਜਤਨ, ਜੋਗ ਬਿਦਿਆ ਬਿਚਾਰ ॥

ਸਾਧੰਤ ਤਦਪਿ, ਪਾਵਤ ਨ ਪਾਰ ॥੯॥੧੨੯॥

ਕਈ ਉਰਧ ਬਾਹ, ਦੇਸਨ ਭ੍ਰਮੰਤ ॥

ਕਈ ਉਰਧ ਮਧ, ਪਾਵਕ ਝੁਲੰਤ ॥

ਕਈ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ੍ਰ, ਉਚਰੰਤ ਬੇਦ ॥

ਕਈ ਕੋਕ ਕਾਬ, ਕਥਤ ਕਤੇਬ ॥੧੦॥੧੩੦॥

ਕਈ ਅਗਨ ਹੋਤ੍ਰ, ਕਈ ਪਉਨ ਅਹਾਰ ॥

ਕਈ ਕਰਤ ਕੋਟ, ਮ੍ਰਿਤ ਕੋ ਅਹਾਰ ॥

ਕਈ ਕਰਤ ਸਾਕ, ਪੈ ਪਤ੍ਰ ਭਛ ॥

ਨਹੀ ਤਦਪਿ ਦੇਵ, ਹੋਵਤ ਪ੍ਰਤਛ ॥੧੧॥੧੩੧॥

ਕਈ ਗੀਤ ਗਾਨ, ਗੰਧਰਬ ਰੀਤ ॥

ਕਈ ਬੇਦ ਸਾਸਤ੍ਰ, ਬਿਦਿਆ ਪ੍ਰਤੀਤ ॥

ਕਹੂੰ ਬੇਦ ਰੀਤਿ, ਜਗ ਆਦਿ ਕਰਮ ॥

ਕਹੂੰ ਅਗਨ ਹੋਤ੍ਰ, ਕਹੂੰ ਤੀਰਥ ਧਰਮ ॥੧੨॥੧੩੨॥

ਕਈ ਦੇਸ ਦੇਸ, ਭਾਖਾ ਰਟੰਤ ॥

ਕਈ ਦੇਸ ਦੇਸ, ਬਿਦਿਆ ਪੜ੍ਹੰਤ ॥

ਕਈ ਕਰਤ, ਭਾਂਤ ਭਾਂਤਨ ਬਿਚਾਰ ॥

ਨਹੀ ਨੈਕੁ ਤਾਸੁ, ਪਾਯਤ ਨ ਪਾਰ ॥੧੩॥੧੩੩॥

ਕਈ ਤੀਰਥ ਤੀਰਥ, ਭਰਮਤ ਸੁ ਭਰਮ ॥

ਕਈ ਅਗਨ ਹੋਤ੍ਰ, ਕਈ ਦੇਵ ਕਰਮ ॥

ਕਈ ਕਰਤ, ਬੀਰ ਬਿਦਿਆ ਬਿਚਾਰ ॥

ਨਹੀਂ ਤਦਪ ਤਾਸ, ਪਾਯਤ ਨ ਪਾਰ ॥੧੪॥੧੩੪॥

ਕਹੂੰ ਰਾਜ ਰੀਤ, ਕਹੂੰ ਜੋਗ ਧਰਮ ॥

ਕਈ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਸਾਸਤ੍ਰ, ਉਚਰਤ ਸੁ ਕਰਮ ॥

ਨਿਉਲੀ ਆਦਿ ਕਰਮ, ਕਹੂੰ ਹਸਤ ਦਾਨ ॥

ਕਹੂੰ ਅਸ੍ਵਮੇਧ, ਮਖ ਕੋ ਬਖਾਨ ॥੧੫॥੧੩੫॥

ਕਹੂੰ ਕਰਤ, ਬ੍ਰਹਮ ਬਿਦਿਆ ਬਿਚਾਰ ॥

ਕਹੂੰ ਜੋਗ ਰੀਤ, ਕਹੂੰ ਬ੍ਰਿਧ ਚਾਰ ॥

ਕਹੂੰ ਕਰਤ, ਜਛ ਗੰਧ੍ਰਬ ਗਾਨ ॥

ਕਹੂੰ ਧੂਪ ਦੀਪ, ਕਹੂੰ ਅਰਘ ਦਾਨ ॥੧੬॥੧੩੬॥

ਕਹੂੰ ਪਿਤ੍ਰ ਕਰਮ, ਕਹੂੰ ਬੇਦ ਰੀਤ ॥

ਕਹੂੰ ਨ੍ਰਿਤ ਨਾਚ, ਕਹੂੰ ਗਾਨ ਗੀਤ ॥

ਕਹੂੰ ਕਰਤ ਸਾਸਤ੍ਰ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤ ਉਚਾਰ ॥

ਕਈ ਭਜਤ, ਏਕ ਪਗ ਨਿਰਾਧਾਰ ॥੧੭॥੧੩੭॥

ਕਈ ਨੇਹ ਦੇਹ, ਕਈ ਗੇਹ ਵਾਸ ॥

ਕਈ ਭ੍ਰਮਤ ਦੇਸ ਦੇਸਨ ਉਦਾਸ ॥

ਕਈ ਜਲ ਨਿਵਾਸ, ਕਈ ਅਗਨਿ ਤਾਪ ॥

ਕਈ ਜਪਤ, ਉਰਧ ਲਟਕੰਤ ਜਾਪ ॥੧੮॥੧੩੮॥

ਕਈ ਕਰਤ ਜੋਗ, ਕਲਪੰ ਪ੍ਰਜੰਤ ॥

ਨਹੀ ਤਦਪਿ ਤਾਸ, ਪਾਯਤ ਨ ਅੰਤ ॥

ਕਈ ਕਰਤ, ਕੋਟ ਬਿਦਿਆ ਬਿਚਾਰ ॥

ਨਹੀ ਤਦਪਿ, ਦਿਸਟਿ ਦੇਖੈ ਮੁਰਾਰ ॥੧੯॥੧੩੯॥

ਬਿਨ ਭਗਤਿ ਸਕਤਿ, ਨਹੀ ਪਰਤ ਪਾਨ ॥

ਬਹੁ ਕਰਤ ਹੋਮ, ਅਰ ਜਗ ਦਾਨ ॥

ਬਿਨ ਏਕ ਨਾਮ, ਇਕ ਚਿਤ ਲੀਨ ॥

ਫੋਕਟੋ ਸਰਬ, ਧਰਮਾ ਬਿਹੀਨ ॥੨੦॥੧੪੦॥

ਤ੍ਵ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ ਤੋਟਕ ਛੰਦ ॥

ਜਯ ਜੰਪਤ ਜੁਗਣ ਜੂਹ ਜੁਅੰ ॥

ਭੈ ਕੰਪਹਿ ਮੇਰੁ ਪਯਾਲ ਭੁਅੰ ॥

ਤਪੁ ਤਾਪਸ ਸਰਬ ਜਲੇ ਰੁ ਥਲੰ ॥

ਧਨ ਉਚਰਤ ਇੰਦ੍ਰ ਕੁਬੇਰ ਬਲੰ ॥੧॥੧੪੧॥

ਅਨਖੇਦ ਸਰੂਪ ਅਭੇਦ ਅਭਿਅੰ ॥

ਅਨਖੰਡ ਅਭੂਤ ਅਛੇਦ ਅਛਿਅੰ ॥

ਅਨਕਾਲ ਅਪਾਲ ਦਇਆਲ ਸੁਅੰ ॥

ਜਿਹ ਠਟੀਅੰ ਮੇਰ ਆਕਾਸ ਭੁਅੰ ॥੨॥੧੪੨॥

ਅਨਖੰਡ ਅਮੰਡ ਪ੍ਰਚੰਡ ਨਰੰ ॥

ਜਿਹ ਰਚੀਅੰ ਦੇਵ ਅਦੇਵ ਬਰੰ ॥

ਸਭ ਕੀਨੀ ਦੀਨ ਜਮੀਨ ਜਮਾਂ ॥

ਜਿਹ ਰਚੀਅੰ ਸਰਬ ਮਕੀਨ ਮਕਾਂ ॥੩॥੧੪੩॥

ਜਿਹ ਰਾਗ ਨ ਰੂਪ ਨ ਰੇਖ ਰੁਖੰ ॥

ਜਿਹ ਤਾਪ ਨ ਸ੍ਰਾਪ ਨ ਸੋਕ ਸੁਖੰ ॥

ਜਿਹ ਰੋਗ ਨ ਸੋਗ ਨ ਭੋਗ ਭੁਯੰ ॥

ਜਿਹ ਖੇਦ ਨ ਭੇਦ ਨ ਛੇਦ ਛਯੰ ॥੪॥੧੪੪॥

ਜਿਹ ਜਾਤਿ ਨ ਪਾਤਿ ਨ ਮਾਤ ਪਿਤੰ ॥

ਜਿਹ ਰਚੀਅੰ ਛਤ੍ਰੀ ਛਤ੍ਰ ਛਿਤੰ ॥

ਜਿਹ ਰਾਗ ਨ ਰੇਖ ਨ ਰੋਗ ਭਣੰ ॥

ਜਿਹ ਦ੍ਵੈਖ ਨ ਦਾਗ ਨ ਦੋਖ ਗਣੰ ॥੫॥੧੪੫॥

ਜਿਹ ਅੰਡਹਿ ਤੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਰਚਿਓ ॥

ਦਿਸ ਚਾਰ ਕਰੀ ਨਵ ਖੰਡ ਸਚਿਓ ॥

ਰਜ ਤਾਮਸ ਤੇਜ ਅਤੇਜ ਕੀਓ ॥

ਅਨਭਉ ਪਦ ਆਪ ਪ੍ਰਚੰਡ ਲੀਓ ॥੬॥੧੪੬॥

ਸ੍ਰਿਅ ਸਿੰਧੁਰ ਬਿੰਧ ਨਗਿੰਧ ਨਗੰ ॥

ਸ੍ਰਿਅ ਜਛ ਗੰਧਰਬ ਫਣਿੰਦ ਭੁਜੰ ॥

ਰਚ ਦੇਵ ਅਦੇਵ ਅਭੇਵ ਨਰੰ ॥

ਨਰਪਾਲ ਨ੍ਰਿਪਾਲ ਕਰਾਲ ਤ੍ਰਿਗੰ ॥੭॥੧੪੭॥

ਕਈ ਕੀਟ ਪਤੰਗ ਭੁਜੰਗ ਨਰੰ ॥

ਰਚਿ ਅੰਡਜ ਸੇਤਜ ਉਤਭੁਜੰ ॥

ਕੀਏ ਦੇਵ ਅਦੇਵ ਸਰਾਧ ਪਿਤੰ ॥

ਅਨਖੰਡ ਪ੍ਰਤਾਪ ਪ੍ਰਚੰਡ ਗਤੰ ॥੮॥੧੪੮॥

ਪ੍ਰਭ ਜਾਤਿ ਨ ਪਾਤਿ ਨ ਜੋਤਿ ਜੁਤੰ ॥

ਜਿਹ ਤਾਤ ਨ ਮਾਤ ਨ ਭ੍ਰਾਤ ਸੁਤੰ ॥

ਜਿਹ ਰੋਗ ਨ ਸੋਗ ਨ ਭੋਗ ਭੁਅੰ ॥

ਜਿਹ ਜੰਪਹਿ ਕਿੰਨਰ ਜਛ ਜੁਅੰ ॥੯॥੧੪੯॥

ਨਰ, ਨਾਰਿ, ਨਿਪੁੰਸਕ ਜਾਹਿ ਕੀਏ ॥

ਗਣ ਕਿੰਨਰ ਜਛ ਭੁਜੰਗ ਦੀਏ ॥

ਗਜਿ ਬਾਜਿ ਰਥਾਦਿਕ ਪਾਂਤਿ ਗਣੰ ॥

ਭਵ ਭੂਤ ਭਵਿਖ ਭਵਾਨ ਤੁਅੰ ॥੧੦॥੧੫੦॥

ਜਿਹ ਅੰਡਜ ਸੇਤਜ ਜੇਰਰਜੰ ॥

ਰਚਿ ਭੂਮ ਅਕਾਸ ਪਤਾਲ ਜਲੰ ॥

ਰਚਿ ਪਾਵਕ ਪਉਣ ਪ੍ਰਚੰਡ ਬਲੀ ॥

ਬਨ ਜਾਸੁ ਕੀਓ ਫਲ ਫੂਲ ਕਲੀ ॥੧੧॥੧੫੧॥

ਭੂਅ ਮੇਰ ਅਕਾਸ ਨਿਵਾਸ ਛਿਤੰ ॥

ਰਚਿ ਰੋਜ ਇਕਾਦਸ ਚੰਦ੍ਰ ਬ੍ਰਿਤੰ ॥

ਦੁਤਿ ਚੰਦ ਦਿਨੀ ਸਹਿ ਦੀਪ ਦਈ ॥

ਜਿਹ ਪਾਵਕ ਪੌਨ ਪ੍ਰਚੰਡ ਮਈ ॥੧੨॥੧੫੨॥

ਜਿਹ ਖੰਡ ਅਖੰਡ ਪ੍ਰਚੰਡ ਕੀਏ ॥

ਜਿਹ ਛਤ੍ਰ ਉਪਾਇ ਛਿਪਾਇ ਦੀਏ ॥

ਜਿਹ ਲੋਕ ਚਤੁਰ ਦਸ ਚਾਰ ਰਚੇ ॥

ਗਣ ਗੰਧ੍ਰਬ ਦੇਵ ਅਦੇਵ ਸਚੇ ॥੧੩॥੧੫੩॥

ਅਨਧੂਤ ਅਭੂਤ ਅਛੂਤ ਮਤੰ ॥

ਅਨਗਾਧ ਅਬ︀ਯਾਧ ਅਨਾਦਿ ਗਤੰ ॥

ਅਨਖੇਦ ਅਭੇਦ ਅਛੇਦ ਨਰੰ ॥

ਜਿਹ ਚਾਰ ਚਤ੍ਰ ਦਿਸ ਚਕ੍ਰ ਫਿਰੰ ॥੧੪॥੧੫੪॥

ਜਿਹ ਰਾਗ ਨ ਰੰਗ ਨ ਰੇਖ ਰੁਗੰ ॥

ਜਿਹ ਸੋਗ ਨ ਭੋਗ ਨ ਜੋਗ ਜੁਗੰ ॥

ਭੂਅ ਭੰਜਨ ਗੰਜਨ ਆਦਿ ਸਿਰੰ ॥

ਜਿਹ ਬੰਦਤ ਦੇਵ ਅਦੇਵ ਨਰੰ ॥੧੫॥੧੫੫॥

ਗਣ ਕਿੰਨਰ ਜਛ ਭੁਜੰਗ ਰਚੇ ॥

ਮਣਿ ਮਾਣਿਕ ਮੋਤੀ ਲਾਲ ਸੁਚੇ ॥

ਅਨਭੰਜ ਪ੍ਰਭਾ ਅਨਗੰਜ ਬ੍ਰਿਤੰ ॥

ਜਿਹ ਪਾਰ ਨ ਪਾਵਤ ਪੂਰ ਮਤੰ ॥੧੬॥੧੫੬॥

ਅਨਖੰਡ ਸਰੂਪ ਅਡੰਡ ਪ੍ਰਭਾ ॥

ਜੈ ਜੰਪਤ ਬੇਦ ਪੁਰਾਨ ਸਭਾ ॥

ਜਿਹ ਬੇਦ ਕਤੇਬ ਅਨੰਤ ਕਹੈ ॥

ਜਿਹ ਭੂਤ ਅਭੂਤ ਨ ਭੇਦ ਲਹੈ ॥੧੭॥੧੫੭॥

ਜਿਹ ਬੇਦ ਪੁਰਾਨ ਕਤੇਬ ਜਪੈ ॥

ਸੁਤਸਿੰਧ ਅਧੋ ਮੁਖ ਤਾਪ ਤਪੈ ॥

ਕਈ ਕਲਪਨ ਲੌ ਤਪ ਤਾਪ ਕਰੈ ॥

ਨਹੀ ਨੈਕ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਿਧਿ ਪਾਨ ਪਰੈ ॥੧੮॥੧੫੮॥

ਜਿਹ ਫੋਕਟ ਧਰਮ ਸਭੈ ਤਜਿ ਹੈਂ ॥

ਇਕ ਚਿਤ ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਿਧਿ ਕੋ ਜਪਿ ਹੈਂ ॥

ਤੇਊ ਯਾ ਭਵ ਸਾਗਰ ਕੋ ਤਰ ਹੈਂ ॥

ਭਵ ਭੂਲ ਨ ਦੇਹਿ ਪੁਨਰ ਧਰ ਹੈਂ ॥੧੯॥੧੫੯॥

ਇਕ ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਨਹੀ ਕੋਟ ਬ੍ਰਤੀ ॥

ਇਮ ਬੇਦ ਉਚਾਰਤ ਸਾਰਸੁਤੀ ॥

ਜੋਊ ਵਾ ਰਸ ਕੇ ਚਸਕੇ ਰਸ ਹੈਂ ॥

ਤੇਊ ਭੂਲ ਨ ਕਾਲ ਫੰਧਾ ਫਸਿ ਹੈਂ ॥੨੦॥੧੬੦॥

ਤ੍ਵ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ ਨਰਾਜ ਛੰਦ ॥

ਅਗੰਜ ਆਦਿ ਦੇਵ ਹੈਂ; ਅਭੰਜ ਭੰਜ ਜਾਨੀਐਂ ॥

ਅਭੂਤ ਭੂਤ ਹੈਂ ਸਦਾ; ਅਗੰਜ ਗੰਜ ਮਾਨੀਐਂ ॥

ਅਦੇਵ ਦੇਵ ਹੈਂ ਸਦਾ; ਅਭੇਵ ਭੇਵ ਨਾਥ ਹੈਂ ॥

ਸਮਸਤ ਸਿਧ ਬ੍ਰਿਧਿ ਦਾ; ਸਦੀਵ ਸਰਬ ਸਾਥ ਹੈਂ ॥੧॥੧੬੧॥

ਅਨਾਥ ਨਾਥ ਨਾਥ ਹੈਂ; ਅਭੰਜ ਭੰਜ ਹੈਂ ਸਦਾ ॥

ਅਗੰਜ ਗੰਜ ਗੰਜ ਹੈਂ; ਸਦੀਵ ਸਿਧ ਬ੍ਰਿਧ ਦਾ ॥

ਅਨੂਪ ਰੂਪ ਸਰੂਪ ਹੈਂ; ਅਛਿਜ ਤੇਜ ਮਾਨੀਐਂ ॥

ਸਦੀਵ ਸਿਧ ਬੁਧਿ ਦਾ; ਪ੍ਰਤਾਪ ਪਤ੍ਰ ਜਾਨੀਐਂ ॥੨॥੧੬੨॥

ਨ ਰਾਗ ਰੰਗ ਰੂਪ ਹੈਂ; ਨ ਰੋਗ ਰਾਗ ਰੇਖ ਹੈਂ ॥

ਅਦੋਖ ਅਦਾਗ ਅਦਗ ਹੈਂ; ਅਭੂਤ ਅਭਰਮ ਅਭੇਖ ਹੈਂ ॥

ਨ ਤਾਤ ਮਾਤ ਜਾਤ ਹੈਂ; ਨ ਪਾਤਿ ਚਿਹਨ ਬਰਨ ਹੈਂ ॥

ਅਦੇਖ ਅਸੇਖ ਅਭੇਖ ਹੈਂ; ਸਦੀਵ ਬਿਸੁ ਭਰਨ ਹੈਂ ॥੩॥੧੬੩॥

ਬਿਸ੍ਵੰਭਰ ਬਿਸੁਨਾਥ ਹੈਂ; ਬਿਸੇਖ ਬਿਸ੍ਵ ਭਰਨ ਹੈਂ ॥

ਜਿਮੀ ਜਮਾਨ ਕੇ ਬਿਖੈ; ਸਦੀਵ ਕਰਮ ਭਰਨ ਹੈਂ ॥

ਅਦ੍ਵੈਖ ਹੈਂ ਅਭੇਖ ਹੈਂ; ਅਲੇਖ ਨਾਥ ਜਾਨੀਐਂ ॥

ਸਦੀਵ ਸਰਬ ਠਉਰ ਮੈ; ਬਿਸੇਖ ਆਨ ਮਾਨੀਐਂ ॥੪॥੧੬੪॥

ਨ ਜੰਤ੍ਰ ਮੈ ਨ ਤੰਤ੍ਰ ਮੈ; ਨ ਮੰਤ੍ਰ ਬਸਿ ਆਵਈ ॥

ਪੁਰਾਨ ਔ ਕੁਰਾਨ; ਨੇਤਿ ਨੇਤਿ ਕੈ ਬਤਾਵਈ ॥

ਨ ਕਰਮ ਮੈ ਨ ਧਰਮ ਮੈ; ਨ ਭਰਮ ਮੈ ਬਤਾਈਐ ॥

ਅਗੰਜ ਆਦਿ ਦੇਵ ਹੈ; ਕਹੋ ਸੁ ਕੈਸ ਪਾਈਐ ॥੫॥੧੬੫॥

ਜਿਮੀ ਜਮਾਨ ਕੇ ਬਿਖੈ; ਸਮਸਤਿ ਏਕ ਜੋਤਿ ਹੈ ॥

ਨ ਘਾਟਿ ਹੈ ਨ ਬਾਢਿ ਹੈ; ਨ ਘਾਟਿ ਬਾਢਿ ਹੋਤ ਹੈ ॥

ਨ ਹਾਨ ਹੈ ਨ ਬਾਨ ਹੈ; ਸਮਾਨ ਰੂਪ ਜਾਨੀਐ ॥

ਮਕੀਨ ਔ ਮਕਾਨ; ਅਪ੍ਰਮਾਨ ਤੇਜ ਮਾਨੀਐ ॥੬॥੧੬੬॥

ਨ ਦੇਹ ਹੈ ਨ ਗੇਹ ਹੈ; ਨ ਜਾਤਿ ਹੈ ਨ ਪਾਤਿ ਹੈ ॥

ਨ ਅੰਗ ਹੈ ਨ ਰੰਗ ਹੈ; ਨ ਸੰਗ ਸਾਥ ਨੇਹ ਹੈ ॥

ਨ ਦੋਖ ਹੈ ਨ ਦਾਗ ਹੈ; ਨ ਦ੍ਵੈਖ ਹੈ ਨ ਦੇਹ ਹੈ ॥੭॥੧੬੭॥

ਨ ਸਿੰਘ ਹੈ ਨ ਸ︀ਯਾਰ ਹੈ; ਨ ਰਾਉ ਹੈ ਨ ਰੰਕ ਹੈ ॥

ਨ ਮਾਨ ਹੈ ਨ ਮਉਤ ਹੈ; ਨ ਸਾਕ ਹੈ ਨ ਸੰਕ ਹੈ ॥

ਨ ਜਛ ਹੈ ਨ ਗੰਧ੍ਰਬ ਹੈ; ਨ ਨਰੁ ਹੈ ਨ ਨਾਰ ਹੈ ॥

ਨ ਚੋਰ ਹੈ ਨ ਸਾਹੁ ਹੈ; ਨ ਸਾਹ ਕੋ ਕੁਮਾਰ ਹੈ ॥੮॥੧੬੮॥

ਨ ਨੇਹ ਹੈ ਨ ਗੇਹ ਹੈ; ਨ ਦੇਹ ਕੋ ਬਨਾਉ ਹੈ ॥

ਨ ਛਲ ਹੈ ਨ ਛਿਦ੍ਰ ਹੈ; ਨ ਛਲ ਕੋ ਮਿਲਾਉ ਹੈ ॥

ਨ ਤੰਤ੍ਰ ਹੈ ਨ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ; ਨ ਜੰਤ੍ਰ ਕੋ ਸਰੂਪ ਹੈ ॥

ਨ ਰਾਗ ਹੈ ਨ ਰੰਗ ਹੈ; ਨ ਰੇਖ ਹੈ ਨ ਰੂਪ ਹੈ ॥੯॥੧੬੯॥

ਨ ਜੰਤ੍ਰ ਹੈ ਨ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈ; ਨ ਤੰਤ੍ਰ ਕੋ ਬਨਾਉ ਹੈ ॥

ਨ ਛਲ ਹੈ ਨ ਛਿਦ੍ਰ ਹੈ; ਨ ਛਾਇਆ ਕੋ ਮਿਲਾਉ ਹੈ ॥

ਨ ਰਾਗ ਹੈ ਨ ਰੰਗ ਹੈ; ਨ ਰੂਪ ਹੈ ਨ ਰੇਖ ਹੈ ॥

ਨ ਕਰਮ ਹੈ ਨ ਧਰਮ ਹੈ; ਅਜਨਮ ਹੈ ਅਭੇਖ ਹੈ ॥੧੦॥੧੭੦॥

ਨ ਤਾਤ ਹੈ ਨ ਮਾਤ ਹੈ ਅਖ︀ਯਾਲ ਅਖੰਡ ਰੂਪ ਹੈ ॥

ਅਛੇਦ ਹੈ ਅਭੇਦ ਹੈ; ਨ ਰੰਕ ਹੈ ਨ ਭੂਪ ਹੈ ॥

ਪਰੇ ਹੈ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੈ; ਪੁਨੀਤ ਹੈ ਪੁਰਾਨ ਹੈ ॥

ਅਗੰਜ ਹੈ ਅਭੰਜ ਹੈ; ਕਰੀਮ ਹੈ ਕੁਰਾਨ ਹੈ ॥੧੧॥੧੭੧॥

ਅਕਾਲ ਹੈ ਅਪਾਲ ਹੈ; ਖਿਆਲ ਹੈ ਅਖੰਡ ਹੈ ॥

ਨ ਰੋਗ ਹੈ ਨ ਸੋਗ ਹੈ; ਨ ਭੇਦ ਹੈ ਨ ਭੰਡ ਹੈ ॥

ਨ ਅੰਗ ਹੈ ਨ ਰੰਗ ਹੈ; ਨ ਸੰਗ ਹੈ ਨ ਸਾਥ ਹੈ ॥

ਪ੍ਰਿਆ ਹੈ ਪਵਿਤ੍ਰ ਹੈ; ਪੁਨੀਤ ਹੈ ਪ੍ਰਮਾਥ ਹੈ ॥੧੨॥੧੭੨॥

ਨ ਸੀਤ ਹੈ ਨ ਸੋਚ ਹੈ; ਨ ਘ੍ਰਾਮ ਹੈ ਨ ਘਾਮ ਹੈ ॥

ਨ ਲੋਭ ਹੈ ਨ ਮੋਹ ਹੈ; ਨ ਕ੍ਰੋਧ ਹੈ ਨ ਕਾਮ ਹੈ ॥

ਨ ਦੇਵ ਹੈ ਨ ਦੈਤ ਹੈ; ਨ ਨਰ ਕੋ ਸਰੂਪ ਹੈ ॥

ਨ ਛਲ ਹੈ ਨ ਛਿਦ੍ਰ ਹੈ; ਨ ਛਿਦ੍ਰ ਕੀ ਬਿਭੂਤਿ ਹੈ ॥੧੩॥੧੭੩॥

ਨ ਕਾਮ ਹੈ ਨ ਕ੍ਰੋਧ ਹੈ; ਨ ਲੋਭ ਹੈ ਨ ਮੋਹ ਹੈ ॥

ਨ ਦ੍ਵੈਖ ਹੈ ਨ ਭੇਖ ਹੈ; ਨ ਦੁਈ ਹੈ ਨ ਦ੍ਰੋਹ ਹੈ ॥

ਨ ਕਾਲ ਹੈ ਨ ਬਾਲ ਹੈ; ਸਦੀਵ ਦਇਆਲ ਰੂਪ ਹੈ ॥

ਅਗੰਜ ਹੈ ਅਭੰਜ ਹੈ; ਅਭਰਮ ਹੈ ਅਭੂਤ ਹੈ ॥੧੪॥੧੭੪॥

ਅਛੇਦ ਛੇਦ ਹੈ ਸਦਾ; ਅਗੰਜ ਗੰਜ ਗੰਜ ਹੈ ॥

ਅਭੂਤ ਅਭੇਖ ਹੈ ਬਲੀ; ਅਰੂਪ ਰਾਗ ਰੰਗ ਹੈ ॥

ਨ ਦ੍ਵੈਖ ਹੈ ਨ ਭੇਖ ਹੈ; ਨ ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਕਰਮ ਹੈ ॥

ਨ ਜਾਤ ਹੈ ਨ ਪਾਤ ਹੈ; ਨ ਚਿਤ੍ਰ ਚਿਹਨ ਬਰਨ ਹੈ ॥੧੫॥੧੭੫॥

ਬਿਅੰਤ ਹੈ ਅਨੰਤ ਹੈ; ਅਨੰਤ ਤੇਜ ਜਾਨੀਐ ॥

ਅਭੂਮ ਅਭਿਜ ਹੈ ਸਦਾ; ਅਛਿਜ ਤੇਜ ਮਾਨੀਐ ॥

ਨ ਆਧ ਹੈ ਨ ਬਿਆਧ ਹੈ; ਅਗਾਧ ਰੂਪ ਲੇਖੀਐ ॥

ਅਦੋਖ ਹੈ ਅਦਾਗ ਹੈ; ਅਛੈ ਪ੍ਰਤਾਪ ਪੇਖੀਐ ॥੧੬॥੧੭੬॥

ਨ ਕਰਮ ਹੈ ਨ ਭਰਮ ਹੈ; ਨ ਧਰਮ ਕੋ ਪ੍ਰਭਾਉ ਹੈ ॥

ਨ ਜੰਤ੍ਰ ਹੈ ਨ ਤੰਤ੍ਰ ਹੈ; ਨ ਮੰਤ੍ਰ ਕੋ ਰਲਾਉ ਹੈ ॥

ਨ ਛਲ ਹੈ ਨ ਛਿਦ੍ਰ ਹੈ; ਨ ਛਿਦ੍ਰ ਕੋ ਸਰੂਪ ਹੈ ॥

ਅਭੰਗ ਹੈ ਅਨੰਗ ਹੈ; ਅਗੰਜ ਸੀ ਬਿਭੂਤ ਹੈ ॥੧੭॥੧੭੭॥

ਨ ਕਾਮ ਹੈ ਨ ਕ੍ਰੋਧ ਹੈ; ਨ ਲੋਭ ਮੋਹ ਕਾਰ ਹੈ ॥

ਨ ਆਧ ਹੈ ਨ ਗਾਧ ਹੈ ਨ ਬਿਆਧ ਕੋ ਬਿਚਾਰ ਹੈ ॥

ਨ ਰੰਗ ਰਾਗ ਰੂਪ ਹੈ; ਨ ਰੂਪ ਰੇਖ ਰਾਰ ਹੈ ॥

ਨ ਹਾਉ ਹੈ ਨ ਭਾਉ ਹੈ; ਨ ਦਾਉ ਕੋ ਪ੍ਰਕਾਰ ਹੈ ॥੧੮॥੧੭੮॥

ਗਜਾਧਪੀ ਨਰਾਧਪੀ; ਕਰੰਤ ਸੇਵ ਹੈ ਸਦਾ ॥

ਸਿਤਸੁਤੀ ਤਪਸਪਤੀ; ਬਨਸਪਤੀ ਜਪਸ ਸਦਾ ॥

ਅਗਸਤ ਆਦਿ ਜੇ ਬਡੇ; ਤਪਸਪਤੀ ਬਿਸੇਖੀਐ ॥

ਬਿਅੰਤ ਬਿਅੰਤ ਬਿਅੰਤ ਕੋ; ਕਰੰਤ ਪਾਠ ਪੇਖੀਐ ॥੧੯॥੧੭੯॥

ਅਗਾਧ ਆਦਿ ਦੇਵਕੀ; ਅਨਾਦ ਬਾਤ ਮਾਨੀਐ ॥

ਨ ਜਾਤ ਪਾਤ ਮੰਤ੍ਰ ਮਿਤ੍ਰ; ਸਤ੍ਰ ਸਨੇਹ ਜਾਨੀਐ ॥

ਸਦੀਵ ਸਰਬ ਲੋਕ ਕੇ; ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਖਿਆਲ ਮੈ ਰਹੈ ॥

ਤੁਰੰਤ ਦ੍ਰੋਹ ਦੇਹ ਕੇ; ਅਨੰਤ ਭਾਂਤਿ ਸੋ ਦਹੈ ॥੨੦॥੧੮੦॥

ਤ੍ਵ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ ਰੂਆਲ ਛੰਦ ॥

ਰੂਪ ਰਾਗ ਨ ਰੇਖ ਰੰਗ ਨ; ਜਨਮ ਮਰਨ ਬਿਹੀਨ ॥

ਆਦਿ ਨਾਥ ਅਗਾਧ ਪੁਰਖ; ਸੁ ਧਰਮ ਕਰਮ ਪ੍ਰਬੀਨ ॥

ਜੰਤ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨ ਤੰਤ੍ਰ ਜਾ ਕੋ; ਆਦਿ ਪੁਰਖ ਅਪਾਰ ॥

ਹਸਤ ਕੀਟ ਬਿਖੈ ਬਸੈ; ਸਭ ਠਉਰ ਮੈ ਨਿਰਧਾਰ ॥੧॥੧੮੧॥

ਜਾਤਿ ਪਾਤਿ ਨ ਤਾਤ ਜਾ ਕੋ; ਮੰਤ੍ਰ ਮਾਤ ਨ ਮਿਤ੍ਰ ॥

ਸਰਬ ਠਉਰ ਬਿਖੈ ਰਮਿਓ; ਜਿਹ ਚਕ੍ਰ ਚਿਹਨ ਨ ਚਿਤ੍ਰ ॥

ਆਦਿ ਦੇਵ ਉਦਾਰ ਮੂਰਤਿ; ਅਗਾਧ ਨਾਥ ਅਨੰਤ ॥

ਆਦਿ ਅੰਤ ਨ ਜਾਨੀਐ; ਅਬਿਖਾਦ ਦੇਵ ਦੁਰੰਤ ॥੨॥੧੮੨॥

ਦੇਵ ਭੇਵ ਨ ਜਾਨਹੀ; ਜਿਹ ਮਰਮ ਬੇਦ ਕਤੇਬ ॥

ਸਨਕ ਔ ਸਨਕੇਸ ਨੰਦਨ; ਪਾਵਹੀ ਨ ਹਸੇਬ ॥

ਜਛ ਕਿੰਨਰ ਮਛ ਮਾਨਸ; ਮੁਰਗ ਉਰਗ ਅਪਾਰ ॥

ਨੇਤਿ ਨੇਤਿ ਪੁਕਾਰ ਹੀ; ਸਿਵ ਸਕ੍ਰ ਔ ਮੁਖਚਾਰ ॥੩॥੧੮੩॥

ਸਰਬ ਸਪਤ ਪਤਾਰ ਕੇ ਤਰ; ਜਾਪ ਹੀ ਜਿਹ ਜਾਪ ॥

ਆਦਿ ਦੇਵ ਅਗਾਧਿ ਤੇਜ; ਅਨਾਦ ਮੂਰਤਿ ਅਤਾਪ ॥

ਜੰਤ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨ ਆਵਈ ਕਰ; ਤੰਤ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰ ਨ ਕੀਨ ॥

ਸਰਬ ਠਉਰ ਰਹਿਓ ਬਿਰਾਜ; ਧਿਰਾਜ ਰਾਜ ਪ੍ਰਬੀਨ ॥੪॥੧੮੪॥

ਜਛ ਗੰਧ੍ਰਬ ਦੇਵ ਦਾਨੋ; ਨ ਬ੍ਰਹਮ ਛਤ੍ਰੀਅਨ ਮਾਹਿ ॥

ਬੈਸਨੰ ਕੇ ਬਿਖੈ ਬਿਰਾਜੈ; ਸੂਦ੍ਰ ਭੀ ਵਹ ਨਾਹਿ ॥

ਗੂੜ ਗਉਡ ਨ ਭੀਲ ਭੀਕਰ; ਬ੍ਰਹਮ ਸੇਖ ਸਰੂਪ ॥

ਰਾਤਿ ਦਿਵਸ ਨ ਮਧ ਉਰਧ; ਨ ਭੂਮ ਅਕਾਸ ਅਨੂਪ ॥੫॥੧੮੫॥

ਜਾਤਿ ਜਨਮ ਨ ਕਾਲ ਕਰਮ ਨ; ਧਰਮ ਕਰਮ ਬਿਹੀਨ ॥

ਤੀਰਥ ਜਾਤ੍ਰ ਨ ਦੇਵ ਪੂਜਾ; ਗੋਰ ਕੇ ਨ ਅਧੀਨ ॥

ਸਰਬ ਸਪਤ ਪਤਾਰ ਕੇ ਤਰ; ਜਾਨੀਐ ਜਿਹ ਜੋਤ ॥

ਸੇਸ ਨਾਮ ਸਹੰਸ੍ਰ ਫਨ ਨਹਿ; ਨੇਤ ਪੂਰਨ ਹੋਤ ॥੬॥੧੮੬॥

ਸੋਧਿ ਸੋਧਿ ਹਟੇ ਸਭੈ ਸੁਰ; ਬਿਰੋਧ ਦਾਨਵ ਸਰਬ ॥

ਗਾਇ ਗਾਇ ਹਟੇ ਗੰਧ੍ਰਬ; ਗਵਾਇ ਕਿੰਨਰ ਗਰਬ ॥

ਪੜ੍ਹਤ ਪੜ੍ਹਤ ਥਕੇ ਮਹਾ ਕਬਿ ਗੜ੍ਹਤ ਗਾੜ੍ਹ ਅਨੰਤ ॥

ਹਾਰਿ ਹਾਰਿ ਕਹਿਓ ਸਭੂ ਮਿਲਿ; ਨਾਮ ਨਾਮ ਦੁਰੰਤ ॥੭॥੧੮੭॥

ਬੇਦ ਭੇਦ ਨ ਪਾਇਓ; ਲਖਿਓ ਨ ਸੇਬ ਕਤੇਬ ॥

ਦੇਵ ਦਾਨੋ ਮੂੜ ਮਾਨੋ; ਜਛ ਨ ਜਾਨੈ ਜੇਬ ॥

ਭੂਤ ਭਬ ਭਵਾਨ ਭੂਪਤ; ਆਦਿ ਨਾਥ ਅਨਾਥ ॥

ਅਗਨਿ ਬਾਇ ਜਲੇ ਥਲੇ ਮਹਿ; ਸਰਬ ਠਉਰ ਨਿਵਾਸ ॥੮॥੧੮੮॥

ਦੇਹ ਗੇਹ ਨ ਨੇਹ ਸਨੇਹ; ਅਬੇਹ ਨਾਥ ਅਜੀਤ ॥

ਸਰਬ ਗੰਜਨ ਸਰਬ ਭੰਜਨ; ਸਰਬ ਤੇ ਅਨਭੀਤ ॥

ਸਰਬ ਕਰਤਾ ਸਰਬ ਹਰਤਾ; ਸਰਬ ਦ︀ਯਾਲ ਅਦ੍ਵੇਖ ॥

ਚਕ੍ਰ ਚਿਹਨ ਨ ਬਰਨ ਜਾ ਕੋ; ਜਾਤਿ ਪਾਤਿ ਨ ਭੇਖ ॥੯॥੧੮੯॥

ਰੂਪ ਰੇਖ ਨ ਰੰਗ ਜਾ ਕੋ; ਰਾਗ ਰੂਪ ਨ ਰੰਗ ॥

ਸਰਬ ਲਾਇਕ, ਸਰਬ ਘਾਇਕ; ਸਰਬ ਤੇ ਅਨਭੰਗ ॥

ਸਰਬ ਦਾਤਾ, ਸਰਬ ਗ︀ਯਾਤਾ; ਸਰਬ ਕੋ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ ॥

ਦੀਨ ਬੰਧੁ ਦਯਾਲ ਸੁਆਮੀ; ਆਦਿ ਦੇਵ ਅਪਾਲ ॥੧੦॥੧੯੦॥

ਦੀਨ ਬੰਧੁ ਪ੍ਰਬੀਨ ਸ੍ਰੀ ਪਤਿ; ਸਰਬ ਕੋ ਕਰਤਾਰ ॥

ਬਰਨ ਚਿਹਨ ਨ ਚਕ੍ਰ ਜਾ ਕੋ; ਚਕ੍ਰ ਚਿਹਨ ਅਕਾਰ ॥

ਜਾਤਿ ਪਾਤਿ ਨ ਗੋਤ੍ਰ ਗਾਥਾ; ਰੂਪ ਰੇਖ ਨ ਬਰਨ ॥

ਸਰਬ ਦਾਤਾ ਸਰਬ ਗਯਾਤਾ ਸਰਬ ਭੂਅ ਕੋ ਭਰਨ ॥੧੧॥੧੯੧॥

ਦੁਸਟ ਗੰਜਨ, ਸਤ੍ਰੁ ਭੰਜਨ; ਪਰਮ ਪੁਰਖੁ ਪ੍ਰਮਾਥ ॥

ਦੁਸਟ ਹਰਤਾ, ਸ੍ਰਿਸਟ ਕਰਤਾ; ਜਗਤ ਮੈ ਜਿਹ ਗਾਥ ॥

ਭੂਤ ਭਬਿ ਭਵਿਖ ਭਵਾਨ; ਪ੍ਰਮਾਨ ਦੇਵ ਅਗੰਜ ॥

ਆਦਿ ਅੰਤ ਅਨਾਦਿ ਸ੍ਰੀ ਪਤਿ; ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਅਭੰਜ ॥੧੨॥੧੯੨॥

ਧਰਮ ਕੇ ਅਨਕਰਮ ਜੇਤਕ; ਕੀਨ ਤਉਨ ਪਸਾਰ ॥

ਦੇਵ ਅਦੇਵ ਗੰਧ੍ਰਬ ਕਿੰਨਰ; ਮਛ ਕਛ ਅਪਾਰ ॥

ਭੂਮ ਅਕਾਸ ਜਲੇ ਥਲੇ ਮਹਿ; ਮਾਨੀਐ ਜਿਹ ਨਾਮ ॥

ਦੁਸਟ ਹਰਤਾ ਪੁਸਟ ਕਰਤਾ; ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਹਰਤਾ ਕਾਮ ॥੧੩॥੧੯੩॥

ਦੁਸਟ ਹਰਨਾ ਸ੍ਰਿਸਟ ਕਰਨਾ; ਦਿਆਲ ਲਾਲ ਗੋਬਿੰਦ ॥

ਮਿਤ੍ਰ ਪਾਲਕ, ਸਤ੍ਰ ਘਾਲਕ; ਦੀਨ ਦ︀ਯਾਲ ਮੁਕੰਦ ॥

ਅਘੌ ਦੰਡਣ, ਦੁਸਟ ਖੰਡਣ; ਕਾਲ ਹੂੰ ਕੇ ਕਾਲ ॥

ਦੁਸਟ ਹਰਣੰ, ਪੁਸਟ ਕਰਣੰ; ਸਰਬ ਕੇ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ ॥੧੪॥੧੯੪॥

ਸਰਬ ਕਰਤਾ, ਸਰਬ ਹਰਤਾ; ਸਰਬ ਤੇ ਅਨਕਾਮ ॥

ਸਰਬ ਖੰਡਣ, ਸਰਬ ਦੰਡਣ; ਸਰਬ ਕੇ ਨਿਜ ਭਾਮ ॥

ਸਰਬ ਭੁਗਤਾ, ਸਰਬ ਜੁਗਤਾ; ਸਰਬ ਕਰਮ ਪ੍ਰਬੀਨ ॥

ਸਰਬ ਖੰਡਣ, ਸਰਬ ਦੰਡਣ; ਸਰਬ ਕਰਮ ਅਧੀਨ ॥੧੫॥੧੯੫॥

ਸਰਬ ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਨ, ਸਰਬ ਸਾਸਤ੍ਰਨ; ਸਰਬ ਬੇਦ ਬਿਚਾਰ ॥

ਦੁਸਟ ਹਰਤਾ, ਬਿਸ੍ਵ ਭਰਤਾ; ਆਦਿ ਰੂਪ ਅਪਾਰ ॥

ਦੁਸਟ ਦੰਡਣ, ਪੁਸਟ ਖੰਡਣ; ਆਦਿ ਦੇਵ ਅਖੰਡ ॥

ਭੂਮ ਅਕਾਸ ਜਲੇ ਥਲੇ ਮਹਿ; ਜਪਤ ਜਾਪ ਅਮੰਡ ॥੧੬॥੧੯੬॥

ਸ੍ਰਿਸਟਾਚਾਰ ਬਿਚਾਰ ਜੇਤੇ; ਜਾਨੀਐ ਸਬਚਾਰ ॥

ਆਦਿ ਦੇਵ ਅਪਾਰ ਸ੍ਰੀ ਪਤਿ; ਦੁਸਟ ਪੁਸਟ ਪ੍ਰਹਾਰ ॥

ਅੰਨ ਦਾਤਾ ਗਿਆਨ ਗਿਆਤਾ ਸਰਬ ਮਾਨ ਮਹਿੰਦ੍ਰ ॥

ਬੇਦ ਬਿਆਸ ਕਰੇ ਕਈ ਦਿਨ; ਕੋਟਿ ਇੰਦ੍ਰ ਉਪਿੰਦ੍ਰ ॥੧੭॥੧੯੭॥

ਜਨਮ ਜਾਤਾ ਕਰਮ ਗਿਆਤਾ ਧਰਮ ਚਾਰ ਬਿਚਾਰ ॥

ਬੇਦ ਭੇਵ ਨ ਪਾਵਈ; ਸਿਵ ਰੁਦ੍ਰ ਔਰ ਮੁਖਚਾਰ ॥

ਕੋਟਿ ਇੰਦ੍ਰ ਉਪਿੰਦ੍ਰ ਬਿਆਸ ਸਨਕ ਸਨਤ ਕੁਮਾਰ ॥

ਗਾਇ ਗਾਇ ਥਕੇ ਸਭੈ ਗੁਨ; ਚਕ੍ਰਤ ਭੇ ਮੁਖਚਾਰ ॥੧੮॥੧੯੮॥

ਆਦਿ ਅੰਤ ਨ ਮਧ ਜਾ ਕੋ; ਭੂਤ ਭਬ ਭਵਾਨ ॥

ਸਤਿ ਦੁਆਪਰ ਤ੍ਰਿਤੀਆ ਕਲਿਜੁਗ; ਚਤ੍ਰ ਕਾਲ ਪ੍ਰਧਾਨ ॥

ਧਿਆਇ ਧਿਆਇ ਥਕੇ ਮਹਾ ਮੁਨਿ; ਗਾਇ ਗੰਧ੍ਰਬ ਅਪਾਰ ॥

ਹਾਰਿ ਹਾਰਿ ਥਕੇ ਸਭੈ; ਨਹੀਂ ਪਾਈਐ ਤਿਹ ਪਾਰ ॥੧੯॥੧੯੯॥

ਨਾਰਦ ਆਦਿਕ ਬੇਦ ਬਿਆਸਕ; ਮੁਨਿ ਮਹਾਨ ਅਨੰਤ ॥

ਧਿਆਇ ਧਿਆਇ ਥਕੇ ਸਭੈ; ਕਰ ਕੋਟਿ ਕਸਟ ਦੁਰੰਤ ॥

ਗਾਇ ਗਾਇ ਥਕੇ ਗੰਧ੍ਰਬ; ਨਾਚ ਅਪਛਰ ਅਪਾਰ ॥

ਸੋਧਿ ਸੋਧਿ ਥਕੇ ਮਹਾ ਸੁਰ; ਪਾਇਓ ਨਹਿ ਪਾਰ ॥੨੦॥੨੦੦॥

ਤ੍ਵ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ ਦੋਹਰਾ ॥

ਏਕ ਸਮੈ ਸ੍ਰੀ ਆਤਮਾ; ਉਚਰਿਓ ਮਤਿ ਸਿਉ ਬੈਨ ॥

ਸਬ ਪ੍ਰਤਾਪ ਜਗਦੀਸ ਕੋ; ਕਹੋ ਸਕਲ ਬਿਧਿ ਤੈਨ ॥੧॥੨੦੧॥

ਦੋਹਰਾ ॥

ਕੋ ਆਤਮਾ ਸਰੂਪ ਹੈ, ਕਹਾ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਕੋ ਬਿਚਾਰ ॥

ਕਉਨ ਧਰਮ, ਕੋ ਕਰਮ ਹੈ, ਕਹੋ ਸਕਲ ਬਿਸਥਾਰ ॥੨॥੨੦੨॥

ਦੋਹਰਾ ॥

ਕਹ ਜੀਤਬ, ਕਹ ਮਰਨ ਹੈ, ਕਵਨ ਸੁਰਗ, ਕਹ ਨਰਕ ॥

ਕੋ ਸੁਘੜਾ, ਕੋ ਮੂੜਤਾ, ਕਹਾ ਤਰਕ ਅਵਤਰਕ ॥੩॥੨੦੩॥

ਦੋਹਰਾ ॥

ਕੋ ਨਿੰਦਾ, ਜਸ ਹੈ ਕਵਨ, ਕਵਨ ਪਾਪ, ਕਹ ਧਰਮ ॥

ਕਵਨ ਜੋਗ, ਕੋ ਭੋਗ ਹੈ, ਕਵਨ ਕਰਮ ਅਪਕਰਮ ॥੪॥੨੦੪॥

ਦੋਹਰਾ ॥

ਕਹੋ, ਸੁ ਸ੍ਰਮ ਕਾ ਸੋ ਕਹੈ, ਦਮ ਕੋ ਕਹਾ ਕਹੰਤ ॥

ਕੋ ਸੂਰਾ, ਦਾਤਾ ਕਵਨ, ਕਹੋ ਤੰਤ ਕੋ ਮੰਤ ॥੫॥੨੦੫॥

ਦੋਹਰਾ ॥

ਕਹਾ ਰੰਕ, ਰਾਜਾ ਕਵਨ, ਹਰਖ ਸੋਗ ਹੈ ਕਵਨ ॥

ਕੋ ਰੋਗੀ, ਰਾਗੀ ਕਵਨ, ਕਹੋ ਤਤ ਮੁਹਿ ਤਵਨ ॥੬॥੨੦੬॥

ਦੋਹਰਾ ॥

ਕਵਨ ਰਿਸਟ, ਕੋ ਪੁਸਟ ਹੈ, ਕਹਾ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਕੋ ਬਿਚਾਰ ॥

ਕਵਨ ਧ੍ਰਿਸਟਿ, ਕੋ ਭ੍ਰਿਸਟ ਹੈ, ਕਹੋ ਸਕਲ ਬਿਸਥਾਰ ॥੭॥੨੦੭॥

ਦੋਹਰਾ ॥

ਕਹਾ ਭਰਮ ਕੋ ਕਰਮ ਹੈ, ਕਹਾ ਭਰਮ ਕੋ ਨਾਸ ॥

ਕਹਾ ਚਿਤਨ ਕੀ ਚੇਸਟਾ, ਕਹਾ ਅਚੇਤ ਪ੍ਰਕਾਸ ॥੮॥੨੦੮॥

ਦੋਹਰਾ ॥

ਕਹਾ ਨੇਮ, ਸੰਜਮ ਕਹਾ, ਕਹਾ ਗਿਆਨ ਅਗਿਆਨ ॥

ਕੋ ਰੋਗੀ, ਸੋਗੀ ਕਵਨ, ਕਹਾ ਧਰਮ ਕੀ ਹਾਨ ॥੯॥੨੦੯॥

ਦੋਹਰਾ ॥

ਕੋ ਸੂਰਾ, ਸੁੰਦਰ ਕਵਨ, ਕਹਾ ਜੋਗ ਕੋ ਸਾਰ ॥

ਕੋ ਦਾਤਾ, ਗਿਆਨੀ ਕਵਨ, ਕਹੋ ਬਿਚਾਰ ਅਬਿਚਾਰ ॥੧੦॥੨੧੦॥

ਤ੍ਵ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ ਦੀਘਰ ਤ੍ਰਿਭੰਗੀ ਛੰਦ ॥

ਦੁਰਜਨ ਦਲ ਦੰਡਣ, ਅਸੁਰ ਬਿਹੰਡਣ; ਦੁਸਟ ਨਿਕੰਦਣਿ ਆਦਿ ਬ੍ਰਿਤੇ ॥

ਚਛਰਾਸੁਰ ਮਾਰਣਿ, ਪਤਿਤ ਉਧਾਰਣਿ; ਨਰਕ ਨਿਵਾਰਣਿ ਗੂੜ੍ਹ ਗਤੇ ॥

ਅਛੈ ਅਖੰਡੇ, ਤੇਜ ਪ੍ਰਚੰਡੇ; ਖੰਡ ਉਦੰਡੇ, ਅਲਖ ਮਤੇ ॥

ਜੈ ਜੈ ਹੋਸੀ, ਮਹਿਖਾਸੁਰ ਮਰਦਨ; ਰੰਮ ਕਪਰਦਨ, ਛਤ੍ਰ ਛਿਤੇ ॥੧॥੨੧੧॥

ਅਸੁਰਿ ਬਿਹੰਡਣਿ, ਦੁਸਟ ਨਿਕੰਦਣਿ; ਪੁਸਟ ਉਦੰਡਣਿ, ਰੂਪ ਅਤੇ ॥

ਚੰਡਾਸੁਰ ਚੰਡਣਿ, ਮੁੰਡ ਬਿਹੰਡਣਿ; ਧੂਮ੍ਰ ਬਿਧੁੰਸਣਿ, ਮਹਿਖ ਮਤੇ ॥

ਦਾਨਵੀਂ ਪ੍ਰਹਾਰਣਿ, ਨਰਕ ਨਿਵਾਰਣਿ; ਅਧਿਮ ਉਧਾਰਣਿ, ਉਰਧ ਅਧੇ ॥

ਜੈ ਜੈ ਹੋਸੀ, ਮਹਿਖਾਸੁਰ ਮਰਦਨ; ਰੰਮ ਕਪਰਦਨ, ਆਦਿ ਬ੍ਰਿਤੇ ॥੨॥੨੧੨॥

ਡਾਵਰੂ ਡਵੰਕੈ, ਬਬਰ ਬਵੰਕੈ; ਭੁਜਾ ਫਰੰਕੈ, ਤੇਜ ਬਰੰ ॥

ਲੰਕੁੜੀਆ ਫਾਧੈ, ਆਯੁਧ ਬਾਂਧੈ; ਸੈਨ ਬਿਮਰਦਨ, ਕਾਲ ਅਸੁਰੰ ॥

ਅਸਟਾਯੁਧ ਚਮਕੈ, ਭੂਖਣ ਦਮਕੈ; ਅਤਿਸਿਤ ਝਮਕੈ, ਫੁੰਕ ਫਣੰ ॥

ਜੈ ਜੈ ਹੋਸੀ, ਮਹਿਖਾਸੁਰ ਮਰਦਨ; ਰੰਮ ਕਪਰਦਨ, ਦੈਤ ਜਿਣੰ ॥੩॥੨੧੩॥

ਚੰਡਾਸੁਰ ਚੰਡਣ, ਮੁੰਡ ਬਿਮੁੰਡਣ; ਖੰਡ ਅਖੰਡਣ ਖੂਨ ਖਿਤੇ ॥

ਦਾਮਨੀ ਦਮੰਕਣਿ, ਧੁਜਾ ਫਰੰਕਣਿ; ਫਣੀ ਫੁਕਾਰਣਿ, ਜੋਧ ਜਿਤੇ ॥

ਸਰ ਧਾਰ ਬਿਬਰਖਣਿ, ਦੁਸਟ ਪ੍ਰਕਰਖਣਿ; ਪੁਸਟ ਪ੍ਰਹਰਖਣਿ, ਦੁਸਟ ਮਥੇ ॥

ਜੈ ਜੈ ਹੋਸੀ, ਮਹਿਖਾਸੁਰ ਮਰਦਨ; ਭੂਮ ਅਕਾਸ, ਤਲ ਉਰਧ ਅਧੇ ॥੪॥੨੧੪॥

ਦਾਮਨੀ ਪ੍ਰਹਾਸਨਿ, ਸੁ ਛਬਿ ਨਿਵਾਸਨਿ; ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਪ੍ਰਕਾਸਨਿ, ਗੂੜ੍ਹ ਗਤੇ ॥

ਰਕਤਾਸੁਰ ਆਚਨ, ਜੁਧ ਪ੍ਰਮਾਚਨ; ਨ੍ਰਿਦੈ ਨਰਾਚਨ, ਧਰਮ ਬ੍ਰਿਤੇ ॥

ਸ੍ਰੋਣੰਤ ਅਚਿੰਤੀ, ਅਨਲ ਬਿਵੰਤੀ; ਜੋਗ ਜਯੰਤੀ, ਖੜਗ ਧਰੇ ॥

ਜੈ ਜੈ ਹੋਸੀ, ਮਹਿਖਾਸੁਰ ਮਰਦਨ; ਪਾਪ ਬਿਨਾਸਨ, ਧਰਮ ਕਰੇ ॥੫॥੨੧੫॥

ਅਘ ਓਘ ਨਿਵਾਰਣਿ, ਦੁਸਟ ਪ੍ਰਜਾਰਣਿ; ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਬਾਰਣਿ, ਸੁਧ ਮਤੇ ॥

ਫਣੀਅਰ ਫੁੰਕਾਰਣਿ, ਬਾਘ ਬੁਕਾਰਣਿ; ਸਸਤ੍ਰ ਪ੍ਰਹਾਰਣਿ, ਸਾਧ ਮਤੇ ॥

ਸੈਹਥੀ ਸਨਾਹਨਿ, ਅਸਟ ਪ੍ਰਬਾਹਨਿ; ਬੋਲ ਨਿਬਾਹਨਿ, ਤੇਜ ਅਤੁਲੰ ॥

ਜੈ ਜੈ ਹੋਸੀ, ਮਹਿਖਾਸੁਰ ਮਰਦਨ; ਭੂਮਿ, ਅਕਾਸ, ਪਤਾਲ, ਜਲੰ ॥੬॥੨੧੬॥

ਚਾਚਰ ਚਮਕਾਰਨ, ਚਿਛੁਰ ਹਾਰਨ; ਧੂਮ ਧੁਕਾਰਨ, ਦ੍ਰਪ ਮਥੇ ॥

ਦਾੜ੍ਹੀ ਪ੍ਰਦੰਤੇ, ਜੋਗ ਜਯੰਤੇ; ਮਨੁਜ ਮਥੰਤੇ, ਗੂੜ੍ਹ ਕਥੇ ॥

ਕਰਮ ਪ੍ਰਣਾਸਣਿ, ਚੰਦ ਪ੍ਰਕਾਸਣਿ; ਸੂਰਜ ਪ੍ਰਤੇਜਣਿ, ਅਸਟ ਭੁਜੇ ॥

ਜੈ ਜੈ ਹੋਸੀ, ਮਹਿਖਾਸੁਰ ਮਰਦਨ; ਭਰਮ ਬਿਨਾਸਨ, ਧਰਮ ਧੁਜੇ ॥੭॥੨੧੭॥

ਘੁੰਘਰੂ ਘਮੰਕਣਿ, ਸਸਤ੍ਰ ਝਮੰਕਣਿ; ਫਣੀਅਰਿ ਫੁੰਕਾਰਣਿ, ਧਰਮ ਧੁਜੇ ॥

ਅਸ ਟਾਟ ਪ੍ਰਹਾਸਨ, ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਨਿਵਾਸਨ; ਦੁਸਟ ਪ੍ਰਨਾਸਨ, ਚੱਕ੍ਰ ਗਤੇ ॥

ਕੇਸਰੀ ਪ੍ਰਵਾਹੇ, ਸੁਧ ਸਨਾਹੇ; ਅਗਮ ਅਥਾਹੇ, ਏਕ ਬ੍ਰਿਤੇ ॥

ਜੈ ਜੈ ਹੋਸੀ, ਮਹਿਖਾਸੁਰ ਮਰਦਨ; ਆਦਿ ਕੁਮਾਰਿ, ਅਗਾਧ ਬ੍ਰਿਤੇ ॥੮॥੨੧੮॥

ਸੁਰ ਨਰ ਮੁਨਿ ਬੰਦਨ, ਦੁਸਟਿ ਨਿਕੰਦਨਿ; ਭ੍ਰਿਸਟਿ ਬਿਨਾਸਨ, ਮ੍ਰਿਤ ਮਥੇ ॥

ਕਾਵਰੂ ਕੁਮਾਰੇ, ਅਧਮ ਉਧਾਰੇ; ਨਰਕ ਨਿਵਾਰੇ, ਆਦਿ ਕਥੇ ॥

ਕਿੰਕਣੀ ਪ੍ਰਸੋਹਣਿ, ਸੁਰ ਨਰ ਮੋਹਣਿ; ਸਿੰਘਾਰੋਹਣਿ, ਬਿਤਲ ਤਲੇ ॥

ਜੈ ਜੈ ਹੋਸੀ, ਸਭ ਠੌਰ ਨਿਵਾਸਨ; ਬਾਇ, ਪਤਾਲ, ਅਕਾਸ, ਅਨਲੇ ॥੯॥੨੧੯॥

ਸੰਕਟੀ ਨਿਵਾਰਨਿ, ਅਧਮ ਉਧਾਰਨਿ; ਤੇਜ ਪ੍ਰਕਰਖਣਿ, ਤੁੰਦ ਤਬੇ ॥

ਦੁਖ ਦੋਖ ਦਹੰਤੀ, ਜ੍ਵਾਲ ਜਯੰਤੀ; ਆਦਿ ਅਨਾਦਿ ਅਗਾਧਿ ਅਛੇ ॥

ਸੁਧਤਾ ਸਮਰਪਣਿ, ਤਰਕ ਬਿਤਰਕਣਿ; ਤਪਤ ਪ੍ਰਤਾਪਣਿ, ਜਪਤ ਜਿਵੇ ॥

ਜੈ ਜੈ ਹੋਸੀ, ਸਸਤ੍ਰ ਪ੍ਰਕਰਖਣਿ; ਆਦਿ ਅਨੀਲ ਅਗਾਧ ਅਭੇ ॥੧੦॥੨੨੦॥

ਚੰਚਲਾ ਚਖੰਗੀ, ਅਲਕ ਭੁਜੰਗੀ; ਤੁੰਦ ਤੁਰੰਗਣਿ, ਤਿਛ ਸਰੇ ॥

ਕਰ ਕਸਾ ਕੁਠਾਰੇ, ਨਰਕ ਨਿਵਾਰੇ; ਅਧਮ ਉਧਾਰੇ, ਤੂਰ ਭੁਜੇ ॥

ਦਾਮਨੀ ਦਮੰਕੇ, ਕੇਹਰ ਲੰਕੇ; ਆਦਿ ਅਤੰਕੇ, ਕ੍ਰੂਰ ਕਥੇ ॥

ਜੈ ਜੈ ਹੋਸੀ, ਰਕਤਾਸੁਰ ਖੰਡਣਿ; ਸੁੰਭ ਚਕ੍ਰਤਨਿ, ਸੁੰਭ ਮਥੇ ॥੧੧॥੨੨੧॥

ਬਾਰਜ ਬਿਲੋਚਨਿ, ਬ੍ਰਿਤਨ ਬਿਮੋਚਨਿ; ਸੋਚ ਬਿਸੋਚਨਿ, ਕਉਚ ਕਸੇ ॥

ਦਾਮਨੀ ਪ੍ਰਹਾਸੇ, ਸੁਕ ਸਰ ਨਾਸੇ; ਸੁ ਬ੍ਰਿਤ ਸੁਬਾਸੇ, ਦੁਸਟ ਗ੍ਰਸੇ ॥

ਚੰਚਲਾ ਪ੍ਰਅੰਗੀ, ਬੇਦ ਪ੍ਰਸੰਗੀ; ਤੇਜ ਤੁਰੰਗੀ, ਖੰਡ ਅਸੁਰੰ ॥

ਜੈ ਜੈ ਹੋਸੀ, ਮਹਿਖਾਸੁਰ ਮਰਦਨ; ਆਦਿ ਅਨਾਦਿ, ਅਗਾਧ ਉਰਧੰ ॥੧੨॥੨੨੨॥

ਘੰਟਕਾ ਬਿਰਾਜੈ, ਰੁਣ ਝੁਣ ਬਾਜੈ; ਭ੍ਰਮ ਭੈ ਭਾਜੈ, ਸੁਨਤ ਸੁਰੰ ॥

ਕੋਕਲ ਸੁਨ ਲਾਜੈ, ਕਿਲਬਿਖ ਭਾਜੈ; ਸੁਖ ਉਪਰਾਜੈ, ਮਧ ਉਰੰ ॥

ਦੁਰਜਨ ਦਲ ਦੱਝੈ, ਮਨ ਤਨ ਰਿੱਝੈ; ਸਭੈ ਨ ਭੱਜੈ, ਰੋਹ ਰਣੰ ॥

ਜੈ ਜੈ ਹੋਸੀ, ਮਹਿਖਾਸੁਰ ਮਰਦਨ; ਚੰਡ ਚਕ੍ਰਤਨ, ਆਦਿ ਗੁਰੰ ॥੧੩॥੨੨੩॥

ਚਾਚਰੀ ਪ੍ਰਜੋਧਨ, ਦੁਸਟ ਬਿਰੋਧਨ; ਰੋਸ ਅਰੋਧਨ, ਕ੍ਰੂਰ ਬ੍ਰਿਤੇ ॥

ਧੂਮ੍ਰਾਛ ਬਿਧੁੰਸਨ, ਪ੍ਰਲੈ ਪ੍ਰਜੁੰਸਨ; ਜਗ ਬਿਧੁੰਸਨ, ਸੁਧ ਮਤੇ ॥

ਜਾਲਪਾ ਜਯੰਤੀ, ਸਤ੍ਰ ਮਥੰਤੀ; ਦੁਸਟ ਪ੍ਰਦਾਹਨ, ਗਾੜ੍ਹ ਮਤੇ ॥

ਜੈ ਜੈ ਹੋਸੀ, ਮਹਿਖਾਸੁਰ ਮਰਦਨ; ਆਦਿ ਜੁਗਾਦਿ, ਅਗਾਧਿ ਗਤੇ ॥੧੪॥੨੨੪॥

ਖਤ੍ਰੀਆਣ ਖਤੰਗੀ, ਅਭੈ ਅਭੰਗੀ; ਆਦਿ ਅਨੰਗੀ, ਅਗਾਧਿ ਗਤੇ ॥

ਬ੍ਰਿੜਲਾਛ ਬਿਹੰਡਣਿ, ਚਛੁਰ ਦੰਡਣਿ; ਤੇਜ ਪ੍ਰਚੰਡਣਿ, ਆਦਿ ਬ੍ਰਿਤੇ ॥

ਸੁਰ ਨਰ ਪ੍ਰਤਿਪਾਰਣਿ, ਪਤਿਤ ਉਧਾਰਣਿ; ਦੁਸਟ ਨਿਵਾਰਣਿ, ਦੋਖ ਹਰੇ ॥

ਜੈ ਜੈ ਹੋਸੀ, ਮਹਿਖਾਸੁਰ ਮਰਦਨਿ; ਬਿਸ੍ਵ ਬਿਧੁੰਸਨਿ, ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਕਰੇ ॥੧੫॥੨੨੫॥

ਦਾਮਨੀ ਪ੍ਰਕਾਸੇ, ਉਨਤਨ ਨਾਸੇ; ਜੋਤਿ ਪ੍ਰਕਾਸੇ, ਅਤੁਲ ਬਲੇ ॥

ਦਾਨਵੀ ਪ੍ਰਕਰਖਣਿ, ਸਰ ਵਰ ਵਰਖਣਿ; ਦੁਸਟ ਪ੍ਰਧਰਖਣਿ, ਬਿਤਲ ਤਲੇ ॥

ਅਸਟਾਇਧ ਬਾਹਣਿ, ਬੋਲ ਨਿਬਾਹਣਿ; ਸੰਤ ਪਨਾਹਣਿ, ਗੂੜ੍ਹ ਗਤੇ ॥

ਜੈ ਜੈ ਹੋਸੀ, ਮਹਿਖਾਸੁਰ ਮਰਦਨਿ; ਆਦਿ ਅਨਾਦਿ, ਅਗਾਧਿ ਬ੍ਰਿਤੇ ॥੧੬॥੨੨੬॥

ਦੁਖ ਦੋਖ ਪ੍ਰਭਛਣਿ, ਸੇਵਕ ਰਛਣਿ; ਸੰਤ ਪ੍ਰਤਛਣਿ, ਸੁਧ ਸਰੇ ॥

ਸਾਰੰਗ ਸਨਾਹੇ, ਦੁਸਟ ਪ੍ਰਦਾਹੇ; ਅਰਿ ਦਲ ਗਾਹੇ, ਦੋਖ ਹਰੇ ॥

ਗੰਜਨ ਗੁਮਾਨੇ, ਅਤੁਲ ਪ੍ਰਵਾਨੇ; ਸੰਤ ਜਮਾਨੇ, ਆਦਿ ਅੰਤੇ ॥

ਜੈ ਜੈ ਹੋਸੀ, ਮਹਿਖਾਸੁਰ ਮਰਦਨ; ਸਾਧ ਪ੍ਰਦਛਨ, ਦੁਸਟ ਹੰਤੇ ॥੧੭॥੨੨੭॥

ਕਾਰਣ ਕਰੀਲੀ, ਗਰਬ ਗਹੀਲੀ; ਜੋਤਿ ਜਤੀਲੀ, ਤੁੰਦ ਮਤੇ ॥

ਅਸਟਾਇਧ ਚਮਕਣਿ, ਸਸਤ੍ਰ ਝਮਕਣਿ; ਦਾਮਨ ਦਮਕਣਿ, ਆਦਿ ਬ੍ਰਿਤੇ ॥

ਡੁਕਡੁਕੀ ਦਮੰਕੈ, ਬਾਘ ਬਬੰਕੈ; ਭੁਜਾ ਫਰੰਕੈ, ਸੁਧ ਗਤੇ ॥

ਜੈ ਜੈ ਹੋਸੀ, ਮਹਿਖਾਸੁਰ ਮਰਦਨ; ਆਦਿ ਜੁਗਾਦਿ, ਅਨਾਦਿ ਮਤੇ ॥੧੮॥੨੨੮॥

ਚਛਰਾਸੁਰ ਮਾਰਣਿ, ਨਰਕ ਨਿਵਾਰਣਿ; ਪਤਿਤ ਉਧਾਰਣਿ, ਏਕ ਭਟੇ ॥

ਪਾਪਾਨ ਬਿਹੰਡਣਿ, ਦੁਸਟ ਪ੍ਰਚੰਡਣਿ; ਖੰਡ ਅਖੰਡਣਿ, ਕਾਲ ਕਟੇ ॥

ਚੰਦ੍ਰਾਨਨ ਚਾਰੇ, ਨਰਕ ਨਿਵਾਰੇ; ਪਤਿਤ ਉਧਾਰੇ, ਮੁੰਡ ਮਥੇ ॥

ਜੈ ਜੈ ਹੋਸੀ, ਮਹਿਖਾਸੁਰ ਮਰਦਨ; ਧੂਮ੍ਰ ਬਿਧੁੰਸਨਿ, ਆਦਿ ਕਥੇ ॥੧੯॥੨੨੯॥

ਰਕਤਾਸੁਰ ਮਰਦਨ, ਚੰਡ ਚਕਰਦਨ; ਦਾਨਵ ਅਰਦਨ, ਬਿੜਾਲ ਬਧੇ ॥

ਸਰ ਧਾਰ ਬਿਬਰਖਣ, ਦੁਰਜਨ ਧਰਖਣ; ਅਤੁਲ ਅਮਰਖਣ, ਧਰਮ ਧੁਜੇ ॥

ਧੂਮ੍ਰਾਛ ਬਿਧੁੰਸਨਿ, ਸ੍ਰੌਣਤ ਚੁੰਸਨ; ਸੁੰਭ ਨਪਾਤ, ਨਿਸੁੰਭ ਮਥੇ ॥

ਜੈ ਜੈ ਹੋਸੀ, ਮਹਿਖਾਸੁਰ ਮਰਦਨ; ਆਦਿ ਅਨੀਲ, ਅਗਾਧ ਕਥੇ ॥੨੦॥੨੩੦॥

ਤ੍ਵ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ ਪਾਧੜੀ ਛੰਦ ॥

ਤੁਮ ਕਹੋ ਦੇਵ, ਸਰਬੰ ਬਿਚਾਰ ॥

ਜਿਮ ਕੀਓ ਆਪ ਕਰਤੇ ਪਸਾਰ ॥

ਜਦਪਿ ਅਭੂਤ ਅਨਭੈ ਅਨੰਤ ॥

ਤਉ ਕਹੋ ਜਥਾ ਮਤ ਤ੍ਰੈਣ ਤੰਤ ॥੧॥੨੩੧॥

ਕਰਤਾ ਕਰੀਮ ਕਾਦਰ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ॥

ਅਦ੍ਵੈ ਅਭੂਤ ਅਨਭੈ ਦਿਆਲ ॥

ਦਾਤਾ ਦੁਰੰਤ ਦੁਖ ਦੋਖ ਰਹਤ ॥

ਜਿਹ, ਨੇਤਿ ਨੇਤਿ ਸਭ ਬੇਦ ਕਹਤ ॥੨॥੨੩੨॥

ਕਈ ਊਚ ਨੀਚ ਕੀਨੋ ਬਨਾਉ ॥

ਸਭ ਵਾਰ ਪਾਰ ਜਾ ਕੋ ਪ੍ਰਭਾਉ ॥

ਸਭ ਜੀਵ ਜੰਤ ਜਾਨੰਤ ਜਾਹਿ ॥

ਮਨ ਮੂੜ, ਕਿਉ ਨ ਸੇਵੰਤ ਤਾਹਿ ॥੩॥੨੩੩॥

ਕਈ ਮੂੜ੍ਹ, ਪਾਤ੍ਰ ਪੂਜਾ ਕਰੰਤ ॥

ਕਈ ਸਿਧ ਸਾਧ, ਸੂਰਜ ਸਿਵੰਤ ॥

ਕਈ ਪਲਟ, ਸੂਰਜ ਸਿਜਦਾ ਕਰਾਇ ॥

ਪ੍ਰਭ ਏਕ ਰੂਪ, ਦ੍ਵੈ ਕੈ ਲਖਾਇ ॥੪॥੨੩੪॥

ਅਨਛਿਜ ਤੇਜ ਅਨਭੈ ਪ੍ਰਕਾਸ ॥

ਦਾਤਾ ਦੁਰੰਤ ਅਦ੍ਵੈ ਅਨਾਸ ॥

ਸਭ ਰੋਗ ਸੋਗ ਤੇ ਰਹਤ ਰੂਪ ॥

ਅਨਭੈ ਅਕਾਲ ਅਛੈ ਸਰੂਪ ॥੫॥੨੩੫॥

ਕਰੁਣਾ ਨਿਧਾਨ ਕਾਮਲ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ॥

ਦੁਖ ਦੋਖ ਹਰਤ ਦਾਤਾ ਦਿਆਲ ॥

ਅੰਜਨ ਬਿਹੀਨ ਅਨਭੰਜ ਨਾਥ ॥

ਜਲ ਥਲ ਪ੍ਰਭਾਉ ਸਰਬਤ੍ਰ ਸਾਥ ॥੬॥੨੩੬॥

ਜਿਹ ਜਾਤ ਪਾਤ ਨਹੀ ਭੇਦ ਭਰਮ ॥

ਜਿਹ ਰੰਗ ਰੂਪ ਨਹੀ ਏਕ ਧਰਮ ॥

ਜਿਹ ਸਤ੍ਰ ਮਿਤ੍ਰ ਦੋਊ ਏਕ ਸਾਰ ॥

ਅਛੈ ਸਰੂਪ ਅਬਿਚਲ ਅਪਾਰ ॥੭॥੨੩੭॥

ਜਾਨੀ ਨ ਜਾਇ ਜਿਹ ਰੂਪ ਰੇਖ ॥

ਕਹਿ ਬਾਸ ਤਾਸ, ਕਹਿ ਕਉਨ ਭੇਖ ॥

ਕਹਿ ਨਾਮ ਤਾਸ ਹੈ, ਕਵਨ ਜਾਤ ॥

ਜਿਹ ਸਤ੍ਰ ਮਿਤ੍ਰ ਨਹੀ ਪੁਤ੍ਰ ਭ੍ਰਾਤ ॥੮॥੨੩੮॥

ਕਰੁਣਾ ਨਿਧਾਨ ਕਾਰਣ ਸਰੂਪ ॥

ਜਿਹ ਚਕ੍ਰ ਚਿਹਨ ਨਹੀ ਰੰਗ ਰੂਪ ॥

ਜਿਹ ਖੇਦ ਭੇਦ ਨਹੀ ਕਰਮ ਕਾਲ ॥

ਸਭ ਜੀਵ ਜੰਤ ਕੀ ਕਰਤ ਪਾਲ ॥੯॥੨੩੯॥

ਉਰਧੰ ਬਿਰਹਤ ਸੁਧੰ ਸਰੂਪ ॥

ਬੁਧੰ ਅਪਾਲ ਜੁਧੰ ਅਨੂਪ ॥

ਜਿਹ ਰੂਪ ਰੇਖ ਨਹੀ ਰੰਗ ਰਾਗ ॥

ਅਨਛਿਜ ਤੇਜ ਅਨਭਿਜ ਅਦਾਗ ॥੧੦॥੨੪੦॥

ਜਲ ਥਲ ਮਹੀਪ ਬਨ ਤਨ ਦੁਰੰਤ ॥

ਜਿਹ ਨੇਤਿ ਨੇਤਿ ਨਿਸ ਦਿਨ ਉਚਰੰਤ ॥

ਪਾਇਓ ਨ ਜਾਇ ਜਿਹ ਪੈਰ ਪਾਰ ॥

ਦੀਨਾਨ ਦੋਖ ਦਹਿਤਾ ਉਦਾਰ ॥੧੧॥੨੪੧॥

ਕਈ ਕੋਟ ਇੰਦ੍ਰ ਜਿਹ ਪਾਨਿਹਾਰ ॥

ਕਈ ਕੋਟ ਰੁਦ੍ਰ ਜੁਗੀਆ ਦੁਆਰ ॥

ਕਈ ਬੇਦ ਬਿਆਸ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਨੰਤ ॥

ਜਿਹ ਨੇਤ ਨੇਤ ਨਿਸ ਦਿਨ ਉਚਰੰਤ ॥੧੨॥੨੪੨॥

ਤ੍ਵ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ ਸ੍ਵੱਯੇ ॥

ਦੀਨਨ ਕੀ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ ਕਰੈ ਨਿਤ; ਸੰਤ ਉਬਾਰ, ਗਨੀਮਨ ਗਾਰੈ ॥

ਪੱਛ ਪਸੂ ਨਗ ਨਾਗ ਨਰਾਧਪ; ਸਰਬ ਸਮੈ, ਸਭ ਕੋ ਪ੍ਰਤਿਪਾਰੈ ॥

ਪੋਖਤ ਹੈ ਜਲ ਮੈ ਥਲ ਮੈ; ਪਲ ਮੈ, ਕਲ ਕੇ ਨਹੀਂ ਕਰਮ ਬਿਚਾਰੈ ॥

ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਦਇਆ ਨਿਧਿ; ਦੋਖਨ ਦੇਖਤ ਹੈ, ਪਰ ਦੇਤ ਨ ਹਾਰੈ ॥੧॥੨੪੩॥

ਦਾਹਤ ਹੈ ਦੁਖ ਦੋਖਨ ਕੌ; ਦਲ ਦੁੱਜਨ ਕੇ ਪਲ ਮੈ ਦਲ ਡਾਰੈ ॥

ਖੰਡ ਅਖੰਡ ਪ੍ਰਚੰਡ ਪਹਾਰਨ; ਪੂਰਨ ਪ੍ਰੇਮ ਕੀ ਪ੍ਰੀਤ ਸਭਾਰੈ ॥

ਪਾਰ ਨ ਪਾਇ ਸਕੈ ਪਦਮਾਪਤਿ; ਬੇਦ ਕਤੇਬ ਅਭੇਦ ਉਚਾਰੈ ॥

ਰੋਜੀ ਹੀ ਰਾਜ ਬਿਲੋਕਤ ਰਾਜਕ; ਰੋਖ ਰੂਹਾਨ ਕੀ ਰੋਜੀ ਨ ਟਾਰੈ ॥੨॥੨੪੪॥

ਕੀਟ ਪਤੰਗ ਕੁਰੰਗ ਭੁਜੰਗਮ; ਭੂਤ ਭਵਿੱਖ ਭਵਾਨ ਬਨਾਏ ॥

ਦੇਵ ਅਦੇਵ ਖਪੇ ਅਹੰਮੇਵ; ਨ ਭੇਵ ਲਖਿਓ, ਭ੍ਰਮ ਸਿਓ ਭਰਮਾਏ ॥

ਬੇਦ ਪੁਰਾਨ ਕਤੇਬ ਕੁਰਾਨ; ਹਸੇਬ ਥਕੇ ਕਰ ਹਾਥ ਨ ਆਏ ॥

ਪੂਰਨ ਪ੍ਰੇਮ ਪ੍ਰਭਾਉ ਬਿਨਾ; ਪਤਿ ਸਿਉ, ਕਿਨ ਸ੍ਰੀ ਪਦਮਾਪਤਿ ਪਾਏ ॥੩॥੨੪੫॥

ਆਦਿ ਅਨੰਤ ਅਗਾਧ ਅਦ੍ਵੈਖ; ਸੁ ਭੂਤ ਭਵਿੱਖ ਭਵਾਨ ਅਭੈ ਹੈ ॥

ਅੰਤਿ ਬਿਹੀਨ ਅਨਾਤਮ ਆਪ; ਅਦਾਗ ਅਦੋਖ ਅਛਿੱਦ੍ਰ ਅਛੈ ਹੈ ॥

ਲੋਗਨ ਕੇ ਕਰਤਾ ਹਰਤਾ; ਜਲ ਮੈ, ਥਲ ਮੈ, ਭਰਤਾ ਪ੍ਰਭ ਵੈ ਹੈ ॥

ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਦਇਆ ਕਰ ਸ੍ਰੀ ਪਤਿ; ਸੁੰਦਰ ਸ੍ਰੀ ਪਦਮਾਪਤਿ ਏਹੈ ॥੪॥੨੪੬॥

ਕਾਮ ਨ ਕ੍ਰੋਧ ਨ ਲੋਭ ਨ ਮੋਹ ਨ; ਰੋਗ ਨ ਸੋਗ ਨ ਭੋਗ ਨ ਭੈ ਹੈ ॥

ਦੇਹ ਬਿਹੀਨ, ਸਨੇਹ ਸਭੋ ਤਨ; ਨੇਹ ਬਿਰਕਤ ਅਗੇਹ ਅਛੈ ਹੈ ॥

ਜਾਨ ਕੋ ਦੇਤ, ਅਜਾਨ ਕੋ ਦੇਤ; ਜਮੀਨ ਕੋ ਦੇਤ, ਜਮਾਨ ਕੋ ਦੈ ਹੈ ॥

ਕਾਹੇ ਕੋ ਡੋਲਤ ਹੈ, ਤੁਮਰੀ ਸੁਧ; ਸੁੰਦਰ ਸ੍ਰੀ ਪਦਮਾਪਤਿ ਲੈਹੈ ॥੫॥੨੪੭॥

ਰੋਗਨ ਤੇ ਅਰ ਸੋਗਨ ਤੇ; ਜਲ ਜੋਗਨ ਤੇ, ਬਹੁ ਭਾਂਤਿ ਬਚਾਵੈ ॥

ਸਤ੍ਰ ਅਨੇਕ ਚਲਾਵਤ ਘਾਵ; ਤਊ ਤਨ ਏਕ ਨ ਲਾਗਨ ਪਾਵੈ ॥

ਰਾਖਤ ਹੈ, ਅਪਨੋ ਕਰ ਦੈ ਕਰ; ਪਾਪ ਸੰਬੂਹ, ਨ ਭੇਟਨ ਪਾਵੈ ॥

ਔਰ ਕੀ ਬਾਤ ਕਹਾ ਕਹ ਤੋ ਸੌ, ਸੁ ਪੇਟ ਹੀ ਕੇ ਪਟ ਬੀਚ ਬਚਾਵੈ ॥੬॥੨੪੮॥

ਜੱਛ ਭੁਜੰਗ ਸੁ ਦਾਨਵ ਦੇਵ; ਅਭੇਵ ਤੁਮੈ ਸਭ ਹੀ ਕਰ ਧਿਆਵੈ ॥

ਭੂਮਿ ਅਕਾਸ ਪਤਾਲ ਰਸਾਤਲ; ਜੱਛ ਭੁਜੰਗ ਸਭੈ ਸਿਰ ਨਿਆਵੈ ॥

ਪਾਇ ਸਕੈ ਨਹੀ ਪਾਰ ਪ੍ਰਭਾ ਹੂ ਕੋ; ਨੇਤ ਹੀ ਨੇਤਹ ਬੇਦ ਬਤਾਵੈ ॥

ਖੋਜ ਥਕੇ ਸਭ ਹੀ ਖੁਜੀਆ ਸੁਰ; ਹਾਰ ਪਰੇ, ਹਰਿ ਹਾਥ ਨ ਆਵੈ ॥੭॥੨੪੯॥

ਨਾਰਦ ਸੇ, ਚਤੁਰਾਨਨ ਸੇ; ਰੁਮਨਾ ਰਿਖ ਸੇ, ਸਭ ਹੂੰ ਮਿਲਿ ਗਾਇਓ ॥

ਬੇਦ ਕਤੇਬ ਨ ਭੇਦ ਲਖਿਓ; ਸਭ ਹਾਰ ਪਰੇ, ਹਰਿ ਹਾਥ ਨ ਆਇਓ ॥

ਪਾਇ ਸਕੈ ਨਹੀ, ਪਾਰ ਉਮਾਪਤਿ; ਸਿੱਧ ਸਨਾਥ ਸਨੰਤਨ ਧਿਆਇਓ ॥

ਧਿਆਨ ਧਰੋ, ਤਿਹ ਕੋ ਮਨ ਮੈਂ; ਜਿਹ ਕੋ ਅਮਿਤੋਜਿ ਸਭੈ ਜਗੁ ਛਾਇਓ ॥੮॥੨੫੦॥

ਬੇਦ ਪੁਰਾਨ ਕਤੇਬ ਕੁਰਾਨ; ਅਭੇਦ ਨ੍ਰਿਪਾਨ ਸਭੈ ਪਚ ਹਾਰੇ ॥

ਭੇਦ ਨ ਪਾਇ ਸਕਿਓ ਅਨਭੇਦ ਕੋ; ਖੇਦਤ ਹੈ, ਅਨਛੇਦ ਪੁਕਾਰੇ ॥

ਰਾਗ ਨ ਰੂਪ ਨ ਰੇਖ ਨ ਰੰਗ ਨ; ਸਾਕ ਨ ਸੋਗ ਨ ਸੰਗਿ ਤਿਹਾਰੇ ॥

ਆਦਿ ਅਨਾਦਿ ਅਗਾਧ ਅਭੇਖ; ਅਦ੍ਵੈਖ ਜਪਿਓ, ਤਿਨ ਹੀ ਕੁਲ ਤਾਰੇ ॥੯॥੨੫੧॥

ਤੀਰਥ ਕੋਟ ਕੀਏ ਇਸਨਾਨ; ਦੀਏ ਬਹੁ ਦਾਨ, ਮਹਾ ਬ੍ਰਤ ਧਾਰੇ ॥

ਦੇਸ ਫਿਰਿਓ, ਕਰ ਭੇਸ ਤਪੋਧਨ; ਕੇਸ ਧਰੇ ਨ ਮਿਲੇ, ਹਰਿ ਪਿਆਰੇ ॥

ਆਸਨ ਕੋਟ ਕਰੇ ਅਸਟਾਂਗ; ਧਰੇ ਬਹੁ ਨਿਆਸ, ਕਰੇ ਮੁਖ ਕਾਰੇ ॥

ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਅਕਾਲ ਭਜੇ ਬਿਨੁ; ਅੰਤ ਕੋ, ਅੰਤ ਕੇ ਧਾਮ ਸਿਧਾਰੇ ॥੧੦॥੨੫੨॥

ਤ੍ਵ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ ਕਬਿਤ ॥

ਅਤ੍ਰ ਕੇ ਚਲੱਯਾ, ਛਿਤ ਛਤ੍ਰ ਕੇ ਧਰੱਯਾ; ਛਤ੍ਰ ਧਾਰੀਓਂ ਕੇ ਛਲੱਯਾ, ਮਹਾ ਸਤ੍ਰਨ ਕੇ ਸਾਲ ਹੈਂ ॥

ਦਾਨ ਕੇ ਦਿਵਯਾ, ਮਹਾ ਮਾਨ ਕੇ ਬਢਯਾ; ਅਵਸਾਨ ਕੇ ਦਿਵਯਾ, ਹੈਂ ਕਟਯਾ ਜਮ ਜਾਲ ਹੈਂ ॥

ਜੁਧ ਕੇ ਜਿਤਯਾ, ਔ ਬਿਰੁਧ ਕੇ ਮਿਟਯਾ; ਮਹਾਂ ਬੁਧਿ ਕੇ ਦਿਵਯਾ, ਮਹਾਂ ਮਾਨ ਹੂੰ ਕੇ ਮਾਨ ਹੈਂ ॥

ਗਿਆਨ ਹੂੰ ਕੇ ਗਿਆਤਾ, ਮਹਾਂ ਬੁਧਿਤਾ ਕੇ ਦਾਤਾ ਦੇਵ; ਕਾਲ ਹੂੰ ਕੇ ਕਾਲ, ਮਹਾ ਕਾਲ ਹੂੰ ਕੇ ਕਾਲ ਹੈਂ ॥੧॥੨੫੩॥

ਪੂਰਬੀ ਨ ਪਾਰ ਪਾਵੈਂ, ਹਿੰਗੁਲਾ ਹਿਮਾਲੈ ਧਿਆਵੈਂ; ਗੋਰ ਗਰਦੇਜੀ, ਗੁਨ ਗਾਵੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਹੈਂ ॥

ਜੋਗੀ ਜੋਗ ਸਾਧੈ, ਪਉਨ ਸਾਧਨਾ ਕਿਤੇਕ ਬਾਧੈ; ਆਰਬ ਕੇ ਆਰਬੀ, ਅਰਾਧੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਹੈਂ ॥

ਫਰਾ ਕੇ ਫਿਰੰਗੀ ਮਾਨੈਂ, ਕੰਧਾਰੀ ਕੁਰੇਸੀ ਜਾਨੈਂ; ਪਛਮ ਕੇ ਪਛਮੀ, ਪਛਾਨੈਂ ਨਿਜ ਕਾਮ ਹੈਂ ॥

ਮਰਹਟਾ ਮਘੇਲੇ, ਤੇਰੀ ਮਨ ਸੋਂ ਤਪਸਿਆ ਕਰੈ; ਦ੍ਰਿੜਵੈ ਤਿਲੰਗੀ, ਪਹਚਾਨੈ ਧਰਮ ਧਾਮ ਹੈਂ ॥੨॥੨੫੪॥

ਬੰਗ ਕੇ ਬੰਗਾਲੀ, ਫਿਰਹੰਗ ਕੇ ਫਿਰੰਗਾ ਵਾਲੀ; ਦਿਲੀ ਕੇ ਦਿਲਵਾਲੀ, ਤੇਰੀ ਆਗਿਆ ਮੈ ਚਲਤ ਹੈਂ ॥

ਰੋਹ ਕੇ ਰੁਹੇਲੇ, ਮਾਘ ਦੇਸ ਕੇ ਮਘੇਲੇ ਬੀਰ; ਬੰਗ ਸੀ ਬੁੰਦੇਲੇ, ਪਾਪ ਪੁੰਜ ਕੋ ਮਲਤ ਹੈਂ ॥

ਗੋਖਾ ਗੁਨ ਗਾਵੈ ਚੀਨ ਮਚੀਨ ਕੇ ਸੀਸ ਨ︀ਯਾਵੈ ਤਿਬਤੀ ਧਿਆਇ ਦੋਖ ਦੇਹ ਕੇ ਦਲਤ ਹੈਂ ॥

ਜਿਨੈ ਤੋਹਿ ਧਿਆਇਓ, ਤਿਨੈ ਪੂਰਨ ਪ੍ਰਤਾਪ ਪਾਇਓ; ਸਰਬ ਧਨ ਧਾਮ ਫਲ ਫੂਲ ਸੋਂ ਫਲਤ ਹੈਂ ॥੩॥੨੫੫॥

ਦੇਵ ਦੇਵਤਾਨ ਕੌ, ਸੁਰੇਸ ਦਾਨਵਾਨ ਕੌ; ਮਹੇਸ ਗੰਗ ਧਾਨ ਕੌ, ਅਭੇਸ ਕਹੀਅਤੁ ਹੈਂ ॥

ਰੰਗ ਮੈਂ ਰੰਗੀਨ ਰਾਗ ਰੂਪ ਮੈਂ ਪ੍ਰਬੀਨ ਔਰ ਕਾਹੂ ਪੈ ਨ ਦੀਨ ਸਾਧ ਅਧੀਨ ਕਹੀਅਤੁ ਹੈਂ ॥

ਪਾਈਐ ਨ ਪਾਰ, ਤੇਜ ਪੁੰਜ ਮੈਂ ਅਪਾਰ; ਸਰਬ ਬਿਦਿਆ ਕੇ ਉਦਾਰ ਹੈਂ, ਅਪਾਰ ਕਹੀਅਤੁ ਹੈਂ ॥

ਹਾਥੀ ਕੀ ਪੁਕਾਰ, ਪਲ ਪਾਛੈ ਪਹੁਚਤ ਤਾਹਿ; ਚੀਟੀ ਕੀ ਚਿੰਘਾਰ, ਪਹਿਲੇ ਹੀ ਸੁਨੀਅਤੁ ਹੈਂ ॥੪॥੨੫੬॥

ਕੇਤੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੁਆਰ, ਕੇਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਮੁਖ ਚਾਰ; ਕੇਤੇ ਕ੍ਰਿਸਨਾ ਅਵਤਾਰ, ਕੇਤੇ ਰਾਮ ਕਹੀਅਤੁ ਹੈਂ ॥

ਕੇਤੇ ਸਸਿ ਰਾਸੀ, ਕੇਤੇ ਸੂਰਜ ਪ੍ਰਕਾਸੀ; ਕੇਤੇ ਮੁੰਡੀਆ ਉਦਾਸੀ, ਜੋਗ ਦੁਆਰ ਦਹੀਅਤੁ ਹੈਂ ॥

ਕੇਤੇ ਮਹਾਦੀਨ, ਕੇਤੇ ਬਿਆਸ ਸੇ ਪ੍ਰਬੀਨ; ਕੇਤੇ ਕੁਮੇਰ ਕੁਲੀਨ, ਕੇਤੇ ਜਛ ਕਹੀਅਤੁ ਹੈਂ ॥

ਕਰਤ ਹੈਂ ਬਿਚਾਰ, ਪੈ ਨ ਪੂਰਨ ਕੋ ਪਾਵੈ ਪਾਰ; ਤਾਹੀ ਤੇ, ਅਪਾਰ ਨਿਰਾਧਾਰ ਲਹੀਅਤੁ ਹੈਂ ॥੫॥੨੫੭॥

ਪੂਰਨ ਅਵਤਾਰ, ਨਿਰਾਧਾਰ ਹੈ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰ; ਪਾਈਐ ਨ ਪਾਰ, ਪੈ ਅਪਾਰ ਕੈ ਬਖਾਨੀਐ ॥

ਅਦ੍ਵੈ ਅਬਿਨਾਸੀ, ਪਰਮ ਪੂਰਨ ਪ੍ਰਕਾਸੀ; ਮਹਾ ਰੂਪ ਹੂੰ ਕੇ ਰਾਸੀ, ਹੈਂ ਅਨਾਸੀ ਕੈ ਕੈ ਮਾਨੀਐ ॥

ਜੰਤ੍ਰ ਹੂੰ ਨ ਜਾਤ ਜਾ ਕੀ, ਬਾਪ ਹੂੰ ਨ ਮਾਇ ਤਾ ਕੀ; ਪੂਰਨ ਪ੍ਰਭਾ ਕੀ, ਸੁ ਛਟਾ ਕੈ ਅਨੁਮਾਨੀਐ ॥

ਤੇਜ ਹੂੰ ਕੋ ਤੰਤ੍ਰ ਹੈਂ, ਕਿ ਰਾਜਸੀ ਕੋ ਜੰਤ੍ਰ ਹੈਂ; ਕਿ ਮੋਹਨੀ ਕੋ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈਂ, ਨਿਜੰਤ੍ਰ ਕੈ ਕੈ ਜਾਨੀਐ ॥੬॥੨੫੮॥

ਤੇਜ ਹੂੰ ਕੋ ਤਰੁ ਹੈਂ, ਕਿ ਰਾਜਸੀ ਕੋ ਸਰੁ ਹੈਂ; ਕਿ ਸੁਧਤਾ ਕੋ ਘਰੁ ਹੈਂ, ਕਿ ਸਿਧਤਾ ਕੀ ਸਾਰ ਹੈਂ ॥

ਕਾਮਨਾ ਕੀ ਖਾਨ ਹੈਂ, ਕਿ ਸਾਧਨਾ ਕੀ ਸਾਨ ਹੈਂ; ਬਿਰਕਤਤਾ ਕੀ ਬਾਨ ਹੈਂ, ਕਿ ਬੁਧਿ ਕੋ ਉਦਾਰ ਹੈਂ ॥

ਸੁੰਦਰ ਸਰੂਪ ਹੈਂ, ਕਿ ਭੂਪਨ ਕੋ ਭੂਪ ਹੈਂ; ਕਿ ਰੂਪ ਹੂੰ ਕੋ ਰੂਪ ਹੈਂ, ਕੁਮਤਿ ਕੋ ਪ੍ਰਹਾਰੁ ਹੈਂ ॥

ਦੀਨਨ ਕੋ ਦਾਤਾ ਹੈਂ, ਗਨੀਮਨ ਕੋ ਗਾਰਕ ਹੈਂ; ਸਾਧਨ ਕੋ ਰਛਕ ਹੈਂ, ਗੁਨਨ ਕੋ ਪਹਾਰੁ ਹੈਂ ॥੭॥੨੫੯॥

ਸਿਧ ਕੋ ਸਰੂਪ ਹੈਂ, ਕਿ ਬੁਧਿ ਕੋ ਬਿਭੂਤਿ ਹੈਂ; ਕਿ ਕ੍ਰੁਧ ਕੋ ਅਭੂਤ ਹੈਂ, ਕਿ ਅਛੈ ਅਬਿਨਾਸੀ ਹੈਂ ॥

ਕਾਮ ਕੋ ਕੁਨਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਕਿ ਖੂਬੀ ਕੋ ਦਹਿੰਦਾ ਹੈਂ; ਗਨੀਮ ਕੋ ਗਰਿੰਦਾ ਹੈਂ, ਕਿ ਤੇਜ ਕੋ ਪ੍ਰਕਾਸੀ ਹੈਂ ॥

ਕਾਲ ਹੂੰ ਕੋ ਕਾਲ ਹੈਂ, ਕਿ ਸਤ੍ਰਨ ਕੋ ਸਾਲ ਹੈਂ; ਕਿ ਮਿਤ੍ਰਨ ਕੋ ਪੋਖਤ ਹੈਂ, ਕਿ ਬ੍ਰਿਧਤਾ ਕੋ ਬਾਸੀ ਹੈਂ ॥

ਜੋਗ ਹੂੰ ਕੋ ਜੰਤ੍ਰ ਹੈਂ, ਕਿ ਤੇਜ ਹੂੰ ਕੋ ਤੰਤ੍ਰ ਹੈਂ; ਕਿ ਮੋਹਨੀ ਕੋ ਮੰਤ੍ਰ ਹੈਂ, ਕਿ ਪੂਰਨ ਪ੍ਰਕਾਸੀ ਹੈਂ ॥੮॥੨੬੦॥

ਰੂਪ ਕੋ ਨਿਵਾਸ ਹੈਂ, ਕਿ ਬੁਧਿ ਕੋ ਪ੍ਰਕਾਸ ਹੈਂ; ਕਿ ਸਿਧਤਾ ਕੋ ਬਾਸ ਹੈਂ, ਕਿ ਬੁਧਿ ਹੂੰ ਕੋ ਘਰੁ ਹੈਂ ॥

ਦੇਵਨ ਕੋ ਦੇਵ ਹੈਂ, ਨਿਰੰਜਨ ਅਭੇਵ ਹੈਂ; ਅਦੇਵਨ ਕੋ ਦੇਵ ਹੈਂ, ਕਿ ਸੁਧਤਾ ਕੋ ਸਰੁ ਹੈਂ ॥

ਜਾਨ ਕੋ ਬਚਯਾ ਹੈਂ, ਇਮਾਨ ਕੋ ਦਿਵਯਾ ਹੈਂ; ਜਮ ਜਾਲ ਕੋ ਕਟਯਾ ਹੈਂ, ਕਿ ਕਾਮਨਾ ਕੋ ਕਰੁ ਹੈਂ ॥

ਤੇਜ ਕੋ ਪ੍ਰਚੰਡ ਹੈਂ, ਅਖੰਡਣ ਕੋ ਖੰਡ ਹੈਂ; ਮਹੀਪਨ ਕੋ ਮੰਡ ਹੈਂ, ਕਿ ਇਸਤ੍ਰੀ ਹੈਂ ਨ ਨਰੁ ਹੈਂ ॥੯॥੨੬੧॥

ਬਿਸ੍ਵ ਕੋ ਭਰਨ ਹੈਂ, ਕਿ ਅਪਦਾ ਕੋ ਹਰਨ ਹੈਂ; ਕਿ ਸੁਖ ਕੋ ਕਰਨ ਹੈਂ, ਕਿ ਤੇਜ ਕੋ ਪ੍ਰਕਾਸ ਹੈਂ ॥

ਪਾਈਐ ਨ ਪਾਰ, ਪਾਰਾਵਾਰ ਹੂੰ ਕੋ ਪਾਰ ਜਾਂ ਕੋ; ਕੀਜਤ ਬਿਚਾਰ, ਸੁਬਿਚਾਰ ਕੋ ਨਿਵਾਸ ਹੈਂ ॥

ਹਿੰਗੁਲਾ ਹਿਮਾਲੈ ਗਾਵੈ, ਹਬਸੀ ਹਲਬੀ ਧਿਆਵੈ; ਪੂਰਬੀ ਨ ਪਾਰ ਪਾਵੈ, ਆਸਾ ਤੇ ਅਨਾਸ ਹੈਂ ॥

ਦੇਵਨ ਕੋ ਦੇਵ, ਮਹਾਦੇਵ ਹੂੰ ਕੇ ਦੇਵ ਹੈਂ; ਨਿਰੰਜਨ ਅਭੇਵ, ਨਾਥ ਅਦ੍ਵੈ ਅਬਿਨਾਸ ਹੈਂ ॥੧੦॥੨੬੨॥

ਅੰਜਨ ਬਿਹੀਨ ਹੈਂ, ਨਿਰੰਜਨ ਪ੍ਰਬੀਨ ਹੈਂ; ਕਿ ਸੇਵਕ ਅਧੀਨ ਹੈਂ, ਕਟਯਾ ਜਮ ਜਾਲ ਕੇ ॥

ਦੇਵਨ ਕੇ ਦੇਵ, ਮਹਾਦੇਵ ਹੂੰ ਕੇ ਦੇਵਨਾਥ; ਭੂਮ ਕੇ ਭੁਜਯਾ ਹੈਂ, ਮੁਹਯਾ ਮਹਾ ਬਾਲ ਕੇ ॥

ਰਾਜਨ ਕੇ ਰਾਜਾ, ਮਹਾ ਸਾਜ ਹੂੰ ਕੇ ਸਾਜਾ; ਮਹਾ ਜੋਗ ਹੂੰ ਕੋ ਜੋਗ ਹੈਂ, ਧਰਯਾ ਦ੍ਰੁਮ ਛਾਲ ਕੇ ॥

ਕਾਮਨਾ ਕੇ ਕਰੁ ਹੈਂ, ਕੁਬਿਧਿਤਾ ਕੋ ਹਰੁ ਹੈਂ; ਕਿ ਸਿਧਤਾ ਕੇ ਸਾਥੀ ਹੈਂ, ਕਿ ਕਾਲ ਹੈਂ ਕੁਚਾਲ ਕੇ ॥੧੧॥੨੬੩॥

ਛੀਰ ਕੈਸੀ ਛੀਰਾਵਧ, ਛਾਛ ਕੈਸੀ ਛਤ੍ਰਾਨੇਰ; ਛਪਾਕਰ ਕੈਸੀ ਛਬਿ, ਕਾਲਿੰਦ੍ਰੀ ਕੇ ਕੂਲ ਕੈ ॥

ਹੰਸਨੀ ਸੀ ਸੀਹਾ ਰੂਮ ਹੀਰਾ ਸੀ ਹੁਸੈਨਾਬਾਦ ਗੰਗਾ ਕੈਸੀ ਧਾਰ ਚਲੀ ਸਾਤੋ ਸਿੰਧ ਰੂਲ ਕੈ ॥

ਪਾਰਾ ਸੀ ਪਲਾਊਗਢ, ਰੂਪਾ ਕੈਸੀ ਰਾਮਪੁਰ; ਸੋਰਾ ਸੀ ਸੁਰੰਗਾਬਾਦ, ਨੀਕੈ ਰਹੀ ਝੂਲ ਕੈ ॥

ਚੰਪਾ ਸੀ ਚੰਦੇਰੀ ਕੋਟ ਚਾਂਦਨੀ ਸੀ ਚਾਂਦਾਗੜ੍ਹ ਕੀਰਤਿ ਤਿਹਾਰੀ ਰਹੀ ਮਾਲਤੀ ਸੀ ਫੂਲ ਕੈ ॥੧੨॥੨੬੪॥

ਫਟਕ ਸੀ, ਕੈਲਾਸ ਕਮਾਂਊਗੜ੍ਹ ਕਾਂਸੀਪੁਰ; ਸੀਸਾ ਸੀ ਸੁਰੰਗਾਬਾਦ ਨੀਕੈ ਸੋਹੀਅਤੁ ਹੈ ॥

ਹਿੰਮਾ ਸੀ ਹਿਮਾਲੈ, ਹਰ ਹਾਰ ਸੀ ਹਲਬਾ ਨੇਰ; ਹੰਸ ਕੈਸੀ ਹਾਜੀਪੁਰ, ਦੇਖੇ ਮੋਹੀਅਤੁ ਹੈ ॥

ਚੰਦਨ ਸੀ ਚੰਪਾਵਤੀ, ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਸੀ ਚੰਦ੍ਰਾਗਿਰ; ਚਾਂਦਨੀ ਸੀ ਚਾਂਦਾਗੜ੍ਹ, ਜੌਨ ਜੋਹੀਅਤੁ ਹੈ ॥

ਗੰਗਾ ਸਮ ਗੰਗਧਾਰ, ਬਕਾਨ ਸੀ ਬਲਿੰਦਾਵਾਦ; ਕੀਰਤਿ ਤਿਹਾਰੀ ਕੀ ਉਜਿਆਰੀ ਸੋਹੀਅਤੁ ਹੈ ॥੧੩॥੨੬੫॥

ਫਰਾ ਸੀ ਫਿਰੰਗੀ, ਫਰਾਸੀਸ ਕੇ ਦੁਰੰਗੀ; ਮਕਰਾਨ ਕੇ ਮ੍ਰਿਦੰਗੀ, ਤੇਰੇ ਗੀਤ ਗਾਈਅਤੁ ਹੈ ॥

ਭਖਰੀ ਕੰਧਾਰੀ, ਗੋਰ ਗਖਰੀ ਗਰਦੇਜਾ ਚਾਰੀ; ਪਉਨ ਕੇ ਅਹਾਰੀ, ਤੇਰੋ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਅਤੁ ਹੈ ॥

ਪੂਰਬ ਪਲਾਊਂ, ਕਾਮ ਰੂਪ ਔ ਕਮਾਊਂ; ਸਰਬ ਠਉਰ ਮੈ ਬਿਰਾਜੈ, ਜਹਾਂ ਜਹਾਂ ਜਾਈਅਤੁ ਹੈ ॥

ਪੂਰਨ ਪ੍ਰਤਾਪੀ, ਜੰਤ੍ਰ ਮੰਤ੍ਰ ਤੇ ਅਤਾਪੀ ਨਾਥ; ਕੀਰਤਿ ਤਿਹਾਰੀ ਕੋ, ਨ ਪਾਰ ਪਾਈਅਤੁ ਹੈ ॥੧੪॥੨੬੬॥

ਤ੍ਵ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ ਪਾਧੜੀ ਛੰਦ ॥

ਅਦ੍ਵੈ ਅਨਾਸ ਆਸਨ ਅਡੋਲ ॥

ਅਦ੍ਵੈ ਅਨੰਤ ਉਪਮਾ ਅਤੋਲ ॥

ਅਛੈ ਸਰੂਪ ਅਬ︀ਯਕਤ ਨਾਥ ॥

ਆਜਾਨ ਬਾਹੁ ਸਰਬਾ ਪ੍ਰਮਾਥ ॥੧॥੨੬੭॥

ਜਹ ਤਹ ਮਹੀਪ ਬਨ ਤਿਨ ਪ੍ਰਫੁਲ ॥

ਸੋਭਾ ਬਸੰਤ ਜਹ ਤਹ ਪ੍ਰਡੁਲ ॥

ਬਨ ਤਨ ਦੁਰੰਤ ਖਗ ਮ੍ਰਿਗ ਮਹਾਨ ॥

ਜਹ ਤਹ ਪ੍ਰਫੁਲ ਸੁੰਦਰ ਸੁਜਾਨ ॥੨॥੨੬੮॥

ਫੁਲਤੰ ਪ੍ਰਫੁਲ ਲਹਿ ਲਹਿਤ ਮੌਰ ॥

ਸਿਰ ਢੁਲਹਿ ਜਾਨ ਮਨ ਮਥਹਿ ਚੌਰ ॥

ਕੁਦਰਤ ਕਮਾਲ ਰਾਜਕ ਰਹੀਮ ॥

ਕਰੁਣਾ ਨਿਧਾਨ ਕਾਮਲ ਕਰੀਮ ॥੩॥੨੬੯॥

ਜਂਹ ਤਂਹ ਬਿਲੋਕ ਤਂਹ ਤਂਹ ਪ੍ਰਸੋਹ ॥

ਅਜਾਨੁ ਬਾਹੁ ਅਮਿਤੋਜ ਮੋਹ ॥

ਰੋਸੰ ਬਿਰਹਤ ਕਰਣਾ ਨਿਧਾਨ ॥

ਜਂਹ ਤਂਹ ਪ੍ਰਫੁਲ ਸੁੰਦਰ ਸੁਜਾਨ ॥੪॥੨੭੦॥

ਬਨ ਤਿਨ ਮਹੀਪ ਜਲ ਥਲ ਮਹਾਨ ॥

ਜਂਹ ਤਂਹ ਪ੍ਰਸੋਹ ਕਰੁਣਾ ਨਿਧਾਨ ॥

ਜਗਮਗਤ ਤੇਜ ਪੂਰਨ ਪ੍ਰਤਾਪ ॥

ਅੰਬਰ ਜਿਮੀਨ ਜਿਹ ਜਪਤ ਜਾਪ ॥੫॥੨੭੧॥

ਸਾਤੋ ਅਕਾਸ ਸਾਤੋ ਪਤਾਰ ॥

ਬਿਥਰਿਓ ਅਦਿਸਟ ਜਿਹ ਕਰਮ ਜਾਰਿ ॥

ਉਸਤਤ ਸੰਪੂਰਣੰ ॥